Uzasadnienie
Ł,UZASADNIENIE
1. Wyrokiem z dnia 5 września 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 2183/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.N. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 października 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007 r.
2. Od powyższego wyroku w dniu 26 marca 2015 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga kasacyjna strony skarżącej. Wraz ze skargą kasacyjną złożono pismo stanowiące wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 października 2013 r.
We wniosku wskazano, że wartość zobowiązań podatkowych wynosi 79.941 zł i pozostaje w rażącej dysproporcji z majątkiem skarżącego. Z dokumentów przedłożonych do akt sprawy wynika, że dochód skarżącego wynosi 1.237,20 netto, przy czym skarżący ze względu na zły stan zdrowia jest niezdolny do pracy i pobiera zasiłek chorobowy. W takim stanie rzeczy wszczęcie postępowania egzekucyjnego powodować będzie u strony skarżącej dolegliwe skutki. Za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia również to, że decyzja jest objęta licznymi uchybieniami.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 3.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
- 3.2. Odniesienie się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy poprzedzić wyjaśnieniem, że ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2015 poz. 658) zmieniono § 6 art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.). Zmiana weszła w życie 15 sierpnia 2015 r. Z art. 61 § 6 u.p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: - wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; - uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Przedstawiona zmiana nie uniemożliwia w niniejszej sprawie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zapadł przed 15 sierpnia 2015r., tj. 5 września 2014 r.
- 3.3. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienie wniosku nie uwiarygodnia wystąpienie przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Skarżący uzasadniając wniosek odwołał się do trudnej sytuacji majątkowej. Niewątpliwie sytuacja majątkowa skarżącego nie jest bardzo dobra o czym świadczy przyznanie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Jednak stan finansowy skarżącego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trudna sytuacja materialna skarżącego może mieć niewątpliwie wpływ na przyznanie prawa pomocy, nie jest zaś wystarczającą okolicznością do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Przesłanki przyznania prawa pomocy nie są bowiem tożsame z przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 56/15, dostępne w bazie internetowej CBOIS).
W odniesienie do trudnej sytuacji majątkowej skarżącego należy wyjaśnić, że po pierwsze - wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywołuje nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności, a po drugie - w świetle art. 8-10 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji jest ograniczona do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu.
W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że obawy skarżącego dotyczące niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie zostały uprawdopodobnione, nie mogły tym samym stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji