INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27.07.2011 r. (data wpływu 01.08.2011 r.) oraz piśmie uzupełniającym braki formalne (data nadania 11.10.2011 r., data wpływu 13.10.2011 r., na wezwanie Nr IPPB2/415-631/11-2/MK z dnia 07.10.2011 r. (data nadania 07.10.2011 r., data doręczenia 11.10.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na Spółce obowiązkach płatnika z tytułu nabycia przez pracowników Spółki warrantów subskrypcyjnych, ich konwersji na akcje oraz z późniejszym zbyciem tak nabytych akcji - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 01.08.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na spółce obowiązkach płatnika z tytułu nabycia przez pracowników Spółki warrantów subskrypcyjnych, ich konwersji na akcje oraz z późniejszym zbyciem tak nabytych akcji. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. T., spółka prawa szwedzkiego z siedzibą w S. jest spółką córką spółki T. - innej spółki prawa szwedzkiego z siedzibą w S..
Dnia 12 kwietnia 2010 r. T., na podstawie uchwały zgromadzenia akcjonariuszy, wyemitowała w serii warranty subskrypcyjne, uprawniające do objęcia akcji emitenta w terminie do końca 2012 r. Prawo do odpłatnego objęcia warrantów otrzymali, na podstawie przedmiotowej uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy, pracownicy T. oraz innych spółek z grupy, w tym T.. Cena warrantu ustalona w uchwale emisyjnej odpowiadała cenie rynkowej warrantu, co zostało ustalone w oparciu o standardowe badania z zakresu rachunkowości. W pozostałym zakresie całkowity koszt programu motywacyjnego został poniesiony przez T. Warranty nabyli m.in. polscy pracownicy T., będący polskimi rezydentami podatkowymi.
Z dniem 27 maja 2011 r. niektórzy pracownicy T. skorzystali z prawa do konwersji warrantów subskrypcyjnych na akcje T.. Warunkiem konwersji było uiszczenie dodatkowej opłaty za każdą objętą akcję, wciąż jednak całkowity koszt konwersji (cena warrantu + dodatkowa opłata) był zdecydowanie niższy niż wartość rynkowa akcji podlegających konwersji. Następnie niektórzy ze wspomnianych pracowników sprzedali (odpłatnie zbyli) część akcji będących przedmiotem konwersji.
Z uwagi na braki formalne w złożonym wniosku, tutejszy organ podatkowy pismem z dnia 07.10.2011 r. Nr IPPB2/415-631/11-2/MK wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez: Wskazanie czy polscy pracownicy zatrudnieni w spółce T. mającej siedzibę w Szwecji wykonują pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czy na terytorium Królestwa Szwecji? Braki uzupełniono w wyznaczonym terminie. W kwestii doprecyzowania wyjaśniono, że: Polscy pracownicy, zatrudnieni w spółce T., mającej siedzibę w Szwecji, wykonują pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy na T. (dalej również jako „spółka”) ciążą z mocy art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązki płatnika z tytułu nabycia przez pracowników Spółki warrantów subskrypcyjnych T., ich konwersji na akcje T. oraz późniejszej sprzedaży (odpłatnego zbycia) tych akcji?
Stanowisko Wnioskodawcy
W ocenie Spółki, na Spółce nie ciążą obowiązki płatnika z tytułu nabycia przez pracowników Spółki warrantów subskrypcyjnych T., ich konwersji na akcje T. oraz późniejszej sprzedaży (odpłatnego zbycia) tych akcji. Stanowisko to należy uargumentować odrębnie w stosunku do każdego z trzech wymienionych etapów. nabycie przez pracowników Spółki warrantów subskrypcyjnych T. Na zakłady pracy obowiązki płatnika nakłada art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako „PIT”). Spółka, będąc osobą prawną, spełnia przesłankę podmiotową z hipotezy artykułu.
Aby ustalić obowiązek płatniczy, należy jednak dodatkowo spełnić przesłankę przedmiotową z art. 31, czyli zakwalifikować przychody otrzymywane od Spółki przez jej pracowników do jednej z grup skatalogowanych w hipotezie artykułu. W opisanym stanie faktycznym można rozważać jedynie kwalifikację świadczeń otrzymywanych przez pracowników Spółki (opisanych we wniosku) jako przychodów ze stosunku pracy.
Przychody ze stosunku pracy definiuje art. 12 ust. 1 PIT, który kwalifikuje do nich „wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania (...), a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.” Przesłanka przedmiotowa nie jest w prezentowanym stanie faktycznym spełniona, gdyż w wyniku nabycia warrantów pracownicy nie otrzymali żadnego świadczenia ze stosunku pracy. Cena nabycia warrantów odpowiadała bowiem ich cenie rynkowej i nie doszło do przysporzenia w rozumieniu PIT.
