Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Bk 59/14, działając na podstawie 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę P.H.U. "E." L. i L. D. Spółka jawna w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] listopada 2011 r. określającą Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2010 r.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku wskazano, że wyegzekwowanie wynikającej z decyzji kwoty spowoduje utratę płynności Spółki, a w konsekwencji utraci ona możliwość bieżącego regulowania swoich zobowiązań. Obecnie Spółka posiada zobowiązania w wysokości 1.097.891,64 zł, nie posiada środków na rachunkach bankowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli stwierdzi, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma jednak charakter wyjątkowy, stanowiąc odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której samo wniesienie skargi i odpowiednio skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać na konkretne okoliczności, uzasadniające twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem decyzji, której wniosek o wstrzymanie dotyczy.
Wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. (sygn. akt I SA/Bk 122/12) wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2012 r. Wprawdzie skutek wynikający ze wspomnianego postanowienia (tj. wstrzymanie wykonania decyzji) upadł wraz z wydaniem przez Sąd I instancji wyroku oddalającego skargę Spółki, jednakże wyrażone wówczas stanowisko odnośnie do wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji pozostaje nadal aktualne.
Mając na uwadze przedstawione przez spółkę we wniosku informacje o jej stanie finansowym, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby realne pogorszenie kondycji finansowej spółki i zachwianie stabilności prowadzonej przez spółkę działalności. Konieczność zapłaty określonej zaskarżoną decyzją kwoty mogłaby spowodować trudne do odwrócenia skutki dla samej spółki, ale także pogorszyć sytuację finansową rodziny wspólników.
W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś mniejszym lub większym zakresie rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy, 2006 r., nr 14, s. 677).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.