Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: sąd pierwszej instancji) z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2204/13, A. sp.j. w W. (dalej: skarżąca lub spółka) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 czerwca 2013 r. w przedmiocie określenia kwoty różnicy podatku, kwoty zobowiązania podatkowego oraz kwoty podatku do zapłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r.
Przedmiotowy wniosek spółka uzasadniła niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem spółki wysokość ustalonej przez organy podatkowe należności do zwrotu i opisany stan faktyczny spółki powodują, że wyegzekwowanie przedmiotowej należności spowoduje całkowitą niewypłacalność spółki, a co za tym idzie doprowadzi do konieczności ogłoszenia jej upadłości, co będzie sytuacją nieodwracalną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika zatem, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły wykonalności decyzji i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, których wykazanie należy do wnioskodawcy.
Orzekając w przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, prócz treści wniosku skarżącej, oparł się też na dokumentacji dotyczącej sytuacji materialnej spółki znajdującej się w aktach sprawy przesłanej w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Oceniając przesłane materiały sąd pierwszej instancji przyznał spółce prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej.
Analizując przedstawione materiały oraz wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że kwota wymiaru zobowiązań podatkowych skarżącej za okresy objęte zaskarżoną decyzją jest na tyle wysoka (wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi ponad 700 000 zł), że realna i bardzo prawdopodobna staje się możliwość spowodowania całkowitej niewypłacalności spółki i ogłoszenie upadłości. Ponadto dochodzenie przedmiotowej należności przez organy podatkowe i związane z tym zajęcia rachunków bankowych skarżącej przed zakończeniem postępowania w niniejszej sprawie, pozwalają przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia, co stwarzać będzie dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że ewentualne niekorzystne dla skarżącej skutki zapłaty podatku wynikającego z zaskarżonych decyzji, w razie uzyskania korzystnego dla niej rozstrzygnięcia, nie dadzą się odwrócić.
Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w innej ze spraw spółki (por. postanowienie z dnia 26 czerwca 2015 r., I FSK 692/15), które to stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający przedmiotowy wniosek podziela w pełni.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.