Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 lipca 2019 r. oddalił skargę [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę.
Powyższy wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną przez [...].
W piśmie z dnia 23 lutego 2021 r. [...] wniósł o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Uzasadniając wniosek wskazał, że pozwem z dnia 28 grudnia 2018 roku Gmina [...], opierając się na treści art, 189 KPC, zażądała ustalenia, iż skarżącego kasacyjnie i Gminę wiąże umowa o zwolnienie z długu przyszłego. Sprawa w tym przedmiocie toczy się przed Sądem Rejonowym w [...] pod sygn. akt IC 180/19, a jej rozstrzygnięcie będzie miało wpływ na niniejsze postępowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 192 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.), postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 123-125 p.p.s.a., ulega zawieszeniu jedynie na zgodny wniosek stron.
Złożony przez stronę wniosek o zawieszenie postępowania był dla Sądu informacją, że przed sądem powszechnym toczy się postępowanie z powództwa Gminy [...] przeciwko [...] ustalenie istnienia umowy o zwolnienie z długu przyszłego. Nie stanowił jednak podstawy z art. 126 p.p.s.a., zgodnie z którą sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron, bowiem podstawową przyczyną zawieszenia postępowania w tym trybie jest wola stron, która nie została wyrażona w tej sprawie przez wszystkie strony.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podnosi się jednak, że brak wniosku o zawieszenie postępowania pochodzącego od wszystkich stron uniemożliwia sądowi wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania, chyba, że wskazane przez stronę wnioskującą powody przemawiające za zawieszeniem postępowania dają mu podstawę do działania z urzędu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2008 r., I FSK 482/08, LEX nr 505352).
Podana przez skarżącego przyczyna odpowiada przesłance do zawieszenia postępowania określonej w art. 125 § 1 p.p.s.a. Bowiem w myśl art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, a celowość jego zastosowania została pozostawiona ocenie Sądu. Generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania sądowego.
Należało więc rozważyć, czy rozstrzygnięcie sprawy przed sądem cywilnym jest niezbędne do rozpoznania skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest związany zarzutami skargi kasacyjnej, wobec braku nieważności postępowania i tylko w tym zakresie rozpoznaje sprawę. Niewątpliwie ustalenie istnienia oświadczenia o zrzeczeniu się odszkodowania za nieruchomość wydzieloną pod drogę w sprawie, której przedmiotem jest prawo do tego odszkodowania wywarłoby wpływ na ocenę prawną w tej sprawie, zwłaszcza że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć tego zagadnienia, a jest ono objęte zarzutami skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 192 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.