Nabycie warrantów należy rozpatrywać jako transparentne podatkowo, gdyż w momencie ich nabycia nie wiadomo jeszcze, czy zostaną skonwertowane na akcje, a jeśli nawet, to czy cena rynkowa akcji nie będzie niższa od ceny warrantu. Odniesienie korzyści można rozpatrywać więc dopiero na etapie konwersji warrantów lub ich sprzedaży.
Podobną linię rozumowania w stosunku do opcji na akcje typu call (kupno) prezentowały organy podatkowe w szeregu podatkowych interpretacji indywidualnych (por. m.in. stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa - Targówek z dnia 4 września 2007 r., sygn. 1437/ZDF/423/122/07/LJ; Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa - Mokotów z dnia 17 września 2007 r., sygn. 1433/NL/LF1/415/4111-113/07/BS; Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie z dnia 02 marca 2010 r. Nr IPPB2/415-756/09-2/AS oraz z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. IPPB2/415-119/11-2/MG), a także sądownictwo administracyjne (por. uzasadnienie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. III SA/Wa 568/09).
Należy przy tym zauważyć, że warranty subskrypcyjne i opcje na akcje typu call są podobnymi instrumentami finansowymi. Wprawdzie PIT, za ustawą o obrocie instrumentami finansowymi (dalej jako u.o.i.f.”) zalicza warranty subskrypcyjne do papierów wartościowych, a opcje do instrumentów finansowych pochodnych, to na gruncie kwalifikacji przychodu otrzymanego z tytułu ich odpłatnego zbycia bądź realizacji, traktuje je identycznie (art. 17 ust. 1 pkt 6 PIT w por. z pkt 10).
Nabycie tych instrumentów jest transparentne podatkowo, o czym świadczy wykładnia a contrario art. 17 ust. 1 pkt 6 i 10 PIT - przepisy te jako przychód traktują wyłącznie odpłatne zbycie bądź realizację wspomnianych instrumentów finansowych. Należy również zauważyć, że pracownicy nabyli warranty od T., który nie jest ich pracodawcą, zatem nie ma również podstawy, aby przypisywać ewentualne świadczenie z tego tytułu do stosunku pracy łączącego wspomnianych pracowników z T..
Konkludując, na etapie nabycia warrantów subskrypcyjnych po stronie Spółki nie powstał obowiązek płatnika w rozumieniu art. 31 PIT. konwersja przez pracowników Spółki warrantów subskrypcyjnych na akcje T. Podobnie jak na poprzednim etapie argumentacji, ustalenie obowiązków Spółki jako płatnika będzie uzależnione od spełnienia przesłanki przedmiotowej z art. 31 PIT. Na tym etapie istnieje dodatnia różnica między ceną rynkową akcji będących przedmiotem konwersji a całkowitą ceną konwersji (cena warrantu + dodatkowa opłata), istnieje więc przysporzenie w sensie podatkowym.
W opinii Spółki jednak, a) źródłem przychodu są kapitały pieniężne, b) dochód nieopodatkowany jest na etapie objęcia akcji, ale dopiero w momencie ich zbycia. Kwalifikacja przychodu jako przychodu z kapitałów pieniężnych powoduje, że nie można jednocześnie zakwalifikować tego przychodu do przychodów ze stosunku pracy. Przychody z kapitałów pieniężnych nie są łączone przy wyliczaniu podstawy opodatkowania z innymi źródłami przychodów (art. 30b ust. 5 PIT) i deklaruje się je w odrębnej deklaracji PIT-38 (art. 30b ust. 6 PIT). Powoduje to, że nie powstają obowiązki płatnicze po stronie pracodawcy z mocy art. 31 PIT.
W art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b) do przychodów z kapitałów pieniężnych zaliczone są przychody z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b u.o.i.f. Wprawdzie ostatni wymieniony przepis wymienia papiery wartościowe pochodne, natomiast warranty subskrypcyjne, jako papiery wartościowe pierwotne, wymienione są w art. 3 pkt 1 lit. a) u.o.i.f., ale wykładnia systemowa art. 17 PIT wskazuje, że przepis ten należałoby stosować analogicznie do warrantów subskrypcyjnych.
Warranty są bowiem jedynym papierem wartościowym pierwotnym, z którego przychód można uzyskać inaczej niż przez zbycie, a art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) zalicza do przychodów z kapitałów pieniężnych wszystkie przychody ze zbycia papierów wartościowych. Z kolei art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b oraz pkt 10 łącznie obejmują przypadki uzyskania przychodu ze zbycia i realizacji wszystkich innych instrumentów finansowych.
Spośród więc wszystkich możliwych przychodów z tytułu obrotu instrumentami finansowymi jedynie realizacja warrantów subskrypcyjnych nie jest objęta hipotezą art. 17. Świadczy to bardziej o przeoczeniu niż o celowym zabiegu ustawodawcy, zatem wydaje się, że w stosunku do przychodów z realizacji warrantów należy stosować odpowiednio art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. b). Zgodnie z art. 24 ust. 11 PIT, „Dochód stanowiący nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji objętych (nabytych) przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia a wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie) nie podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) tych akcji.
(...) Przesłankami zastosowania tego przepisu są: uzyskanie dochodu w postaci nadwyżki między wartością rynkową objętych akcji a wydatkami poniesionymi na ich objęcie oraz uzyskanie tegoż dochodu przez osoby uprawnione do objęcia akcji na podstawie uchwały walnego zgromadzenia. W przedmiotowym stanie faktycznym kosztami nabycia są koszty konwersji, czyli cena warrantu i dodatkowa opłata i są one ogółem niższe niż wartość rynkowa akcji będących przedmiotem konwersji. Pierwsza przesłanka przepisu jest więc spełniona. Pracownicy dokonujący konwersji zostali również upoważnieni do tego wcześniej przez walne zgromadzenie akcjonariuszy T., w uchwale emisyjnej warrantów subskrypcyjnych.
Oznacza to, że spełniona jest również druga przesłanka przepisu. Dodatkowy wymóg w postaci posiadania przez spółkę-emitenta siedziby na terytorium UE lub WG wprowadza art. 24 ust. 12a. Ten wymóg również jest w przedmiotowym stanie faktycznym spełniony, jako że T. posiada siedzibę w Szwecji, w obrębie UE. Można zatem zastosować dyspozycję art. 24 ust. 11 PIT i przesunąć moment opodatkowania dochodu na moment zbycia akcji.
Również w opinii sądownictwa administracyjnego, przychód podatkowy powstaje nie w momencie konwersji na akcje opcji na akcje (odpowiednie stosowanie do warrantów - zob. argumentacja z pkt 1), ale dopiero w momencie zbycia akcji będących przedmiotem konwersji (por. uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. Itl SAN/a 568/09).
Konkludując, również na etapie konwersji przez pracowników Spółki warrantów subskrypcyjnych na akcje T., Spółki nie obciążają obowiązki płatnika z mocy art. 31 PIT. sprzedaż (odpłatne zbycie) akcji będących przedmiotem konwersji przez pracowników Spółki Art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a zalicza przychody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych do przychodów z kapitałów pieniężnych. Zgodnie zaś z art. 5a pkt 11 PIT, papiery wartościowe na użytek PIT określa się jako papiery wartościowe wymienione w art. 3 pkt 1 u.o.i.f. Zgodnie zaś z ostatnim wymienionym przepisem, do papierów wartościowych należą m. in. akcje.
Oznacza to, że przychód z odpłatnego zbycia akcji jest przychodem z kapitałów pieniężnych. Tym samym nie jest spełniona przesłanka przedmiotowa z art. 12 ust. 1 PIT i po stronie Spółki nie powstanie obowiązek płatniczy. Powstały na tym etapie dochód będzie podlegał odrębnemu zadeklarowaniu i rozliczeniu, zgodnie z art. 30b ust. 5 i 6 PIT.
Podsumowując całość argumentacji, na żadnym z etapów wymienionego stanu faktycznego: nabycia przez pracowników Spółki warrantów subskrypcyjnych T., konwersji przez pracowników Spółki warrantów subskrypcyjnych na akcje T. oraz sprzedaży (odpłatnego zbycia) akcji będących przedmiotem konwersji przez pracowników Spółki nie powstanie po stronie Spółki obowiązek płatniczy z art. 31 PIT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W świetle powyższego, podatkiem dochodowym nie są objęte wyłącznie dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają opodatkowaniu.
Podkreślić należy, iż komentowany artykuł wyraża powszechnie obowiązującą w prawie podatkowym regułę sprawiedliwości podatkowej. Sprawiedliwość podatkowa przejawia się głównie w powszechności i równości opodatkowania. Powszechność opodatkowania oznacza, że podatek jako rodzaj daniny publicznej, powinien spoczywać na wszystkich – wszyscy muszą się przyczyniać do pokrywania wspólnych potrzeb. Powszechność opodatkowania oznacza ponadto, że wszystkie podmioty są tak dalece opodatkowane, jak określają to ustawy podatkowe.
