Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 83/09, oddalił skargę K.R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], uchylającą decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] maja 2008 r., (zmienioną w trybie art. 230 Ordynacji podatkowej decyzją z dnia [...] października 2008 r.) i określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2003 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalając skargę wyraził pogląd, iż skarżąca sprzedając w 2003 r. olej opałowy przeznaczony na cele opałowe wykonywała czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym stając się tym samym podatnikiem tego podatku (art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym; Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) i aby móc skorzystać ze zwolnienia na podstawie § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 27, poz. 269 ze zm. – dalej: rozporządzenie) musiała spełniać warunek, o jakim mowa w § 6 powołanego rozporządzenia, a mianowicie uzyskiwać od nabywców oleju opałowego oświadczenia o przeznaczeniu nabywanego wyrobu na cele opałowe.
Zdaniem Sądu, wobec niespornych okoliczności faktycznych, nie ma wątpliwości co do tego, że skarżąca sprzedając olej opałowy nie pobierała od nabywców wymaganych oświadczeń o jego przeznaczeniu, co uzasadniało obciążenie skarżącej podatkiem akcyzowym.
Sąd uznał również, iż nie zachodzi sprzeczność § 6 powołanego rozporządzenia z powołanym w skardze art. 2, art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP.
W skardze kasacyjnej z dnia 2 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżącej między innymi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest § 6 ust. 1 i ust. 5 powołanego rozporządzenia, poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, bowiem w sytuacji, gdy przepis ten jest niezgodny z art. 2, art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP, to powinien zostać pominięty w procesie stosowania prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W stanie sprawy należało więc rozważyć dopuszczalność zawieszenia postępowania.
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. akt I FSK 792/07, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił bowiem Trybunałowi Konstytucyjnemu, w trybie art. 193 Konstytucji RP, pytanie prawne o treści: "Czy po dniu 1 stycznia 2003 r. § 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269 ze zm.) były zgodne z art. 37 ust. 2 pkt 2 i ust. 4 oraz z art. 35 ust. 6 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), a także z art. 2, art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 grudnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w związku ze zmianą art. 37 ust. 2 pkt 2 wymienionej wyżej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), wprowadzoną od dnia 1 października 2002 r., na podstawie art. 1 pkt 13 lit. b) tiret drugi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 153, poz. 1272) oraz uzupełnieniem tej ustawy, na podstawie art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 4 grudnia 2002 r. zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ustawę o oznaczeniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy oraz ustawę – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. Nr 213, poz. 1803), o art. 35a, który wszedł w życie od dnia 1 stycznia 2003 r.", prowadzone w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 5/08.
Nadto postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I FSK 817/07, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił kolejne pytanie prawne między innymi o treści: "Czy przepis § 6 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269ze zm.), odsyłający - w zakresie określenia stawki podatku z tytułu sprzedaży oleju opałowego, w sytuacji niezłożenia oświadczenia przez nabywcę stwierdzającego, iż nabywany wyrób jest przeznaczony na cele opałowe - do odpowiedniego stosowania § 5 tegoż rozporządzenia, jest zgodny z art. 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?", prowadzone w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 94/08.
Do dnia wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny niniejszego postanowienia Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie w sprawie o sygn. akt P 94/08 (wyrok z dnia 7 września 2010 r.), natomiast w dalszym ciągu pozostaje do rozpoznania pytanie w sprawie o sygn. akt P 5/08.
W tej sytuacji w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego celowym jest zawieszenie postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie.
Postępowanie, które toczy się przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczy bowiem zgodności z Konstytucją RP przepisów kształtujących stan prawny zobowiązań w podatku akcyzowym za 2003 r., do których odnosi się zaskarżony skargą kasacyjną wyrok.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie, które już zapadło jak i to które dopiero zapadnie przed Trybunałem Konstytucyjnym, będą miały wpływ na wynik sprawy w niniejszym postępowaniu, w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie pod sygnaturą P 5/08.