INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej przedstawione we wniosku z dnia 11.08.2009 r.(data wpływu 24.08.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości rozliczenia straty podatkowej - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24.08.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości rozliczenia straty podatkowej.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca w roku podatkowym 2003 poniósł stratę podatkową. Strata była wynikiem dotyczącym całokształtu działalności. Wnioskodawca prowadzi głównie działalność medyczną i z tego źródła pochodzi przeważająca część przychodów. W działalności swojej uzyskuje, jednakże nieznaczne, przychody z najmu pomieszczeń i kapitałów pieniężnych. Zakład Opieki Zdrowotnej korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, polegającego na zwolnieniu od podatku dochodu w części przeznaczonej na cele statutowe.
Indywidualnej interpretacji, w opinii Wnioskodawcy wymaga zagadnienie prawne pojawiające się na skutek zestawienia przepisu art. 7 ust. 2 i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z art. 17 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy strata podatkowa ustalona w roku podatkowym na całej działalności – medycznej i niemedycznej samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej może obniżyć dochód w najbliższych, kolejno po sobie następujących latach podatkowych ?
Zdaniem Wnioskodawcy: Zdaniem podatnika zakładom opieki zdrowotnej przysługuje prawo do obniżenia dochodu podlegającego opodatkowaniu w kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych o wysokość straty podatkowej ustalonej na działalności medycznej i niemedycznej. Dochodem w myśl art. 7 ust. 2 updop jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11 nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.
Stosownie do art. 7 ust. 5 updop, o wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno następujących po sobie pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% tej straty. Na mocy przepisu art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 updop, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, nie uwzględnia się m.in. przychodów położonych na terytorium RP lub za granicą jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo wolne są od podatku oraz kosztów uzyskania przychodów związanych z tymi przychodami.
W opinii Wnioskodawcy podatnicy korzystający ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 updop maja prawo do wykazywania strat. Strata obejmuje zarówno działalność medyczną jak i niemedyczną. Zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy ma charakter warunkowy, na jego podstawie wolne od podatku są dochody w części przeznaczonej na realizację celów statutowych. W dacie deklaracji przeznaczenia dochodów na cele statutowe są one wolne od podatku, ale w przypadku ich wydatkowania na inne cele, dochody w tej części podlegają opodatkowaniu. Zwolnienie zależy od decyzji podatnika, w tym sensie, iż to podatnik decyduje jaką część dochodu przeznaczy na realizację celów statutowych.
Od podatku dochodowego mogą być zwolnione całkowicie lub częściowo nie tylko dochody z działalności statutowej ale również innych rodzajów prowadzonej działalności - medycznej i niemedycznej W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w przypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Stosownie do treści art. 7 ust. 2 powołanej ustawy dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.
Katalog dochodów zwolnionych od opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1 cytowanej ustawy. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.
Na podstawie art. 17 ust. 1b ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i – bez względu na termin – wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów.
Jednocześnie w myśl art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 tej ustawy, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach. Zatem zwolnienie określone w ww. artykule ustawy podatkowej jest zwolnieniem warunkowym.
Dla skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w ww. przepisie podatnik musi spełniać łącznie następujące warunki: jego celem statutowym musi być działalność wymieniona w powołanym wyżej przepisie, środki uzyskane ze zwolnionego dochodu muszą być przeznaczone na cele statutowe tej preferowanej przez ustawodawcę działalności, wydatkowanie na cel statutowy musi mieć charakter wydatku bezpośredniego.
Natomiast na mocy przepisu art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 powołanej ustawy, przy ustaleniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się m.in.: przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granica, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku, kosztów uzyskania wskazanych powyżej przychodów. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ww. ustawy podstawę opodatkowania z zastrzeżeniem art. 21 i 22 stanowi dochód ustalony zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 albo 7a ust. 1 cytowanej ustawy po odliczeniu wartości wskazanych w tym przepisie.
Zgodnie zaś z art. 7 ust. 4 powołanej ustawy przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3, a w razie przekształcenia formy prawnej łączenia lub podziału przedsiębiorców, także straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych, z wyjątkiem przekształconych spółek kapitałowych w inne spółki kapitałowe.
Stosownie natomiast do art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych o wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 % kwoty tej straty. Podatnicy korzystający z przedmiotowego zwolnienia nie powinni wykazywać straty z działalności statutowej jako straty ze źródła wolnego od podatku. Przepisy art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 nie maja zastosowania do tego zwolnienia przedmiotowego, ponieważ ma ono warunkowy charakter.
Strata na całokształcie działalności może obniżać dochód do opodatkowania w latach następnych. Podatnicy korzystający z przedmiotowego zwolnienia maja prawo do wykazania strat i odliczenia ich od dochodu na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 powołanej ustawy. Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w roku 2003 poniósł stratę podatkową dotyczącą całokształtu działalności. Wnioskodawca prowadzi głównie działalność medyczną i z tego źródła pochodzi przeważająca część przychodów. W swojej działalności uzyskuje nieznaczne przychodu z najmu pomieszczeń i kapitałów pieniężnych.
Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i przedstawiony stan faktyczny należy uznać, iż stanowisko przedstawione przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w zakresie możliwości odliczenia od dochodu do opodatkowania straty podatkowej ustalonej w roku podatkowym na całej działalności – medycznej i niemedycznej w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach, z zastrzeżeniem, iż wysokość odliczenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% jest prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. Marii Curie – Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.