INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2012 r. (data wpływu 23 lutego 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 maja 2012 r. (data wpływu 10 maja 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości – jest: nieprawidłowe w odniesieniu do pytania nr 1, prawidłowe w odniesieniu do pytania nr 2. UZASADNIENIE W dniu 23 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym pismem z dnia 4 maja 2012 r. nr ILPB2/415-197/12-2/MK, wezwano Wnioskodawczynię do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie poinformowano Wnioskodawczynię, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.
Wezwanie wysłano w dniu 4 maja 2012 r., skutecznie doręczono dnia 8 maja 2012 r., zaś w dniu 10 maja 2012 r. (data nadania 9 maja 2012 r.), do tut. organu wpłynęła odpowiedź, w której Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Po śmierci swojej matki w lipcu 2011 r. Wnioskodawczyni odziedziczyła na podstawie testamentu prawo do własnościowego mieszkania – kawalerki. Pełne nabycie nastąpiło po sądowym przyznaniu Zainteresowanej prawa do tego spadku i spisaniu aktu notarialnego.
Odpowiednie zgłoszenie tego faktu Wnioskodawczyni dokonała w urzędzie skarbowym na druku SD-Z2. W październiku 2011 r. Wnioskodawczyni sprzedała ww. mieszkanie otrzymując za nie kwotę 65 000,00 zł. Od tej kwoty Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek w wysokości 19% (PIT-39). Z wcześniej uzyskanych informacji Zainteresowana dowiedziała się, że w rozliczeniu podatkowym od tego spadku przysługują odliczenia. Wobec powyższego Wnioskodawczyni wskazuje, że środki pieniężne otrzymane ze sprzedaży mieszkania przeznaczyła na: przedterminową spłatę (październik 2011 r.) kredytu hipotecznego na zakupione w 2007 r. mieszkanie własnościowe.
Pożyczka została zaciągnięta wspólnie, tzn. kredytobiorcami byli: Wnioskodawczyni, jej mąż oraz ich córka. Mieszkanie to jest własnością Zainteresowanej i jej męża w 2/3 oraz w 1/3 ich córki. Kwota zadłużenia wynosiła 11 088,00 zł. Umowa kredytu określała, że za zadłużenie kredytobiorcy odpowiadają solidarnie; remont mieszkania, którego właścicielami są Zainteresowana i jej mąż. Wspomniany remont przeprowadzono w lutym 2012 r. jego zakresem objęto pomieszczenia łazienkowe. Faktura VAT za ww. prace wynosi 8 100,00 zł. Wnioskodawczyni informuje również, że w przeszłości nie korzystała i w przyszłości nie zamierza korzystać z ulg podatkowych. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Jaką kwotę można odliczyć w zeznaniu PIT-39 (zbycie nieruchomość) ze spłaconego kredytu hipotecznego (całość spłaty 11 088,00)? Czy ww. rozliczeniu można odliczyć cały koszt remontu w wysokości 8 100,00 zł? Zdaniem Wnioskodawczyni, odnośnie pytania pierwszego może ona rozliczyć 2/3 spłaconego zadłużenia, ponieważ nie ma rozdzielności małżeńskiej, czyli kwotę 7 392,00 zł. Ustosunkowując się drugiego pytania Zainteresowana uważa, iż z uwagi na fakt, że mieszkanie to stanowi współwłasność jej i męża, to w zeznaniu PIT-39 może odliczyć całą kwotę remontu.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za: nieprawidłowe w odniesieniu do pytania nr 1, prawidłowe w odniesieniu do pytania nr 2. Na podstawie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
W przypadku sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w powyższym przepisie decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu (dochodu) ma moment ich nabycia, bowiem zasady opodatkowania tych przychodów (dochodów) ulegały zmianom. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w lipcu 2011 r. zmarła matka Wnioskodawczyni przedmiotem spadku był lokal mieszkalny. W tym samym roku Zainteresowana sprzedała odziedziczone mieszkanie.
