Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 29 czerwca 2018 r., sygn. IPPB4/415-302/14/18-5/S/JM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.

U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3373/14 (data wpływu prawomocnego orzeczenia 21 maja 2018 r.) stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2014 r. (data wpływu 11 kwietnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę środków finansowych w związku z realizacją programu „Mobilność Plus” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 11 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę środków finansowych w związku z realizacją programu „Mobilność Plus”. Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. Nr IPPB4/415-302/14-2/JK (data nadania 18 czerwca 2014 r., data doręczenia 23 czerwca 2014 r.), tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego. Pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. (data nadania 30 czerwca 2014 r., data wpływu 2 lipca 2014 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

Dotychczasowy przebieg postępowania W dniu 11 lipca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów wydał dla Wnioskodawcy indywidualną interpretację Nr IPPB4/415-302/14-4/JK, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, wskazując, że środki finansowe otrzymane przez Wnioskodawcę w związku z uczestnictwem w Programie stanowią przychód z innych źródeł, do którego nie ma zastosowania zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Uniwersytet jako płatnik jest obowiązany do poboru i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od całości dokonywanych wypłat środków pieniężnych, zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Interpretacja została doręczona Wnioskodawcy w dniu 15 lipca 2014 r. W związku z powyższym rozstrzygnięciem, Wnioskodawca, wniósł pismem z dnia 28 lipca 2014 r. (data wpływu 30 lipca 2014 r.) wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r., Nr IPPB4/415-302/W/14-6/JK (skutecznie doręczonym w dniu 27 sierpnia 2014 r.) stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawca, na interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 11 lipca 2014 r. Nr IPPB4/415-302/14-4/JK, złożył skargę z dnia 24 września 2014 r. (data wpływu 29 września 2014 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3373/14 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 11 lipca 2014 r. Nr IPPB4/415-302/14-4/JK. Od powyższego wyroku została złożona skarga kasacyjna z dnia 22 września 2012 r. Nr IPA/46-202/15. Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt II FPS 3509/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

W związku z powyższym, wyrok z dnia 10 lipca 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3373/14 stał się prawomocny z dniem 12 stycznia 2018 r. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z aktami wpłynął do tut. Organu w dniu 21 maja 2018 r. W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wskutek powyższego, wniosek Strony w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę środków finansowych w związku z realizacją programu „Mobilność Plus” wymaga ponownego rozpatrzenia przez tut. organ. We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest uczestnikiem studiów doktoranckich (zwanym dalej – „Uniwersytetem”). Wnioskodawca nie jest przez Uniwersytet zatrudniony na zasadach stosunku służbowego, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy. Wnioskodawca nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej.

W 2013 r. Uniwersytet, w imieniu Wnioskodawcy, złożył do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (zwanego dalej „Ministrem”) wniosek o przyznanie środków na wyjazd naukowy Wnioskodawcy w Strasbourgu od 1 października 2014 r. do 30 września 2016 r. w ramach programu „Mobilność Plus” (zwanego dalej „Programem”).

Zgodnie z załącznikiem do komunikatu Ministra z dnia 26 kwietnia 2012 r. o ustanowieniu programu pod nazwą „Mobilność Plus” (M.P. poz. 254) celem Programu jest umożliwienie młodym naukowcom, w tym uczestnikom studiów doktoranckich, udziału w badaniach naukowych prowadzonych w renomowanych zagranicznych ośrodkach naukowych pod opieką wybitnych naukowców o międzynarodowym autorytecie w danej dziedzinie nauki.

Program zapewnia finansowanie pobytu uczestnika programu w jednostce naukowej posiadającej siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącej w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe oraz podróży między miejscem zamieszkania uczestnika programu a miejscowością, w której znajduje się zagraniczny ośrodek. Program ma pomóc uczestnikom programu w dalszym rozwoju kariery naukowej przez zdobycie doświadczenia i wiedzy dzięki udziałowi w badaniach naukowych lub pracach rozwojowych realizowanych przy wykorzystaniu aparatury i metod niedostępnych w kraju. W dniu 20 grudnia 2013 r. Minister przyznał Uniwersytetowi w ramach Programu środki finansowe.

