Uzasadnienie
Przedmiotem skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 12 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 906/14, który wydany został w sprawie ustalenia wysokości należności podlegającej zwrotowi na rzecz Gminy Wrocław, tytułem pobytu J. M. w Domu Pomocy Społecznej, poniesioną zastępczo przez tę Gminę, z zobowiązaniem do jej zwrotu przez R. P. Sąd I instancji uwzględnił skargę R. P. uznając, że decyzje organów obu instancji naruszają prawo materialne – art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182, ze zm.).
Wnioskiem z 21 grudnia 2017 r. Prokurator Generalny zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie następującego zagadnienia prawnego:
“Czy obowiązek wnoszenia, przez osoby wskazane w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1769 ze zm.), opłat za pobyt w domu pomocy społecznej umieszczonej w nim osoby, a w konsekwencji wydanie decyzji o zwrocie kosztów poniesionych zastępczo przez gminę na podstawie art. 104 ust. 3 w związku z art. 61 ust. 3 tej ustawy, wymaga uprzedniego skonkretyzowania i zindywidualizowania tego obowiązku począwszy od dnia jego powstania w stosunku do każdej ze zobowiązanych osób w decyzji administracyjnej o ustaleniu opłaty wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 w związku z art. 61 ust. 1 i 2 tej ustawy, a także w drodze umowy zawartej na podstawie art. 103 ust. 2 w zw. z art. 61 ust. 1 i 2 oraz art. 64 ustawy o pomocy społecznej?".
Mając na uwadze, iż zakres postawionego pytania prawnego ma bezpośredni związek z problematyką prawną sprawy niniejszej Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), postanowił zawiesić postępowanie w przedmiotowej sprawie do czasu udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie.