Uzasadnienie
I
Wyrokiem z dnia 18 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę K. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] lipca 2011 r., w przedmiocie podatku akcyzowego.
W skardze kasacyjnej, jaką skarżąca wniosła od tego wyroku zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że konieczność uiszczenia określonego decyzją zobowiązania podatkowego spowoduje trudne do odwrócenia skutki i długoterminową stagnację prowadzonej przez nią działalności. Podała również, że prowadzona przez nią działalność opiera się w zasadzie na bazie kredytów, których wysokość przewyższa kwotę wyliczonego przez organ zobowiązania podatkowego. W tej sytuacji niemożliwym technicznie byłaby konieczność spłaty tego zobowiązania zaś w przypadku niedokonana spłaty należności podatkowej spowoduje, że organ będzie mógł skutecznie doprowadzić do dokonania wpisu skarżącej do rejestru dłużników, co w konsekwencji skutkować będzie utratą przez skarżącą jakichkolwiek możliwości zaciągnięcia kolejnych kredytów. Wpłynie to również na możliwość żądania przez bank, w którym skarżąca ma zaciągnięty kredyt do jego natychmiastowej spłaty.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na żądającym wstrzymania aktu administracyjnego. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony.
Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 182/12 "obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.".
Zauważyć ponadto należy, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, zatem strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12).
Przechodząc do oceny wniosku skarżącej zauważyć w pierwszej kolejności należy, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, zawarte w skardze kasacyjnej zawierało również argumentację odnośnie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nierozgraniczenie informacji, jakie zostały podane przez autora skargi kasacyjnej w tym fragmencie uzasadnia odnoszącego się do obu wniosków spowodowało istotną trudność w określeniu, które z podanych okoliczności miały odnosić się w sposób bezpośredni do konkretnego wniosku. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, co do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej, wziął pod rozwagę tylko te ze wskazanych przez skarżącą okoliczności, które odnosiły się do braku po stronie wnioskodawczyni środków na zapłatę zobowiązania podatkowego, prowadzenia działalności w oparciu o zaciągane kredyty oraz wskazywaną możliwość wpisu skarżącej do rejestru dłużników.
W tak zakreślonych ramach wniosku i jego uzasadnienia, mając na uwadze przytoczone rozważania odnośnie rozstrzygania przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, aby w stosunku do niej mogły, w związku z wykonaniem decyzji Dyrektora Izby Celnej w K., zajść przesłanki wymienione w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a., a warunkujące wstrzymanie wykonania skarżonego aktu.
Skarżąca podała, że prowadzona przez nią działalność opiera się przede wszystkim na bazie zaciągniętych kredytów, których wysokość przewyższa kwotę zobowiązania podatkowego. Okoliczność ta nie została jednak wykazana stosownymi dokumentami, albowiem z załączników do skargi kasacyjnej wynika, że skarżąca posiada linię kredytową dla podmiotów gospodarczych w banku BZ WBK, na której saldo ujemne wynosi 42.500 złotych. Innych zaciąganych kredytów na prowadzoną działalność, jeśli takowe skarżąca zaciągała i jakiej wysokość, nie wykazała. Twierdzenie, że wysokość zaciągniętych na prowadzoną działalność kredytów przewyższa kwotę określoną przez organ, a wynoszącą ponad 150.000 złotych, pozostaje zatem gołosłowne, a tym samym uniemożliwia dokonanie oceny czy zapłata wskazanej kwoty akcyzy spowoduje powstanie którejś z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Takiej samej ocenie podlega wskazana okoliczność dotycząca ewentualnego wpisania skarżącej do rejestru dłużników na wniosek organu podatkowego oraz ewentualnego żądania banku natychmiastowej spłaty zaciągniętego zobowiązania.
Przede wszystkim okoliczność ta, jak zresztą sama skarżąca podaje, jest okolicznością hipotetyczną, która może mieć miejsce, lecz nie musi zaistnieć. Mając zaś na uwadze fakt, że skarżąca w postępowaniu przed Sądem I instancji wystąpiła już z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który to wniosek został rozpoznany negatywnie dla skarżącej – Sąd I instancji postanowieniem z dnia 3 października 2011 r. oddalił wniosek w tym przedmiocie – to powoływanie się na taką możliwość bez choćby jej uprawdopodobnienia, nie pozwala na dokonanie oceny, czy niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.