INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 29 listopada 2013 r. (data wpływu 2 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie: ustalenia źródła przychodów – jest prawidłowe, ustalenia wysokości przychodu – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej do działalności gospodarczej.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą indywidualną działalność gospodarczą wpisaną do centralnej ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Dodatkowym miejscem wykonywania działalności jest miejscowość P. Działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu usług hotelowych. Od 2008 roku Wnioskodawca prowadzi swój hotel w miejscowości P. (dalej: „Hotel”). Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości P., na której prowadzi swoją działalność gospodarczą.
Wnioskodawca wraz ze swoim synem w dniu 30 marca 2006 roku na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego nabyli niezabudowaną nieruchomość gruntową stanowiącą działki gruntu oznaczone ewidencyjnie numerami 78/6, 77/5, 77/6, 78/5 o łącznym obszarze 7 300,00 m kw, położonej we wsi P., dla której Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (dalej: „Grunt”). Grunt został nabyty ze środków własnych Wnioskodawcy i jego syna na współwłasność o udziałach wynoszących odpowiednio 1/2 i 1/2. Wnioskodawca na nabytym Gruncie wybudował Hotel, który został oddany do użytku w 2008 roku.
Syn Wnioskodawcy jako współwłaściciel Gruntu udzielił Wnioskodawcy zgody na wybudowanie na Gruncie budynku hotelowego wraz z całą infrastrukturą. Hotel został wybudowany ze środków własnych Wnioskodawcy. Wnioskodawca dokonywał wszelkich czynności koniecznych do przeprowadzenia inwestycji budowy hotelu we własnym imieniu i na swój rachunek. Decyzje Starosty o zatwierdzeniu projektu budowy i udzieleniu pozwolenia na budowę, jak również o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie wybudowanego hotelu zostały wydane Wnioskodawcy. Budynek Hotelu wraz z całą infrastrukturą został przeznaczony do indywidualnego, wyłącznego korzystania przez Wnioskodawcę.
Na potrzeby prowadzonej działalności Wnioskodawca prowadzi ewidencję finansowo-księgową, w ramach której rozliczane są przychody i koszty prowadzonej przez Niego działalności. Wnioskodawca prowadzi także ewidencję wszystkich składników majątku trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wnioskodawca prowadzi także system kadrowo-płacowy służący rozliczaniu wynagrodzeń i innych należności zatrudnionych pracowników. Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży posiadanej współwłasności nieruchomości obejmującej Grunt i wybudowany na wspólnym gruncie Hotel.
Sprzedaży współwłasności nieruchomości przez Wnioskodawcę będzie towarzyszyła sprzedaż przez syna Wnioskodawcy posiadanej przez niego współwłasności nieruchomości. Syn Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej. Ze środków własnych nabył na współwłasność z Wnioskodawcą niezabudowany Grunt. Nie poniósł żadnych nakładów na wybudowanie Hotelu wraz z całą infrastrukturą znajdującą się na Gruncie. Wyraził na piśmie zgodę, aby Wnioskodawca dokonał inwestycji w postaci wybudowania budynku Hotelu wraz z infrastrukturą. W konsekwencji ekonomicznym kosztem poniesionym przez syna Wnioskodawcy jest cena, którą uiścił w związku z nabyciem 1/2 udziału w Gruncie.
Cena, którą nabywca będzie zobowiązany do zapłacenia na podstawie umów sprzedaży zawartej z Wnioskodawcą i jego synem będzie odpowiadała wartości rynkowej całości przedmiotu transakcji tj. nieruchomości obejmującej Grunt i Hotel oraz pozostałe elementy transakcji.
