§ 1.Odpowiedzialność dłużnika za roszczenia morskie może być ograniczona zgodnie z postanowieniami Konwencji o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie, 1976, sporządzonej w Londynie dnia 19 listopada 1976 r. (Dz. U. z 1986 r. poz. 175), zmienionej Protokołem, sporządzonym w Londynie dnia 2 maja 1996 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 146), zwanej dalej „Konwencją o ograniczeniu odpowiedzialności”, wraz ze zmianami obowiązującymi od daty ich wejścia w życie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, podanymi do publicznej wiadomości we właściwy sposób.
Prostym językiem
Dłużnik może ograniczyć swoją odpowiedzialność za roszczenia morskie według zasad określonych w Konwencji o ograniczeniu odpowiedzialności z 1976 roku, zmienionej w 1996 roku. Jeśli wierzyciel zagraniczny ma stałe miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie, które ustaliło niższą granicę odpowiedzialności niż konwencja, dłużnik odpowiada tylko do tej niższej granicy. Dłużnik zagraniczny nie może skorzystać z ograniczenia odpowiedzialności, jeśli jego państwo nie przewiduje takiego ograniczenia dla danego roszczenia; jeśli państwo to ma wyższą granicę niż konwencja, stosuje się tę wyższą.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Ważne pojęcia
Ten przepis definiuje: Konwencją o ograniczeniu odpowiedzialności
Historia zmian
2 brzmień, obecne od 27.10.2012
od 27.10.2012 do dziśobowiązujetekst ujednolicony ISAPpotwierdzonestały link
… Konwencji o ograniczeniu odpowiedzialności za roszczenia morskie, 1976, sporządzonej w Londynie dnia 19 listopada 1976 r. (Dz. U. z 1986 r. Nr 35poz. 175), zmienionej Protokołem, sporządzonym w Londynie dnia 2 maja 1996 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 175146), zwanej dalej „Konwencją o ograniczeniu odpowiedzialności”, wraz ze …