Następnie 14 lutego 2014 r. została podpisana umowa pomiędzy Ministrem, a Uniwersytetem (zwana dalej „Umową A”) precyzującą cel i zasady wykorzystania środków. Zgodnie z Umową A i dołączonym do niej harmonogramem środki zostały przeznaczone na: (a) koszty pobytu Wnioskodawcy w zagranicznym ośrodku, (b) koszty podróży Wnioskodawcy pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscowością, w której znajduje się zagraniczny ośrodek, (c) koszty pobytu członków rodziny Wnioskodawcy w zagranicznym ośrodku, (d) koszty podróży członków rodziny Wnioskodawcy pomiędzy miejscem zamieszkania, a miejscowością w której znajduje się zagraniczny ośrodek.

Szczegółowe warunki rozliczenia regulują zasady określone w ogłoszeniu konkursowym dostępnym w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W szczególności: „1.5. Środki finansowe na uczestnictwo w programie mogą być przyznane na okres od 6 do 36 miesięcy.

1.6. Do okresu, o którym mowa w pkt 1.5., mogą być wliczane okresy uzasadnionych przerw w pobycie za granicą nie dłuższe niż 21 dni na każde 6 miesięcy pobytu, jeżeli przerwy te nie powodują utrudnień w realizacji badań naukowych lub prac rozwojowych, w których bierze udział uczestnik programu.” Jednocześnie zgodnie z § 6 Umowy A („jednostka” w rozumieniu Umowy A to Uniwersytet): „2. Jednostka jest zobowiązana niezwłocznie zawiadomić Ministra o wszelkich zmianach, mających wpływ na wysokość finansowania, w tym w składzie członków rodziny uczestnika programu, których pobyt podlega finansowaniu.

3. Jednostka ma obowiązek zawiadomić niezwłocznie Ministra o przerwach w pobycie za granicą uczestnika programu i członków jego rodziny, które nie podlegają wliczeniu do okresów pobytu podlegających finansowaniu. 4. W przypadku zaistnienia zdarzeń, o których mowa w ust. 2 (z wyłączeniem przypadku powiększenia rodziny) i 3, Jednostka zwraca na konto Ministerstwa otrzymane środki finansowe w części odpowiadającej kwocie, jaka, w związku z tymi zdarzeniami, nie została wykorzystana zgodnie z umową. Środki te podlegają zwrotowi w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia zaistnienia zdarzenia.

Od kwoty środków finansowych zwróconych po tym terminie naliczane będą odsetki ustawowe począwszy od dnia następującego po dniu, w którym upłynął termin zwrotu, do dnia zwrotu.” § 14 Umowy A określa z kolei obowiązki sprawozdawcze w ramach Programu: „1. Jednostka zobowiązuje się do składania w Departamencie Instrumentów Polityki Naukowej Ministerstwa sprawozdań rocznych sprawozdania końcowego z uczestnictwa w Programie, sporządzonych według wzoru stanowiącego załącznik Nr 2 do niniejszej umowy.

(…) 4. Niezłożenie sprawozdania rocznego w terminie, o którym mowa w ust. 2, lub negatywna ocena sprawozdania może stanowić podstawę do wstrzymania dalszego finansowania do czasu złożenia przez Jednostkę sprawozdania rocznego albo poprawionego sprawozdania rocznego oraz jego zatwierdzenia przez Ministra na podstawie pozytywnej oceny Zespołu, a także do odstąpienia przez Ministra od umowy w trybie natychmiastowym i do zażądania zwrotu całości lub części przekazanych środków wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia przekazania środków do dnia ich zwrotu.” Zgodnie z Umową A środki finansowe z tytułu uczestnictwa w Programie wypłacane będą z góry na cały rok, przy czym w kolejnych latach realizacji Programu (2015 i 2016) w styczniu wypłacona będzie kwota odpowiadająca trzem pierwszym miesiącom pobytu, a po zatwierdzeniu przez zespół wyznaczony przez Ministra sprawozdania za ubiegły rok wypłacana będzie pozostała część środków finansowych na dany rok.

Przekazanie środków Wnioskodawcy odbywać się będzie na podstawie odrębnej umowy, podpisanej pomiędzy Uniwersytetem, a Wnioskodawcą (zwaną dalej „Umową B”). W Umowie B Wnioskodawca zobowiązuje się realizować uczestnictwo w Programie na zasadach określonych w umowie pomiędzy Ministrem, a Uniwersytetem i wywiązywać się ze wszystkich obowiązków sprawozdawczych. Zgodnie z Umową A i Umową B ukończenie studiów doktoranckich nie stanowi podstawy do rozwiązania umowy i zakończenia uczestnictwa w Programie (taką przesłanką jest przerwanie studiów w trakcie). W trakcie uczestnictwa w Programie przewidywane jest ukończenie przez Wnioskodawcę studiów doktoranckich.

