Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 marca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wr 906/14 w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie ustalenia wysokości należności podlegających zwrotowi z tytułu zaległych opłat za pobyt w domu opieki i ustalenie terminu zwrotu wydatków z tytułu opłat za pobyt w domu opieki. Przyczyną zawieszenia było przedstawienie do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowieniem z 8 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1131/15, zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości:
- 1) czy obowiązek ponoszenia przez osoby wskazane w art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 930) opłat za pobyt w domu pomocy społecznej umieszczonej w nim osoby powstaje z mocy prawa, czy też na mocy decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 tej ustawy?
- 2) w przypadku udzielenia na pytanie postawione w pkt 1 odpowiedzi wskazującej na konieczność wydania decyzji, czy decyzja ta może obejmować okres sprzed daty jej wydania?
Postanowieniem z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt I OPS 2/17 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów odmówił podjęcia uchwały. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
Postanowieniem z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt I OPS 2/17, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów odmówił podjęcia uchwały, zatem odpadła przyczyna zawieszenia postępowania w sprawie.
Z przedstawionych względów, stosując art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a w zw. z art. 131 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji niniejszego postanowienia.