Otrzymane ze sprzedaży środki pieniężne Wnioskodawczyni przeznaczyła na: spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania będącego wspólnością Zainteresowanej, jej męża oraz córki, remont mieszkania będącego współwłasnością Wnioskodawczyni i jej męża. Zgodnie z zawartą umową kredytową za zobowiązania wynikające z umowy kredytobiorcy (Zainteresowana, jej mąż i córka) ponosili solidarną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadek stanowią prawa i obowiązki zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy.
W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, iż dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy. Natomiast, zgodnie z art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Powyższe oznacza więc, że przedmiotowe mieszkanie Wnioskodawczyni nabyła z chwilą śmierci matki, tj. w 2011 r. Tak więc, w przedmiocie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodu ze sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości zastosowanie znajdą przepisy tej ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 roku. Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ustawy).
W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Zgodnie z art. 19 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Do kosztów odpłatnego zbycia, pomniejszających wartość nieruchomości wyrażoną w cenie określonej w umowie, zaliczyć można wydatki, które są niezbędne, aby transakcja zbycia doszła do skutku.
Z kolei za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (art. 22 ust. 6d).
Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Jednakże, stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) i lit. d) ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w powołanym wyżej ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego. – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Ponadto, zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) analizowanej ustawy, za ww. wydatki uznaje się również środki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1 - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30. Jednocześnie, należy wskazać, iż zgodnie z art. 21 ust. 26 ww. ustawy, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.
Dodatkowo ustawodawca w art. 21 ust. 29 ww. ustawy wskazuje, iż w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).
Należy również wskazać, iż przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30).
Z analizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ustawodawca uzależnia skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) na realizację własnego celu mieszkaniowego. Przy czym cele, których realizacja uprawnia do zwolnienia określone zostały enumeratywnie w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia wymaga m.in. okoliczność czy Wnioskodawczyni może środki uzyskane ze sprzedaży odziedziczonej nieruchomości przeznaczyć na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie z mężem i córką, na zakup mieszkania. Przy rozstrzygnięciu sprawy należy mieć na uwadze zapis w umowie kredytowej, iż „kredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z umowy kredytowej”, czyli zgodnie z umową kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za kredyt. Tym samym Wnioskodawczyni jako kredytobiorca solidarny za zadłużenie wynikające z tej umowy również odpowiada solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
Powyższe oznacza więc, że w przedmiotowej sprawie bez znaczenia pozostaje fakt, iż Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem nieruchomości i posiada wspólnie z mężem 2/3 udziału we współwłasności. Kolejną kwestią, którą należy rozstrzygnąć jest okoliczność, czy Wnioskodawczyni może przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości na remont mieszkania, którego właścicielem jest Zainteresowana wspólnie z mężem. Zgodnie z powołanym wyżej art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione m.in. remont własnego lokalu mieszkalnego.
Jednocześnie art. 21 ust. 26 ww. ustawy wskazuje, że przez własny lokal, o których mowa m.in. w ust. 25 pkt 1 lit. d), rozumie się również lokal stanowiący współwłasność podatnika, tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie.
Mając na uwadze treść umowy kredytowej, zgodnie z którą wszyscy współkredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zaciągnięty kredyt hipoteczny, stwierdzić należy - wbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni - że uzyskane ze sprzedaży odziedziczonej nieruchomości środki pieniężne Zainteresowana mogła przeznaczyć na spłatę kredytu nie w wysokości odpowiadającej Jej udziałowi w tej nieruchomości, tj. 2/3, lecz w stosunku do całości zadłużenia wynikającego z przedmiotowej umowy. Wobec czego stanowisko Wnioskodawczyni w tym zakresie (pytanie nr 1) należało uznać za nieprawidłowe.
Z kolei odnosząc się do oceny stanowiska Zainteresowanej przyporządkowanego do pytania nr 2 stwierdzić należy, że wydatki poniesione na remont lokalu mieszkalnego, którego Zainteresowana jest współwłaścicielką wspólnie z mężem, stanowią wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 131, co oznacza, że podlegają one odliczeniu w pełnej wysokości. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.