W tym przypadku Wnioskodawca będzie związany z Uniwersytetem wyłącznie na podstawie Umowy B. W uzupełnieniu z dnia 30 czerwca 2014 r. (data nadania 30 czerwca 2014 r., data wpływu 2 lipca 2014 r.) w odpowiedzi na pytanie „Czy Wnioskodawca otrzymuje diety/zwrot kosztów podróży swojej oraz swojej rodziny ze środków programu „Mobilność Plus” poinformowano, że zgodnie z literalnym brzmieniem umowy pomiędzy Uniwersytetem a Wnioskodawcą (jako „Umowa B”), Wnioskodawca otrzyma środki na pokrycie kosztów utrzymania i bieżących wydatków związanych z pobytem w zagranicznym ośrodku Wnioskodawcy i Jego członków rodziny (małżonki oraz niepełnoletnich dzieci).

Wysokość tych środków uzależniona będzie od liczby miesięcy faktycznie spędzonych w zagranicznym ośrodku. Ze względu na fakt, że przepisy podatkowe nie zawierają legalnej definicji „diety”, Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie wskazać, czy środki opisane jako „środki na pokrycie kosztów utrzymania i bieżących wydatków związanych z pobytem” stanowią diety w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 16 UPDOF. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy wskazanie, czy wyżej wymienione środki stanowią diety w rozumieniu przepisu art. 21 ust. 1 pkt 16 UPDOF, stanowi wykładnię wskazanego przepisu, a nie element zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko, wyrażone we wniosku, że takie należności należy uznać za dietę w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu. Wnioskodawca otrzyma również zryczałtowany zwrot kosztów podróży Wnioskodawcy i członków jego rodziny (małżonki oraz niepełnoletnich dzieci) – uzależniony od długości pobytu oraz odległości zagranicznego ośrodka od miejsca stałego zamieszkania Wnioskodawcy. Wnioskodawca w ramach programu „Mobilność Plus” nie otrzyma żadnych innych świadczeń (zarówno pieniężnych jak i rzeczowych).

Ustosunkowując się do pytania „Czy Wnioskodawcy będą wypłacane należności tytułem zwrotu kosztów podróży do wysokości limitów określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej” wskazano, że zasady programu „Mobilność Plus” dotyczące kosztów pobytu nie odnoszą się do limitów określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej dotyczących podróży służbowych i możliwe jest, że Wnioskodawcy zostaną wypłacone kwoty wyższe lub niższe niż określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

W szczególności kwoty ryczałtowe w programie „Mobilność Plus” przeznaczone na koszty utrzymania Wnioskodawcy i jego rodziny określone są w polskich złotych, a w przypadku rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej kwoty te określone są (dla Francji) w euro. Należy jednakże wspomnieć, że kwota przeznaczona na koszty utrzymania Wnioskodawcy przez miesiąc (z pominięciem kosztów przeznaczonych w umowie na pobyt rodziny Wnioskodawcy) jest zbliżona do limitu określonego w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej, tak więc zależnie od kształtowania się kursów walut będzie ona mieściła się lub nie w limitach określonych przywołanym rozporządzeniem.

Jednocześnie w zakresie części świadczeń z programu „Mobilność Plus” dotyczących kosztów podróży z miejsca stałego zamieszkania Wnioskodawcy do miejscowości, w której znajduje się zagraniczny ośrodek naukowy nie mają zastosowania limity określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Wnioskodawca nie będzie dysponował w okresie pobytu w Strasbourgu samochodem, podróże Wnioskodawcy i jego rodziny pomiędzy miejscem stałego zamieszkania Wnioskodawcy, a miejscowością, w której znajduje się zagraniczny ośrodek naukowy będą odbywać się za pomocą komunikacji zbiorowej – samolotu lub pociągu, a limit określony rozporządzeniem (tzw. stawka kilometrowa) dotyczy wyłącznie podróży samochodem. Odnośnie zastosowania przesłanek wynikających z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazano, że tak, zostaną spełnione przesłanki zawarte w art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca nie zalicza środków otrzymanych z tytułu uczestnictwa w programie „Mobilność Plus” do kosztów uzyskania przychodu. Wnioskodawca prowadząc badania nad modelowaniem jonów magnezu w kompleksach wewnętrznych z cząsteczkami kwasu rybonukleinowego za pomocą metod dynamiki molekularnej w zagranicznym ośrodku naukowym (S.) będzie realizował prace zgodne z misją i zadaniami Uniwersytetu określonymi przez prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572, z późn. zm.). Zgodnie z tą ustawą uczelnie, pełniąc misję odkrywania i przekazywania prawdy poprzez prowadzenie badań i kształcenie studentów, stanowią integralną część narodowego systemu edukacji (art.

