INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 13 lutego 2015 r. (data wpływu 18 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – jest: nieprawidłowe – w części dotyczącej sprzedaży gruntów stanowiących nieużytki; prawidłowe – w pozostałej części. UZASADNIENIE W dniu 18 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Zainteresowana w dniu 5 października 2009 r. otrzymała w darowiźnie niezabudowaną nieruchomość rolną. Następnie w dniu 26 lutego 2014 roku Wnioskodawczyni sprzedała ww. nieruchomość przed upływem 5 lat.
Jak wynika z umowy darowizny, darująca (matka Zainteresowanej) była właścicielką: niezabudowanej nieruchomości rolnej o obszarze 3,9470 ha, ale na skutek nowego pomiaru geodezyjnego nastąpił przybytek powierzchni nieruchomości i wynosi 4,1964 ha oznaczonej jako działka nr 867; zabudowanej nieruchomości o obszarze 0,9900 ha, ale na skutek nowego pomiaru geodezyjnego nastąpił przybytek powierzchni nieruchomości i wynosi 1,0503 ha, która w ewidencji gruntów oznaczona jest numerami działek: 724, 725 i 734/9; niezabudowanej nieruchomości o obszarze 1,1090 ha, ale na skutek nowego pomiaru geodezyjnego nastąpił ubytek powierzchni nieruchomości , w wyniku czego obszar nieruchomości wynosi 0,9082 ha i jest oznaczony jako nr działki 620. W umowie darowizny napisane jest, że wszystkie opisane nieruchomości stanowią nieruchomość rolną w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego oraz gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
Wszystkie nieruchomości położone są w P, a zabudowana nieruchomość to parterowy budynek o powierzchni 50,00 m2 i budynek gospodarczy. W dniu 5 października 2009 r. Wnioskodawczyni w darowiźnie otrzymała niezabudowaną nieruchomość rolną o obszarze 4,1964 ha nr 867 jak również bezpłatną i dożywotnią służebność mieszkania w budynku mieszkalnym. Pozostałe działki nr 724, 725, 734/9 oraz 620 otrzymał w darowiźnie brat Zainteresowanej. W dniu 26 lutego 2014 r. Wnioskodawczyni była zmuszona sprzedać darowiznę na zakup mieszkania.
Nieruchomość tę Zainteresowana wydzierżawiała rolnikowi, który nie skorzystał z prawa pierwokupu, przez co Wnioskodawczyni sprzedała nieruchomość osobie trzeciej – również rolnikowi. Kupujący oświadczył w akcie notarialnym, że nabywana nieruchomość w dalszym ciągu będzie wykorzystywał rolniczo, a zatem w związku z niniejszą sprzedażą nie utraci ona charakteru rolnego. Od nieruchomości Zainteresowana opłacała podatek rolny w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym z wyjątkiem części nieruchomości stanowiącej nieużytki o obszarze 6519 m2. Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną.
Ww. nieruchomość ma powyżej 1ha przeliczeniowego, tj. 1,7230 czyli 3,5445 ha fiz.; reszta to nieużytki: 0,6519 m2. Razem 4,1964 ha. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy ww. opis sprzedaży darowizny przed upływem 5 lat spełnia wszystkie warunki do zwolnienia z podatku 19%, czy odpowiada ustawie o podatku rolnym, czyli czy nieruchomość wchodzi w skład gospodarstwa rolnego?
Zdaniem Wnioskodawczyni, ponieważ nieruchomość postarała się sprzedać rolnikowi na cele rolnicze, z uzasadnionej decyzji wymiaru podatku, który opłacała wynika, że nieruchomość rolna ma powyżej 1 ha przeliczeniowego oraz w decyzji tej jest oznaczenie x (gospodarstwo) Zainteresowana uważa, że może zostanie zwolniona z podatku 19%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest: nieprawidłowe – w części dotyczącej sprzedaży gruntów stanowiących nieużytki; prawidłowe – w pozostałej części.
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, bądź ww. praw, następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy jego obliczenia.
Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).
Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Natomiast stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy, dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Jednakże, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny. Tak więc ww. zwolnienie uzależnia od wystąpienia następujących przesłanek: grunty te muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będący własnością osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha) lub jego część składową, grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży rolnego charakteru.
Jednocześnie, art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym. Powyższy przepis odsyła zatem wyraźnie do definicji gospodarstwa rolnego określonej w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 40).
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
Uszczegółowiając, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, a przez to decydując o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży gruntów, należy odnieść się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2015 r. poz. 542) oraz załącznika Nr 6 tego rozporządzenia.
Zgodnie z § 67 ww. rozporządzenia użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: użytki rolne, grunty leśne, grunty zabudowane i zurbanizowane, użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R, (uchylony), grunty pod wodami, tereny różne oznaczone symbolem - Tr.
Stosownie natomiast do treści § 68 ww. rozporządzenia, grunty rolne dzielą się na: użytki rolne, do których zalicza się: grunty orne, oznaczone symbolem - R, sady, oznaczone symbolem - S, łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł, pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps, grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br, grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr, grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr, nieużytki, oznaczone symbolem - N. Z kolei na podstawie pkt 9 Załącznika Nr 6 do omawianego rozporządzenia, do nieużytków zalicza się grunty rolne nienadające się bez znacznych nakładów do działalności wytwórczej w rolnictwie, w szczególności: bagna (błota, topieliska, trzęsawiska, moczary, rojsty); piaski (piaski ruchome, piaski nadbrzeżne, wydmy); naturalne utwory fizjograficzne, takie jak: urwiska, strome stoki, uskoki, skały, rumowiska, zapadliska, nisze osuwiskowe, piargi; grunty pokryte wodami, które nie nadają się do produkcji rybnej (sadzawki, wodopoje, doły potorfowe).
Z analizy wniosku wynika, że Zainteresowana w dniu 5 października 2009 r. w darowiźnie otrzymała niezabudowaną nieruchomość rolną o obszarze 4,1964 ha nr 867 jak również bezpłatną i dożywotnią służebność mieszkania w budynku mieszkalnym. Od ww. nieruchomości Wnioskodawczyni opłacała podatek rolny w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym z wyjątkiem części nieruchomości stanowiącej nieużytki o obszarze 6519 m2. W wyniku sprzedaży przedmiotowa nieruchomość nie utraciła charakteru rolnego.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży nieruchomości, w części stanowiącej gospodarstwo rolne korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast z powyższego zwolnienia nie korzysta przychód uzyskany ze sprzedaży części nieruchomości stanowiącej nieużytki, gdyż nie została spełniona jedna z przesłanek warunkująca możliwość z jego skorzystania, tj. zbyty grunt nie był zakwalifikowany jako użytki rolne, a zatem nie wchodził w skład gospodarstwa rolnego.
Zatem przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w części stanowiącej nieużytki będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Końcowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu informuje, że dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały weryfikacji i analizie w ramach postępowania o wydanie interpretacji. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.