Natomiast w związku z różnicami w poniesionych przez Wnioskodawcę i jego Syna nakładach na Grunt i Hotel, Wnioskodawca wraz z synem jako sprzedający zamierzają w zawieranych umowach sprzedaży dokonać podziału ceny w następujący sposób: kwota należna synowi Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży współwłasności nieruchomości będzie odpowiadała wartości rynkowej 1/2 części Gruntu; kwota należna Wnioskodawcy będzie odpowiadała wartości całej nieruchomości wraz z Hotelem pomniejszonej o wartość rynkową 1/2 części Gruntu (sprzedawanego przez syna Wnioskodawcy). Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Syn Wnioskodawcy nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.
Przeprowadzenie transakcji sprzedaży jest planowane na 2014 r. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu transakcji sprzedaży współwłasności nieruchomości będzie stanowił przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT w wysokości kwoty należnej Wnioskodawcy określonej w umowie sprzedaży, tj. wartości całej nieruchomości wraz z Hotelem pomniejszonej o wartość rynkową 1/2 części Gruntu (sprzedawanego przez syna Wnioskodawcy)?
Zdaniem Wnioskodawcy, przychód uzyskany przez niego z tytułu transakcji sprzedaży współwłasności nieruchomości będzie stanowił przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT w wysokości kwoty należnej Wnioskodawcy określonej w umowie sprzedaży, tj. wartości całej nieruchomości wraz z Hotelem pomniejszonej o wartość rynkową 1/2 części Gruntu (sprzedawanego przez syna Wnioskodawcy). Na podstawie art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnym źródłem przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu: pozarolnicza działalność gospodarcza, odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Jednakże przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mają również zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie (art.
10 ust. 3 ww. ustawy). W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Zasady określania przychodu z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT są uregulowane w art. 14 tej ustawy.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 Ustawy o PIT za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Z kolei przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, nie zalicza się jednak, stosownie do treści art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio. Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegająca m.in. na prowadzeniu Hotelu i planuje dokonać sprzedaży współwłasności nieruchomości, na której prowadzi swoją działalność. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż część składników majątku Wnioskodawcy wchodzących w skład przedmiotu transakcji (np. wyposażenie Hotelu, budynek Hotelu) została ujęta w ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy w związku z prowadzonym przez niego Hotelem. Jednakże pozostała część elementów przedmiotu transakcji sprzedaży (np. umowy z dostawcami, umowy z pracownikami) nie została ujęta w ewidencji środków trwałych.
Przepisy Ustawy o PIT nie regulują wprost zasad opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia składników majątku nie spełniających kryteriów wymienionych w cytowanym art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy (tj. ujęcie środka trwałego w ewidencji środków trwałych). Dokonując jednak wykładni przepisów ww. ustawy w tym zakresie stwierdzić należy, iż zasada jest, że przychód z działalności gospodarczej stanowi każda kwota należna podatnikowi w związku z prowadzoną działalnością.
Art. 14 ww. ustawy nie wymienia szczegółowo wszystkich przychodów z tego źródła, zaś w art. 14 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy wymienione zostały tylko niektóre rodzaje przychodów zaliczanych do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Z uwagi na powyższe odpłatne zbycie każdego innego składnika (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych), wykorzystywanego w działalności gospodarczej lub mającego związek z wykonywaną kiedyś działalnością gospodarczą, stanowi przychód z tej działalności na podstawie ogólnej zasady wyrażonej w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w pismach organów podatkowych.
Analogicznie wypowiedział się m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w piśmie z dnia 10 października 2008 r. o sygn. ILPB/415-503/08-4/IM oraz w piśmie z dnia 10 listopada 2011 r. o sygn. 1LPB2/415-793/11-4/WS, czy też Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w piśmie z dnia 14 października 2008 r. o sygn. IBPB1/415-559/08/AP, który stwierdził, że już z samej istoty rozwiązań zawartych w Ustawie o PIT wynika, „iż przychód z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych) stanowią przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy”.
