Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. akt I GSK 488/05 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną J. B.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia16 listopada 2004 r., sygn. akt SA/Rz 2048/02.
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2005 r., sygn. akt I GSK 1903/05 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania J. B.Z. od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2005 r., sygn. akt I GSK 488/05, gdyż nie zawierała podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienia.
W dniu 7 maja 2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 9 akt sąd.) J. B. Z. wniosła osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I GSK 488/05, wskazując błędnie datę wydania postanowienia w tej sprawie na dzień 14 czerwca 2005 r., zamiast na dzień 14 kwietnia 2005 r.
W skardze o wznowienie postępowania podniosła, iż wobec treści postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2004 r. odmawiającego jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, zmuszona była do podjęcia działań, w efekcie których skorzystała z pomocy doradcy podatkowego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął skargę kasacyjną sporządzoną przez doradcę podatkowego bez zastrzeżeń, co w efekcie pozbawiło ją możliwości uzupełnienia tego braku skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Zarzuciła, że w konsekwencji tych działań w jej przypadku dostęp do sądu nie został zabezpieczony. Na uzasadnienie skargi powołała wyrok Trybunału Praw Człowieka z dnia 13 marca 2007 r. (skarga nr 77765/01). W skardze wnioskowała o ponowne rozpatrzenie jej żądania wznowienia postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.).
Właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania rodzi skutek określony w art. 175 p.p.s.a., co wynika z treści art. 276 tej ustawy. W myśl tego przepisu do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175.
Przywołany w tym przepisie art. 175 § 1 wprowadza przymus adwokacko-radcowski w sporządzeniu skargi kasacyjnej, w § 2 wyłącza ten przymus w stosunku do określonych w tym przepisie podmiotów (gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich), a w § 3 dopuszcza możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i przez rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej.
Przeniesienie art. 175 p.p.s.a. do postępowania wznowieniowego pozostającego we właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza rozciągnięcie przymusu radcowsko-adwokackiego na sporządzenie skargi o wznowienie postępowania (z uwzględnieniem sytuacji określonych w art. 175 § 3 i wyłączenia sytuacji wymienionych w art. 175 § 2).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca, niespełniająca wymagań, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządziła osobiście.
Ten brak skargi wznowieniowej musi skutkować jej odrzuceniem.
Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 175 § 1 w zw. z art. 276 i 280 p.p.s.a.