INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 listopada 2013 r. (data wpływu 26 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wypełniania deklaracji podatkowej w kontekście rozpoznania importu usług – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 listopada 2013 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wypełniania deklaracji podatkowej w kontekście rozpoznania importu usług.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca (zwany również „stroną”, „płatnikiem” lub „podatnikiem”) jest osobą fizyczną samodzielnie prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie usług gastronomicznych na terenie miasta B. Strona jest podatnikiem VAT czynnym, zobowiązanym do składania miesięcznych deklaracji dla podatku od towarów i usług. W roku podatkowym 2013 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podatnik jest zobowiązany do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, którą to księgę ma zamiar prowadzić także w następnych latach podatkowych. Działalność gastronomiczną strona prowadzi na podstawie licencji firmy S...
(dalej w skrócie „firma S.”), zarejestrowaną jako podatnik podatku od wartości dodanej. W ramach odpłatnej umowy podatnik uzyskał prawo do posługiwania się znakiem firmowym S. oraz opłaca należne opłaty licencyjne i opłaty za reklamę dla firmy S... Minister Finansów reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy 11 lipca 2013 r. wydał interpretację indywidualną, w której potwierdził, że na stronie spoczywa obowiązek naliczania i deklarowania podatku należnego z tytułu nabycia od kontrahenta unijnego usługi w zakresie udzielenia licencji i usług reklamy.
Wskazana interpretacja do dnia złożenia rozpatrywanego wniosku nie została przez Ministra Finansów uchylona lub zmieniona z urzędu. Do dnia złożenia tego wniosku wartość netto nabytych usług oraz podatek należny określony przez stronę z tytułu nabycia od kontrahenta unijnego usługi w zakresie udzielenia licencji i usług reklamy podatnik deklaruje w deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) w poz. 23 oraz poz. 24 deklaracji o nazwie „wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów”. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
W której pozycji deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT), której wzór deklaracji jest ustalony w załączniku nr 1 do rozporządzenia, spoczywa na stronie obowiązek naliczania i deklarowania podatku należnego z tytułu nabycia od kontrahenta unijnego usługi w zakresie udzielenia licencji oraz usług reklamy? Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, na podatniku spoczywa obowiązek składania co miesiąc deklaracji dla podatku od towarów i usług według wzoru ustalonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Przedmiotowy wzór deklaracji dla podatku od towarów i usług nie zawiera jednakże rubryki o treści „nabycie usług od podatników unijnych”.
Z uwagi na powyższe należy – zdaniem strony – uznać, że nie dokonując importu opisanych powyżej usług spoza terytorium Unii Europejskiej, podatnik jest zobowiązany naliczyć i zadeklarować wartość netto nabytych usług w poz. 27 i poz. 29 deklaracji, natomiast podatek należny z tytułu nabycia od kontrahenta unijnego usługi w zakresie udzielenia licencji i usług reklamy w poz. 28 i poz. 30 deklaracji. Za błędne natomiast należy uznać deklarowanie powyższych kwot przez wnioskodawcę jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.
Zgodnie z przepisem z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 r. Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) – dalej ustawa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Jak stanowi art. 2 pkt 9 ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. W świetle treści art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013 r.), podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4, usługobiorcą jest: w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4, w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4. W tym miejscu wskazać należy, że podatek od towarów i usług jest daniną o charakterze terytorialnym.
Opodatkowaniu w danym państwie (na terytorium) podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane – na tle przepisów o miejscu świadczenia – za wykonane w tym państwie (na terytorium). Zatem określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania. Ustalenie miejsca świadczenia jest szczególnie istotne w przypadku usług, które odbywa się pomiędzy podmiotami podlegającymi różnym jurysdykcjom podatkowym lub usług, które mają charakter transgraniczny. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie zostały zwarte m.in. w rozdziale 3 działu V ustawy.
W art. 28a ustawy wskazano, iż na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w przepisie art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j oraz art. 28n. W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (art. 28b ust. 2 ustawy).
W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (art. 28b ust. 3 ustawy).
W oparciu o art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. Zgodnie z delegacją zawartą w ust. 14 tego artykułu, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, 8 i 9, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w celu umożliwienia rozliczenia podatku.
Powyższa delegacja została zrealizowana przez wydanie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 394) – dalej rozporządzenie.
Jak stanowi § 1 pkt 1 rozporządzenia, określa się wzór deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7), o której mowa w art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia, deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7K), o której mowa w art. 99 ust. 2 lub 3 ustawy, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia, i deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7D), o której mowa w art. 99 ust. 3 ustawy, stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia, oraz objaśnienia do tych deklaracji, stanowiące załącznik nr 4 do rozporządzenia.
Wzory deklaracji dla podatku od towarów i usług, określone w załączniku nr 1 oraz 5 i 6 do rozporządzenia, stosuje się, począwszy od rozliczenia za kwiecień 2013 r. (§ 2 pkt 1 rozporządzenia). Według pkt 12 zał. nr 4 do rozporządzenia: w poz. 27 i 28 deklaracji wykazuje się łączną kwotę podstawy opodatkowania i podatku należnego od importu usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.
Według pkt 13 zał. nr 4 do rozporządzenia: w poz. 29 i 30 wykazuje się łączną kwotę podstawy opodatkowania i podatku należnego od importu usług, dla których miejsce świadczenia określa się na podstawie art. 28b ustawy, nabywanych od podatników podatku od wartości dodanej w rozumieniu ustawy, tj. podatników podatku od wartości dodanej nakładanego na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innym niż terytorium. Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca (podatnik VAT czynny, składający miesięczne deklaracje dla podatku od towarów i usług) prowadzi działalność gastronomiczną na podstawie licencji firmy zarejestrowanej jako podatnik podatku od wartości dodanej.
W ramach odpłatnej umowy zawartej z tą firmą uzyskał prawo do posługiwania się jej znakiem firmowym oraz opłaca należne opłaty licencyjne i należności za reklamę. Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą sposobu wypełniania deklaracji podatkowej w kontekście rozpoznania importu usług.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz cytowane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług potwierdzić należy pogląd Wnioskodawcy, że dokonując importu usług korzystania ze znaku towarowego i reklamy z terytorium Unii Europejskiej jest zobowiązany naliczyć i deklarować wartość netto nabytych usług w poz. 27 i poz. 29 deklaracji, natomiast podatek należny z tytułu nabycia od kontrahenta unijnego usług w zakresie udzielenia licencji i usług reklamy w poz. 28 i poz. 30 deklaracji. Ponadto Wnioskodawca słusznie uznał, że błędne jest deklarowanie powyższych kwot jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.
Końcowo zaznacza się, że w niniejszej interpretacji dokonano oceny stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie jednego przedstawionego stanu faktycznego w granicach określonych w postawionym we wniosku pytaniu. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.