W związku z powyższym, przychód Wnioskodawcy ze sprzedaży współwłasności nieruchomości obejmującej Grunt oraz Hotel wraz innymi elementami związanymi z prowadzonym Hotelem wymienionymi w opisie zdarzenia przyszłego, jako składniki majątku prowadzonej działalności gospodarczej, należy zaliczyć do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Powyższe uregulowania oznaczają, iż przychodem ze zbycia składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą będą kwoty należne w wartości wyrażonej w cenie określonej w umowie, pomniejszone o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, cenę przedmiotu transakcji ustalono w wartości rynkowej zbywanych składników majątku, zatem nie zachodzi sytuacja uprawniająca organ podatkowy do ingerencji w zakresie wysokości przychodu z odpłatnego zbycia składników majątku.
Przy ustaleniu w umowie sprzedaży kwot należnych odpowiednio Wnioskodawcy i jego Synowi z tytułu transakcji sprzedaży, składających się na łączną cenę należną, uwzględniono fakt istotnego zróżnicowania wysokości poniesionych przez Wnioskodawcę i jego Syna nakładów na nabycie Gruntu oraz wybudowanie Hotelu wraz z całą infrastrukturą. Dodatkowo Wnioskodawca podkreśla, iż tylko on był uprawniony do wyłącznego korzystania z budynku Hotelu i jego infrastruktury, bowiem służyły mu do indywidualnego prowadzenia swojej działalności gospodarczej.
Ponadto dodatkowym uzasadnieniem podziału kwot należnych pomiędzy Wnioskodawcę i jego Syna w sposób wskazany w opisie zdarzenia przyszłego jest ogólna zasada Ustawy o PIT nakazująca przypisanie kosztom podatkowym odpowiadających im przychodów podatkowych. Podkreślić również należy, iż art. 353¹ Kodeksu Cywilnego konstytuuje zasadę swobody umów, która daje stronom stosunku prawnego odpowiednią swobodę w kształtowaniu wzajemnych praw i obowiązków.
Zatem w opisanym zdarzeniu przyszłym strony transakcji sprzedaży mogą ustalić nie tylko wysokość ostatecznej ceny, którą nabywca ma zapłacić sprzedającemu, ale również sposób podziału ceny na kwoty należne odpowiednio Wnioskodawcy i jego Synowi z tytułu tej transakcji. Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy o PIT w celu określania wysokości przychodu odsyła do przepisów art. 14 ust. 1 oraz art. 19 tej ustawy. Przepis art. 14 ust. 1 Ustawy o PIT stanowi bowiem, że przychodem jest kwota należna, tymczasem art. 19 ust. 1 określa przychód jako cenę określoną w umowie odpłatnego zbycia.
Wydaje się, że jedyną racjonalną interpretacją, która została również wyrażona w doktrynie, jest uznanie, że przychodem ze zbycia składników majątkowych wykorzystywanych w działalności jest kwota określona w umowie odpłatnego zbycia, i wtedy też przychód ten powstaje (art. 19 ust. 1), natomiast u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług (wniosek z art. 14 ust. 1).
Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca i jego Syn mając na uwadze ekonomiczne uzasadnienie wynikające z dotychczas poniesionych nakładów na sprzedawane elementy majątku zamierzają ustalić ceną należną Wnioskodawcy z tytułu sprzedaży w wysokości odpowiadającej rynkowej wartości całej nieruchomości wraz z Hotelem pomniejszonej o rynkową wartość 1/2 części Gruntu. Zaś Syn Wnioskodawcy sprzedając w ramach przedmiotowej transakcji swój udział w Gruncie otrzyma zgodnie z jego wysokością cenę odpowiadającą rynkowej wartości 1/2 części Gruntu.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, wydaje się słusznym przyjąć, iż kwotą należną Wnioskodawcy z tytułu transakcji sprzedaży opisanej w zdarzeniu przyszłym, w rozumieniu art. 14 Ustawy o PIT, będzie część ceny wskazanej w umowie sprzedaży jako kwota należna Wnioskodawcy.
Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu transakcji sprzedaży współwłasności nieruchomości obejmującej Grunt oraz Hotel wraz z pozostałymi elementami wskazanymi w zdarzeniu przyszłym będzie stanowił przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT w wysokości kwoty należnej Wnioskodawcy określonej w umowie sprzedaży, tj. wartości całej nieruchomości wraz z Hotelem pomniejszonej o wartość rynkową 1/2 części Gruntu (sprzedawanego przez syna Wnioskodawcy).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie: ustalenia źródła przychodów – jest prawidłowe, ustalenia wysokości przychodu – jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1: pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza, pkt 8 – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
Jednak w myśl art. 10 ust. 3 ww. aktu prawnego, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
Z powyższego wynika zatem, że aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów, określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, spełnione winny zostać co najmniej dwie podstawowe przesłanki: nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej, nieruchomość nie może być nieruchomością niemieszkalną wykorzystywaną w tej działalności. Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza.
W świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 powyższej ustawy stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane, w tym z powodu jej likwidacji.
Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.
Powołane przepisy ustawy podatkowej nie regulują wprost zasad opodatkowania przychodu ze sprzedaży składników majątku nie spełniających kryteriów wymienionych w art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, dlatego też dokonując wykładni przepisów ustawy w tym zakresie należy mieć na względzie, iż zasadą jest, że przychód z działalności gospodarczej stanowi każda kwota należna podatnikowi związana w jakikolwiek sposób z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przepis art. 14 ww. ustawy nie wymienia szczegółowo wszystkich przychodów z tego źródła, zaś w art. 14 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy wymienione zostały tylko niektóre rodzaje przychodów zaliczanych do przychodów z działalności gospodarczej.
Z tego względu, sprzedaż każdego innego składnika, wykorzystywanego w określonym przedziale czasowym w działalności gospodarczej, stanowi przychód z tytułu działalności gospodarczej na podstawie ogólnej zasady wyrażonej w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych). Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca wraz z synem zakupili na współwłasność (w udziale po ½) niezabudowaną nieruchomość gruntową (Grunt) stanowiącą działki gruntu o łącznym obszarze 7 300,00 m2, na której Wnioskodawca prowadzi swoją indywidualną działalność gospodarczą. Wnioskodawca na nabytym Gruncie wybudował Hotel.
Syn Wnioskodawcy jako współwłaściciel Gruntu udzielił Wnioskodawcy zgodę na wybudowanie na Gruncie budynku hotelowego wraz z całą infrastrukturą. Hotel został wybudowany ze środków własnych Wnioskodawcy. Wnioskodawca wraz z synem planuje dokonać sprzedaży posiadanej nieruchomości obejmującej Grunt i wybudowany na wspólnym gruncie Hotel. Syn Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.
U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) „nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty) jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności”. Częścią składową rzeczy - stosownie do przepisu art. 47 § 2 K.c. jest wszystko co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. Ponadto, jak stanowi art. 48 cyt. ustawy - z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych (art.
47 § 3 -przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jego części składowych), do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili ich zasadzenia lub zasiania. Z kolei z art. 191 Kodeksu cywilnego wynika, że własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową. Z powyższych przepisów wynika zatem, że Hotel posadowiony na gruncie jako część składowa tego gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.
Oznacza to, iż własność Hotelu przysługuje współwłaścicielom gruntu., tj. Wnioskodawcy i jego syna. W konsekwencji powyższego, przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu transakcji sprzedaży współwłasności nieruchomości będzie stanowił przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT w wysokości 1.2 uzyskanego przychodu ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej Grunt wraz z wybudowanym na nim Hotelem, a nie jak twierdzi Wnioskodawca kwoty należnej określonej w umowie sprzedaży tj. wartości całej nieruchomości wraz z Hotelem pomniejszonej o wartość rynkową 1/2 części Gruntu (sprzedawanego przez syna Wnioskodawcy).
W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.