INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2011 r. (data wpływu 3 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi meldunkowej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi meldunkowej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 28 listopada 2008 r. Wnioskodawca nabył budynek mieszkalno - pensjonatowy (tak opisany w księdze wieczystej i akcie dotyczącym nabycia). W budynku tym, Wnioskodawca zameldowany jest na pobyt stały od 15 grudnia 2008 r. i zaspokaja tam swoje potrzeby mieszkaniowe. Przedmiotowy budynek wykorzystywany jest w części na cele usługowe.
Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej, ale osiąga przychody z najmu części powierzchni obiektu. W części tej podmiot zewnętrzny prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie pokoi. Według protokołu z kontroli podatkowej przeprowadzonej w dniu 25 maja 2009 r. przez burmistrza miasta oraz wydanej decyzji podatkowej (podatek od nieruchomości) z łącznej powierzchni użytkowej obiektu 371,4 m2`, 173,1 m2 wykorzystywane są na wspomnianą działalność gospodarczą, zaś 198,3 m2 jest wykorzystywane na cele mieszkaniowe. W bieżącym roku podatnik planuje sprzedaż przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy ulga meldunkowa dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży powierzchni wykorzystywanej na cele mieszkaniowe opisywanego obiektu, czy też przychodu uzyskanego ze sprzedaży całego obiektu? Zdaniem Wnioskodawcy, bezspornym jest fakt, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji budynku mieszkalnego, którym to pojęciem posługuje się ustawodawca. Zatem w tej sytuacji należy odnieść się do definicji obowiązującej w przepisach budowlanych/technicznych, bądź klasyfikacji obiektów. Wszelkie dostępne definicje jasno stwierdzają, że budynek mieszkalny to budynek, którego co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkaniowych.
Także dostępna interpretacja podatkowa, oraz orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych podzielają to stanowisko wskazując, iż rodzaj obiektu determinuje jego funkcja wiodąca, a znaczna ilość obiektów, w których zaspokajane są potrzeby mieszkaniowe służy także innym celom drugorzędnym. Wnioskodawca wskazuje, iż ustawodawca chcąc ograniczyć korzystanie z ulgi meldunkowej dokonałby innego zapisu, zaś świadomie tego nie uczynił uznając, iż obiekt może mieć funkcję mieszaną.
Zatem w opisanej sytuacji, w której skontrolowana powierzchnia jasno wskazuje wiodącą funkcję mieszkalną obiektu oraz fakt zaspokajania w nim potrzeb mieszkaniowych przez podatnika, ulga meldunkowa w ocenie Wnioskodawcy przysługuje do całego obiektu będącego w świetle przepisów bezspornie budynkiem mieszkalnym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
W przypadku sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w powyższym przepisie decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu (dochodu) ma moment ich nabycia z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulegały zmianie.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Zainteresowany nabył przedmiotowy budynek w dniu 28 listopada 2008 r. W związku z tym, jeśli sprzedaż ww. budynku nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie do sprzedaży przedmiotowej nieruchomości zastosowanie będą miały przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 209, poz. 1316), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. W myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Jednakże, zgodnie z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22. Stosownie do art. 21 ust. 21 ww. ustawy, zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.
Wymóg złożenia w terminie tego oświadczenia jest więc, obok zameldowania na pobyt stały w sprzedawanym lokalu mieszkalnym przez okres 12 miesięcy, warunkiem koniecznym do zastosowania omawianego zwolnienia. Warunek ten wynika wprost z przepisu art. 21 ust. 21, dotyczącego zwolnień przedmiotowych, przez co stał się on nieodłącznym elementem regulacji dotyczącej możliwości skorzystania ze zwolnienia przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Jednakże w myśl art. 8 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, podatnicy do których mają zastosowanie przepisy dotyczące tzw. ulgi meldunkowej, oświadczenie o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy.
W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14 dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., nie ma zastosowania. W złożonym wniosku Zainteresowany wskazał, iż nabyty przez niego budynek, który zamierza w bieżącym roku sprzedać jest budynkiem mieszkalno - pensjonatowym (tak opisany jest w księdze wieczystej i akcie dotyczącym nabycia). W budynku tym, Wnioskodawca zameldowany jest na pobyt stały od 15 grudnia 2008 r. i zaspokaja tam swoje potrzeby mieszkaniowe.
Przedmiotowy budynek wykorzystywany jest w części na cele usługowe, przy czym Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej, ale osiąga przychody z najmu części powierzchni obiektu. W części tej podmiot zewnętrzny prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie pokoi. Na gruncie niniejszej sprawy, niezbędnym jest więc określenie, czy przedmiotowa nieruchomość stanowi budynek mieszkalny, czy budynek niemieszkalny. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje tych pojęć, a więc należy odnieść się w tym przypadku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.
U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), zgodnie z którą budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.
Wnioskodawca wskazał, iż według protokołu z kontroli podatkowej przeprowadzonej w dniu 25 maja 2009 r. przez burmistrza miasta oraz wydanej decyzji podatkowej (podatek od nieruchomości) z łącznej powierzchni użytkowej przedmiotowego obiektu 371,4 m2, 173,1 m2 wykorzystywane są na działalność gospodarczą, zaś 198,3 m2 jest wykorzystywane na cele mieszkaniowe.
Wobec powyższego w sytuacji, gdy Wnioskodawca w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpi odpłatne zbycie przedmiotowego budynku mieszkalnego złoży we właściwym urzędzie skarbowym oświadczenie o spełnieniu warunków do zwolnienia z podatku dochodowego, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - przychód ze sprzedaży całego budynku nie będzie podlegał opodatkowaniu. Należy jednak zaznaczyć, że zwolnieniem określonym w omawianym przepisie objęty jest jedynie przychód ze zbycia budynku mieszkalnego.
Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w części przypadającej na udział w gruncie związany ze sprzedawanym budynkiem będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.