4 ust. 3) oraz mają w szczególności prawo do (1) prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz określania ich kierunków; (2) współpracy z innymi jednostkami akademickimi i naukowymi, w tym zagranicznymi, w realizacji badań naukowych i prac rozwojowych, na podstawie porozumień w celu pozyskiwania funduszy z realizacji badań, w tym z ich komercjalizacji oraz wspierania mobilności naukowców (art. 6 ust. 1 pkt 1-2). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy środki finansowe przekazane Wnioskodawcy przez Uniwersytet w ramach uczestnictwa w Programie podlegają częściowemu zwolnieniu z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) u.p.d.o.f.?

O ile odpowiedź na pytanie 1 jest pozytywna, jaka część środków finansowych przekazanych przez Uniwersytet Wnioskodawcy w ramach uczestnictwa w Programie korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) u.p.d.o.f.? Czy Uniwersytet przekazując Wnioskodawcy środki finansowe w ramach uczestnictwa w Programie ma obowiązek przekazać do właściwego Wnioskodawcy urzędu skarbowego zaliczkę na podatek dochodowy?

Czy o ile odpowiedź na pytania 1 i 3 jest pozytywna, to czy Uniwersytet ma obowiązek zapłaty zaliczki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty dochodu zwolnionej z podatku dochodowego z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) u.p.d.o.f.? Zdaniem Wnioskodawcy, Pytanie 1 Zdaniem Wnioskodawcy, środki przekazane przez Uniwersytet Wnioskodawcy w ramach uczestnictwa w Programie podlegają częściowemu zwolnieniu z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 u.p.d.o.f.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) u.p.d.o.f., zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13. Artykuł 21 ustęp 13 u.p.d.o.f., uściśla, że przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione: w celu osiągnięcia przychodów lub w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

W orzecznictwie organów podatkowych przyjmuje się, że w powołanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy ustawodawca posłużył się terminem „podróż" bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy niż w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a), ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że wypłacone diety i inne należności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów świadczeniobiorców, oraz zostały poniesione w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw (interpretacje indywidualne Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 grudnia 2010 r. Nr IPPB4/415-744/10-4/MP, z dnia 30 stycznia 2013 r. Nr IPPB1/415-1373/12-2/IF oraz z 26 lutego 2013 r. Nr IPPB4/415-958/12-4/MP).

Wnioskodawca nie jest pracownikiem Uniwersytetu w rozumieniu art. 12 ust. 4 u.p.d.o.f. Niewątpliwie przekazane środki finansowe mają charakter diet i innych należności za czas podróży osoby nie będącej pracownikiem, co jasno wynika zarówno z celów Programu przedstawionych w Komunikacie Ministra z dnia 26 kwietnia 2012 r. o ustanowieniu programu pod nazwą „Mobilność Plus” (M.P. poz. 254), jak i z ogólnych oraz szczegółowych zapisów Umów A i B, a także definicji słowa „dieta” podanej za Słownikiem Języka Polskiego PWN: „suma przeznaczona na koszty utrzymania pracownika w podróży służbowej”.

Pogląd dotyczący uznania środków finansowych z Programu za „diety i inne należności” podróżne nie budził również wątpliwości w prawomocnych orzeczeniach sądów administracyjnych dotyczących zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 u.p.d. o.f. dla uczestników Programu (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. II FSK 309/11 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. I SA/Kr 1239/10 i sygn. I SA/Kr 599/13) i wydanych na ich podstawie interpretacji organów podatkowych (interpretacje indywidualne Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 lutego 2013 r. Nr IBPBII/1/415-1049/12/BJ i z dnia 19 grudnia 2013 r. Nr IBPBII/1/415-910/13/BJ).

Ważną przesłanką do uznania środków finansowych otrzymanych w ramach uczestnictwa w Programie, jako „diet i innych należności za czas podróży” jest bezpośrednie powiązanie wysokości przekazanych środków z faktyczną długością pobytu Wnioskodawcy i członków jego rodziny za granicą, a nie czasu bezpośrednio przepracowanego przez uczestnika Programu przy realizacji badań naukowych. Przykładowo zgodnie z przywołanymi w opisie stanu przyszłego zapisami Umowy A dopuszczalne są uzasadnione przerwy w pobycie za granicą do 21 dni na każde 6 miesięcy – brak tutaj uszczegółowienia słowa „dni” do „dni roboczych” lub „dni pracy”.