Natomiast zasada równości wymaga jednakowej miary dla wszystkich podmiotów - bez zróżnicowań zarówno dyskryminacyjnych jak i faworyzujących, co jest także zgodne z zasadą sprawiedliwości. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).
W myśl art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z: odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych, realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.
Papierami wartościowymi – w rozumieniu art. 5a ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – są papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 211, poz. 1384 ze zm.). Natomiast ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych, oznacza to instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (art. 5a pkt 13 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
W myśl art. 3 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych, rozumie się przez to: akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.
U. Nr 94, poz. 1037, ze zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego, inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a), lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).
Natomiast w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, o obrocie instrumentami finansowymi, instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są niebędące papierami wartościowymi: tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania, instrumenty rynku pieniężnego, opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu, niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych, instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego, kontrakty na różnicę, opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych, uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także wszelkiego rodzaju inne instrumenty pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.
Z powyższych przepisów wynika, iż warranty subskrypcyjne stanowią papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Zauważyć należy, iż co do zasady, przychodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jest każde przysporzenie majątkowe otrzymane przez podatnika. Przychodem tym są zatem także otrzymane przez niego nieodpłatne świadczenia.
W myśl bowiem art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się: jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców; jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu; jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku; w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Istotę warrantów subskrypcyjnych regulują przepisy ustawy Kodeks spółek handlowych. W myśl art. 453 § 2 K.s.h., w celu podwyższenia kapitału zakładowego zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału spółka może emitować papiery wartościowe imienne lub na okaziciela uprawniające ich posiadacza do zapisu lub objęcia akcji, z wyłączeniem prawa poboru (warranty subskrypcyjne).
Stosownie natomiast do art. 453 § 3 K.s.h., uchwała o emisji warrantów subskrypcyjnych powinna określać: uprawnionych do objęcia warrantów subskrypcyjnych, cenę emisyjną lub sposób jej ustalenia, jeżeli warranty subskrypcyjne mają być emitowane odpłatnie, liczbę akcji przypadających na jeden warrant subskrypcyjny, termin wykonania prawa z warrantu, z tym że nie może on być dłuższy niż 10 lat. Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest spółką prawa szwedzkiego z siedzibą w Sztokholmie.
Spółka jest spółką zależną od innej spółki prawa szwedzkiego z siedzibą w Szwecji T. Obecnie T. na podstawie uchwały zgromadzenia akcjonariuszy, wyemitowała w serii warranty subskrypcyjne, uprawniające do objęcia akcji emitenta w terminie do końca 2012 r. Prawo do odpłatnego objęcia warrantów otrzymali, na podstawie przedmiotowej uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy, pracownicy T. oraz innych spółek z grupy, w tym pracownicy Wnioskodawcy. Cena warrantu ustalona w uchwale emisyjnej odpowiadała cenie rynkowej warrantu. W pozostałym zakresie całkowity koszt programu motywacyjnego został poniesiony przez T..
Warranty nabyli m.in. polscy pracownicy T., będący polskimi rezydentami podatkowymi wykonujący pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Niektórzy pracownicy T. w 2011 roku skorzystali z prawa do konwersji warrantów subskrypcyjnych na akcje T.. Warunkiem konwersji było uiszczenie dodatkowej opłaty za każdą objętą akcję, wciąż jednak całkowity koszt konwersji (cena warrantu + dodatkowa opłata) był zdecydowanie niższy niż wartość rynkowa akcji podlegających konwersji. Następnie niektórzy ze wspomnianych pracowników sprzedali (odpłatnie zbyli) część akcji będących przedmiotem konwersji.
W związku z powyższym powstała wątpliwość czy nabycie przez pracowników Wnioskodawcy warrantów subskrypcyjnych, ich konwersja na akcje oraz późniejsze zbycie akcji przez pracowników Wnioskodawcy skutkuje powstaniem obowiązków płatnika po stronie Wnioskodawcy. Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że wydanie przedmiotowych warrantów nastąpi odpłatnie. Cena nabycia warrantów zgodnie z uchwałą emisyjną odpowiada cenie wartości rynkowej warrantu.
Uprawnieniem inkorporowanym w warrancie jest wyłącznie prawo objęcia akcji spółki emitenta do końca 2012 r. Tym samym fakt, że pracownicy Wnioskodawcy sami dokonali zakupu przedmiotowych warrantów skutkuje tym, że zakup przedmiotowych warrantów uniemożliwia traktowanie ich w kategorii przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 11 ww. ustawy. W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, w momencie odpłatnego nabycia przez pracowników Wnioskodawcy warrantów subskrypcyjnych, nie wystąpi przychód z nieodpłatnych świadczeń.
