prosto w prawo Dla profesjonalistów

Art. 152 Kodeks morski

obowiązuje od 5.06.2002Stan prawny na 5.10.2026·Źródło: ELI / Sejm RP, oficjalny PDF ↗

Aktualne brzmienie

Art. 152.
§ 1.Z kwoty uzyskanej ze sprzedaży ładunku przewoźnik pokrywa należności przypadające mu od odbiorcy w związku z danym przewozem oraz wydatki związane z przechowaniem ładunku, jak również koszty przeprowadzenia sprzedaży, a resztę składa do depozytu sądowego w miejscu sprzedaży w celu wydania tej sumy uprawnionemu.
§ 2.Jeżeli kwota uzyskana ze sprzedaży ładunku nie wystarcza na całkowite zaspokojenie należności przewoźnika określonych w § 1, przewoźnik ma prawo dochodzić reszty swoich należności od frachtującego.
§ 3.Dla zachowania roszczeń przewidzianych w § 2 przewoźnik jest obowiązany zawiadomić frachtującego o oddaniu ładunku na przechowanie i zamiarze sprzedania go w razie nieotrzymania zapłaty lub odpowiedniego zabezpieczenia w stosownym czasie.

Prostym językiem

Przewoźnik może sprzedać ładunek, aby pokryć należności od odbiorcy oraz koszty przechowania i sprzedaży. Resztę pieniędzy po sprzedaży musi złożyć do depozytu sądowego dla osoby uprawnionej. Jeśli kwota ze sprzedaży nie wystarczy na pokrycie wszystkich należności, przewoźnik może dochodzić reszty od frachtującego. Aby zachować to prawo, przewoźnik musi wcześniej zawiadomić frachtującego o zamiarze sprzedaży ładunku.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.

Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 19.08.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.

Odsyłają tu (1)

Odsyła do (2)