Takie szczegółowe zapisy umowne zgodne są z rozumieniem środków finansowych dla Wnioskodawcy, jako należności podróżnych, uzależnionych od czasu podróży (wliczając czas w podróży oraz dni wolne od pracy), a nie wynagrodzenia za wykonaną pracę, zlecenie lub dzieło, gdzie istotny byłby wyłącznie czas wykonywanej pracy badawczej, tudzież wyłącznie wykonanie przez Wnioskodawcę określonych obowiązków. Dodatkowej uwagi wymaga spełnienie warunków określonych w art. 21 ust. 13 u.p.d.o.f., dotyczących niezaliczenia świadczenia do kosztów uzyskania przychodu oraz poniesienia ich w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw.

W kwestii dotyczącej niezaliczenia w koszty uzyskania przychodu rozumie się, że chodzi tutaj o odbiorcę świadczenia (Wnioskodawca), a nie płatnika świadczenia (Uniwersytet).

Rozumienie to jest uzasadnione tym, że w ten sposób wyklucza się uzyskanie przez świadczeniobiorcę podwójnej korzyści podatkowej z tego tytułu (raz poprzez zmniejszenie dochodu w wyniku ujęcia wartości świadczenia w kosztach uzyskania przychodów, drugi raz poprzez zwolnienie przychodu) i wymienione jest w licznych orzeczeniach organów podatkowych, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 3 stycznia 2014 r. Nr IBPBII/1/415-917/13/BD oraz interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 grudnia 2010 r. Nr IPPB4/415-744/10-4/MP, z dnia 30 stycznia 2013 r. Nr IPPB1/415-1373/12-2/IF oraz z dnia 26 lutego 2013 r. Nr IPPB4/415-958/12-4/MP.

Środki te dla uczestnika Programu stanowią inne źródła przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.) i ustawodawca nie przewidział w tym przypadku możliwości z odliczenia części lub całości otrzymanych środków od przychodu, jako kosztów uzyskania przychodu. Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że nie zalicza tych środków do kosztów uzyskania przychodu. W przypadku rozumienia odmiennego, tzn. odczytania wymogu z art. 21 ust. 13 u.p.d.o.f. niezaliczenia w koszty uzyskania przychodu, jako dotyczącego płatnika świadczenia (Uniwersytet), przesłanka ta jest również spełniona.

Udział w Programie jest finansowany ze środków finansowych na naukę wyodrębnionych w części z budżetu państwa – Nauka na finansowanie programowi przedsięwzięć określanych przez Ministra (M.P. 2012, poz. 254). Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), zwanej dalej u.p.d.o.p., wyłączone z podatku dochodowego od osób prawnych są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Art. 16 ust. 1 pkt 58 u.p.d.o.p. określa z kolei, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47. Świadczenia poza warunkiem ich niezaliczenia do kosztów uzyskania przychodu, co wykazano powyżej, muszą zgodnie z art. 21 ust. 13 u.p.d.o.f. spełniać drugi warunek, to jest świadczenia te muszą być poniesione w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw. Uczelnie, w tym Uniwersytet, działają na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012, poz. 572, z póżn. zm.).

Zgodnie z tą ustawą uczelnie, pełniąc misję odkrywania i przekazywania prawdy poprzez prowadzenie badań i kształcenie studentów, stanowią integralną część narodowego systemu edukacji (art. 4 ust. 3) oraz mają w szczególności prawo do (1) prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz określania ich kierunków; (2) współpracy z innymi jednostkami akademickimi i naukowymi, w tym zagranicznymi, w realizacji badań naukowych i prac rozwojowych, na podstawie porozumień w celu pozyskiwania funduszy z realizacji badań, w tym z ich komercjalizacji oraz wspierania mobilności naukowców (art. 6 ust. 1 pkt 1-2).

W zakresie wymienionych zadań mieści się cel Programu, to jest, umożliwienie młodym naukowcom, w tym uczestnikom studiów doktoranckich, udziału w badaniach naukowych prowadzonych w renomowanych zagranicznych ośrodkach naukowych pod opieką wybitnych naukowców o międzynarodowym autorytecie w danej dziedzinie nauki.