Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 101/15 oddalił skargę L. R. i Z. R. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości.
Skargę kasacyjną od ww. wyroku, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wnieśli L. R. i Z. R. Pismem z dnia 24 lipca 2015 r. wnioskodawcy uzupełnili wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazując, że decyzja wydana w niniejszej sprawie na podstawie art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami jest decyzją ściśle związaną z decyzją o ograniczeniu korzystania z nieruchomości – nr [...], której wykonanie zostało wstrzymane z urzędu przez Wojewodę Mazowieckiego w dniu [...] listopada 2014 r. na mocy postanowienia nr [...]. W związku z powyższym wstrzymanie wykonania jedynie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości całkowicie niweczy sens instytucji uregulowanej w treści art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
W tej sytuacji, w ocenie L. R. i Z. R., wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] października 2014 r. jest uzasadniony, bowiem budowa linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 400kV powoduje, iż skarżący bezpowrotnie utracą możliwość racjonalnego zagospodarowania ich nieruchomości położonej w miejscowości M., gmina K. Należy mieć również na uwadze, że nieruchomość ta utraci na swej wartości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona decyzja Wojewody Mazowieckiego została wydana w oparciu m.in. o przepis art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.), co wyłącza ją z zakresu działania art. 9 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego na decyzje wydane na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami powoduje wstrzymanie ich wykonanie z urzędu.
Komentowany przepis nie dotyczy jednak decyzji w sprawach m.in. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, wydawanego przez starostę wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej podmiotowi, który będzie realizował cel publiczny (art. 122 i 124 ust. 1a). Wyłączenie powyższych aktów z zakresu działania art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami powoduje, że wstrzymanie wykonania takiej decyzji nastąpić może na zasadach ogólnych, w wyniku złożenia wniosku o wstrzymanie ich wykonania do organu odwoławczego lub do sądu administracyjnego. Wyłączenia te należy uznać za wyraz uznania za większe dobro celów, którym służą przepisy wyłączone z działania art. 9 cytowanej ustawy, niż celu, jakiemu służy generalnie regulacja art. 9, czyli ochrony własności (por. komentarz do art. 9 w: Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz. E. Bończak – Kucharczyk, Lex 2013).
Odnosząc się do argumentów wnioskodawców, że decyzja wydana w niniejszej sprawie jest decyzją ściśle związaną z decyzją o ograniczeniu korzystania z nieruchomości [...] października 2014 r. nr [...], której wykonanie zostało wstrzymane z urzędu przez Wojewodę Mazowieckiego w dniu [...] listopada 2014 r. na mocy postanowienia nr [...] wskazać należy, że wyrokiem z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 96/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. R. i Z. R. na wskazaną decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] października 2014 r. Tym samym postanowienie z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] upadło, stosownie do art. 61 § 6 P.p.s.a. Ponowny wniosek o ochronę tymczasową, zgłoszony w skardze kasacyjnej od wyroku z dnia 26 marca 2015 r., został oddalony przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 1903/15. W tej sytuacji nie można podzielić stanowiska wnioskodawców, że decyzja w przedmiocie zajęcia nieruchomości podlega wstrzymaniu wobec wstrzymania wykonania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może w rozpoznawanej sprawie mieć miejsce wyłącznie w oparciu o zasady ogólne zawarte w art. 61 § 3 P.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego we wniosku nie uprawdopodobniono, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie można bowiem oprzeć postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji na ogólnych przewidywaniach, co do zaistnienia określonych skutków – zwłaszcza gdy takie prawdopodobieństwo oparte jest jedynie na nieprecyzyjnych oświadczeniach skarżących. Twierdzenia zawarte we wniosku nie powodują zatem, że wniosek ten jest zasadny.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.