Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. wyrokiem z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt III SA/Lu 192/10 oddalił skargę A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. P. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu.
A. K. zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną.
Pismem z dnia [...] marca 2011 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji podnosząc, iż wobec niego zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu wyegzekwowania należności w wysokości 9.488,00 złotych, w tym należności celnych w kwocie 1.722,00 złotych. Skarżący wskazał, że w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego zajęty został jego samochód osobowy oraz rachunek bankowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne i faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II GZ 6/11).
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie IV, Warszawa 2010 r., str. 206; postanowienie NSA z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt II GZ 337/10 oraz postanowienie NSA z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 141/11).
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że A. K., pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Ograniczył się do stwierdzenia, że na skutek egzekucji z rachunku bankowego został pozbawiony środków do życia. Wobec nieprzedstawienia żadnych dowodów – dokumentów źródłowych świadczących o trudnej sytuacji finansowej, twierdzenie skarżącego pozostaje gołosłowne. Powołując we wniosku określone okoliczności, skarżący powinien uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza ogólnikowe stwierdzenia.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.