Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 26 września 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1417/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. sp. z o.o. na pismo Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Jak wynika z akt sprawy, odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 7 października 2019 r. (ZPO – k. 86 akt sądowych).
Pełnomocnik skarżącej pismem z 6 listopada 2019 r. (data nadania: 6 listopada 2019 r. – k. 102 akt sądowych) wniósł, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Ten środek zaskarżenia został nadany listem poleconym na adres Sądu I instancji, a następnie WSA zarządzeniem z 19 grudnia 2019 r. przekazał go do Naczelnego Sądu Administracyjnego (k. 113 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna, jako wniesiona po upływie ustawowego terminu, podlegała pozostawieniu bez rozpatrzenia.
Ustawa z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 z późn. zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa"), reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a.
Ustawa wdrożeniowa wprowadza też pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m.in. skrócone zostały terminy do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe rozwiązania zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a.
Zgodnie z art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną, wraz z kompletną dokumentacją, bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z kolei stosownie do treści zdania drugiego tego przepisu, do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 61 ust. 3, 4, 6 i 7 tej ustawy, przy czym przepisy te zawierają regulację dotyczącą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie obowiązku wniesienia w oryginale lub uwierzytelnionej kopii kompletnej dokumentacji w postaci wyszczególnionych w przepisie dokumentów – ust. 3 i 4. Natomiast zgodnie z art. 61 ust. 6 ustawy wdrożeniowej, wniesienie skargi po terminie 14 dni (pkt 1), bez kompletnej dokumentacji (pkt 2) lub bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 tego przepisu (pkt 3) powoduje pozostawienie takiej skargi bez rozpatrzenia, z tym jednak zastrzeżeniem, że w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego, sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w ust. 5.
W rozpoznawanej sprawie odpis zaskarżonego postanowienia WSA wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 7 października 2019 r. Oznacza to, że 14-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego upłynął 21 października 2019 r. Jak wynika z akt sądowych, skarga kasacyjna została nadana 6 listopada 2019 r. w Urzędzie Pocztowym na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Następnie Sąd I instancji przekazał skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z 2 stycznia 2020 r. (k. 114 akt sądowych).
W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej - w trybach szczególnych, regulowanych przepisami ustawy wdrożeniowej - za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decyduje wówczas data jej nadania przez Sąd I instancji do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA: z 30 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 159/11; z 27 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 123/12; z 20 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 1956/16, por. z 23 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 3243/18; z stycznia 2019 r., sygn. akt I GSK 15/19, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W okolicznościach tej sprawy oznacza to, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie, co musiało prowadzić do pozostawienia jej bez rozpatrzenia. Nawet gdyby skarga kasacyjna została skierowana przez pełnomocnika skarżącej bezpośrednio do NSA w dniu 6 listopada 2019 r., to wówczas także złożono by ją z uchybieniem ustawowego terminu, który upłynął 21 października 2019 r.
Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej postanowiono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 ustawy wdrożeniowej.