INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16.06.2009 r. (data wpływu 19.08.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zawieszenia działalności w latach 2001-2008 - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19.08.06.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zawieszenia działalności w latach 2001-2008. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą. W latach 2001-2008 Wnioskodawca ze względu na stan zdrowia, brak zamówień bądź urlop nie podejmował działań związanych z działalnością gospodarczą wykazując w składanych deklaracjach podatkowych (VAT-7) zerowe obroty. Były to zawieszenia krótkotrwałe.
Zgodnie z informacją otrzymaną w urzędzie skarbowym Wnioskodawca nie zgłaszał zawieszenia działalności. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca postępował właściwie nie zgłaszając do właściwego urzędu skarbowego zawieszenia działalności gospodarczej i wykazując w deklaracji podatkowej zerowe obroty? Zdaniem Wnioskodawcy w latach 2001-2008 nie miał on obowiązku zgłaszania do właściwego urzędu skarbowego zawieszania działalności gospodarczej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 96 ust. 1-4 ustawy z dnia 11 marca 2004 t. (D.
U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – zwana dalej ustawą, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych.
Podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne. Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako "podatnika VAT czynnego" lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego".
Na podstawie art. 99 ust. 1 i ust. 2 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne lub za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym okresie rozliczeniowym, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. Z powyższego wynika obowiązek rejestracji podatnika we właściwym urzędzie skarbowym, poza wskazanymi w ustawie wyjątkami, przed dokonaniem pierwszej czynności odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, eksportu i importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
Wszyscy podatnicy podatku VAT „czynni” obowiązani są do składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej. Nie są natomiast obowiązani do składania deklaracji podatkowych podatnicy: zwolnieni podmiotowo od podatku na podstawie art. 113, czyli drobni przedsiębiorcy, wykonujący wyłącznie czynności zwolnione przedmiotowe od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, wykonujący wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie przepisów wydanych w oparciu o art. 82 ust. 3. Na wstępie należy dodać, iż zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika.
Podatnik, który zawiesza prowadzenia działalności gospodarczej na pewien czas nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Instytucja zawieszenia działalności gospodarczej została uregulowana w przepisach ustawy Prawo o działalności gospodarczej oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Jednakże jej konsekwencje występują w prawie podatkowym.
Zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 z zm.) przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 14a ust. 3). Ponadto na podstawie art. 7ba ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz.
U. z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej podlega informacja o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej. Przedsiębiorca, który zamierza zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, jest obowiązany dokonać zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej (ust. 2).
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.) nie określa obowiązku zgłaszania przez podatnika zawieszenia działalności gospodarczej do naczelnika właściwego urzędu skarbowego. Również wzór formularza NIP-1 stanowiący zgłoszenie identyfikacyjne/aktualizacyjne osoby fizycznej prowadzącej samodzielnie działalność gospodarczą wprowadzony jako załącznik do rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 listopada 2003 r. w sprawie wzorów formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 202, poz. 1959 ze zm.) nie przewiduje zgłoszenia zawieszenia działalności gospodarczej.
Jak powyższe wskazuje zgłoszenie do ewidencji o działalności gospodarczej następuje z inicjatywy przedsiębiorcy. Przy czym przedsiębiorca posiada obowiązek zgłoszenia zamiaru zawieszenia prowadzenia działalności do ewidencji działalności gospodarczej wskazując jednocześnie okres, na jaki następuje zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, co wynika z art. 7ba ust. 4 pkt 3 ustawy o działalności gospodarczej. Co istotne, zawieszenie działalności gospodarczej może dotyczyć okresu nie krótszego niż 1 miesiąc i nie dłuższego niż 24 miesiące oraz przewidziane jest tylko przedsiębiorców niezatrudniających pracowników.
Wskazać należy, iż do dnia 20 września 2008 r. zawieszenie działalności gospodarczej było pojęciem nieznanym ma gruncie ustawy o podatku od towarów i usług; ustawa ta nie wiązała z takim pojęciem czy też stanem faktycznym żadnych prawnych skutków. Dopiero likwidacja działalności gospodarczej była zdarzeniem doniosłym prawnie w świetle przepisów tej ustawy. Zawieszenie działalności gospodarczej jest natomiast stanem faktycznym, który podatnik ma obowiązek zgłosić właściwemu organowi ewidencyjnemu. Na podstawie art. 10 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.
U. z dnia 5 sierpnia 2008 r.) obowiązującej od dnia 20 września 2008 r. wprowadziła zmianę do ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji zgodnie z dodanym do art. 99 przepisem ust. 7a w przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji, o których mowa w ust. 1 i 2, za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy.
Zwolnienie z obowiązku składania deklaracji podatkowych, o którym mowa w ust. 7a, nie dotyczy: podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE zgodnie z art. 97; podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów; podatników dokonujących importu usług lub nabywających towary - w zakresie których są podatnikiem; okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego; okresów rozliczeniowych, za które podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które jest obowiązany dokonać korekty podatku naliczonego (art. 7b ustawy).
Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wprost nie wynika obowiązek zgłaszania zawieszenia działalności gospodarczej do właściwego urzędu skarbowego przez podatnika tego podatku. Jednakże zawieszenie działalności dokonane na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej ma skutki podatkowe dla podatnika tego podatku. Mianowicie w ww. okolicznościach podatnik nie posiada obowiązku składania deklaracji podatkowych, z pewnymi jednakże ograniczeniami. Dotyczą one okresów rozliczeniowych, w których zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą i niezatrudniający pracowników, bez zawieszania działalności gospodarczej krótkotrwale nie wykonywał czynności opodatkowanych w latach 2001-2008. W deklaracjach podatkowych VAT-7 składanych za okres, w którym ze względu na brak zamówień, urlop lub chorobę wykazywał zerowe obroty.
Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy uznać, że Wnioskodawca w latach 2001 - 2008 r. nie posiadał obowiązku zgłaszania zawieszenia działalności gospodarczej we właściwym urzędzie skarbowym ze względu na podatek od towarów i usług, bowiem obowiązek zgłoszenia zawieszenia nie wynika z przepisów regulujących ten podatek. Wnioskodawca w okresie krótkotrwałych zawieszeń postępował prawidłowo składając deklaracje zerowe. Zwolnienie z obowiązku składania deklaracji dotyczy okresu od 20 września 2008 r. we wskazanych w przepisach przypadkach. Wobec tego stanowisko przedstawione we wniosku jest prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia stanu faktycznego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.