Tym samym na Wnioskodawcy nie będą ciążyć obowiązki płatnika z tytułu nabytych przez pracownika warrantów. Jednakże przychód podatkowy powstaje w związku z objęciem akcji spółki T. przez pracowników Wnioskodawcy po skorzystaniu z prawa do konwersji warrantów subskrypcyjnych, po preferencyjnej cenie niższej od aktualnej ceny rynkowej, co wywołuje określone skutki podatkowe. Zatem mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne należy zauważyć, że po stronie pracowników Wnioskodawcy w momencie konwersji warrantów subskrypcyjnych na akcje po preferencyjnej cenie niewątpliwie będzie miało miejsce przysporzenie majątkowe.
Zwrócić bowiem należy uwagę na fakt, że większość podatników aby czerpać korzyści z akcji sama musi nabyć akcje za określoną cenę. A zatem inne osoby chcąc nabyć akcje muszą zdecydować się na uszczuplenie swojego majątku, czyli muszą ponieść określony koszt, którego pracownicy Wnioskodawcy w całości ponosić nie muszą, bo akcje otrzymają po preferencyjnej cenie. W przedstawionym stanie faktycznym pracownicy Wnioskodawcy otrzymują akcje w sposób preferencyjny, a tym samym ponoszą wydatki na ich nabycie (w cenie warrantu + dodatkowa opłata), które są niższe od wartości rynkowej nabywanych akcji.
Doskonale znana jest również wartość świadczenia, jakie w ten sposób otrzymują Beneficjenci, gdyż jest to różnica pomiędzy wartością rynkową przedmiotowych akcji a ceną nabycia. Należy jednak zauważyć, iż ustawodawca odroczył moment powstania obowiązku podatkowego dotyczącego dochodu uzyskanego z tytułu nabycia akcji przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia.
Zgodnie z art. 24 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód stanowiący nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji objętych (nabytych) przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia a wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie) nie podlega opodatkowaniu w momencie objęcia (nabycia) tych akcji.
Zasadę określoną w zdaniu pierwszym stosuje się odpowiednio do dochodu stanowiącego nadwyżkę pomiędzy wartością rynkową akcji a wydatkami poniesionymi na ich nabycie od spółki posiadającej osobowość prawną, która objęła (nabyła) te akcje wyłącznie w celu przeniesienia tytułu ich własności na osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji. Zasada, o której mowa w ust. 11, nie ma zastosowania do dochodu osiągniętego ze zbycia akcji, przez osoby uprawnione na podstawie uchwały walnego zgromadzenia spółki będącej emitentem akcji (art. 24 ust. 12 ww. ustawy).
Natomiast ustawodawca na mocy art. 1 pkt 16 lit. g) ustawy z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2010 r. Nr 226, poz. 1478) dodał do przepisu art. 24 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nowy ustęp 12a, który stanowi, że przepisy ust. 11 i 12 mają zastosowanie do dochodu uzyskanego przez osoby uprawnione z tytułu objęcia (nabycia) akcji spółek, których siedziba znajduje się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
Wobec tego dochód powstały w konwersji warrantów subskrypcyjnych na akcje, w wysokości nadwyżki pomiędzy wartością rynkową objętych (nabytych) akcji a wydatkami poniesionymi na ich objęcie (nabycie) nie podlega opodatkowaniu w dacie objęcia akcji. Na mocy art. 24 ust. 11 w związku z art. 24 ust. 12a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, następuje odroczenie opodatkowania do momentu odpłatnego zbycia akcji. W momencie zbycia akcji przez osobę uprawnioną powstanie, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z kapitałów pieniężnych, z którego poszczególni uczestnicy programu winni rozliczyć się osobiście.
Zgodnie z art. 30b ust. 1 ww. ustawy, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, w tym również dochody, o których mowa w art. 24 ust. 11 i dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych, a także dochody z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, i obliczyć należny podatek dochodowy (art.
30b ust. 6 ww. ustawy). W terminie określonym, w art. 45 ust. 1, tj. do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b (art. 45 ust. 1a pkt 1 ww. ustawy) W tym samym terminie, z zastrzeżeniem ust. 7, podatnicy są obowiązani wpłacić należny podatek dochodowy wynikający z zeznania, o którym mowa w ust. 1a pkt 1 (art. 45 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy).
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu nabycia przez pracowników Spółki warrantów subskrypcyjnych T., ich konwersji na akcje T. oraz późniejszej sprzedaży (odpłatnego zbycia) tych akcji. Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organu podatkowego oraz przywołanego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - wskazać należy, iż orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników osadzonych w określonych stanach faktycznych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.