Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Uniwersytetu [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie podziału nieruchomości.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, ze decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Prezydent m.st. Warszawy zatwierdził podział nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], stanowiącej własność Skarbu Państwa, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] (obręb [...]) o pow. [...] m2. Organ I instancji wskazał, że podział dokonywany jest celem realizacji roszczeń następców prawnych dawnych właścicieli przedmiotowej nieruchomości, wynikających z przepisów dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279 ze zm.).
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Kolegium decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł Uniwersytet [...]. W uzasadnieniu skargi wywiedziono, że na str. 4 decyzji zawarte jest stwierdzenie, że postępowanie odwoławcze należało umorzyć, co jest niespójne z rozstrzygnięciem. Zdaniem skarżącego decyzja zawiera również niepełne uzasadnienie faktyczne i prawne, ponieważ nie wskazuje które roszczenia stanowią podstawę podziału. Strona skarżąca zarzuciła ponadto naruszenia art. 95 pkt 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.), wskazując na brak roszczeń do nieruchomości, które uzasadniałby podział.
Oddalając skargę Sąd I instancji wskazał, że przepis art. 95 pkt 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami daje możliwość dokonania podziału nieruchomości niezależnie od ustaleń planu miejscowego, w celu realizacji roszczeń do nieruchomości zarówno wynikających z ustawy o gospodarce nieruchomościami jak i innych ustaw. Ten tryb tzw. podziału uproszonego ma na celu wydzielenie działek będących przedmiotem roszczeń bez względu na ich słuszność czy też nie. Podział ten jest dokonywany niejako na przedpolu realizacji roszczeń.
Organ dokonujący podziału z urzędu albo na wniosek odpowiednio starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, zarządu powiatu albo zarządu województwa, dokonuje podziału nie oceniając w ogóle zasadności roszczeń. W tym przypadku chodzi o stworzenie przedmiotu postępowania. Taki podział nie narusza niczyich praw. Przy tym przepis art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie wymaga, aby podziału dokonywać dopiero na określonym etapie dochodzenia roszczeń.
Zdaniem Sądu I instancji, podział nieruchomości w celu realizacji roszczeń z art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. wypełnia pojęcie "realizacji roszczeń wynikających z odrębnych ustaw" w rozumieniu art. 95 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W ocenie Sądu I instancji nie ma znaczenia dla legalności podziału przekonanie skarżącego o tym, że roszczenie wygasło. Nie ulega żadnym wątpliwościom, że do przedmiotowej nieruchomości zostało zgłoszone roszczenie dekretowe, co potwierdza m.in. pismo Banku [...] z dnia 12 stycznia 2006 r. Również skarżący w treści odwołania potwierdza fakt zgłoszenie roszczeń przez Bank [...] oraz spadkobierców przedwojennego właściciela nieruchomości położonej przy ul. [...].
Ponadto Sąd I instancji wskazał, że podział geodezyjny nie ma żadnego wpływu na kwestię dochodzenia praw przez Uniwersytet, ponieważ w przypadku uzyskania potwierdzenia tytułu prawnego do dzielonej nieruchomości, nie będzie żadnych przeszkód do scalenia trzech działek.
W ocenie Sądu I instancji, uchybienia w sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji – na które wskazuje skarżący, nie miały żadnego wpływu na wynik rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób czytelny wskazuje na prawidłowość decyzji organu pierwszej instancji i brak podstaw do jej uchylenia.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Uniwersytet [...] zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 95 pkt 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez przyjęcie, że określony w tym przepisie tryb podziału ma na celu wydzielenie działek będących przedmiotem roszczeń bez względu na ich słuszność. Zarzucono również zarzut naruszenia przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 145 ust. 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. – w związku z art. 107 K.p.a. poprzez przyjęcie, że rozbieżność między sentencją, a uzasadnieniem ma charakter omyłki i nie miało wpływu na wynik sprawy. Wskazując na powyższe Uniwersytet wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw,
Przepis art. 95 pkt 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651) stanowi, że niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a w przypadku braku planu niezależnie od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podział nieruchomości może nastąpić w celu realizacji roszczeń do części nieruchomości, wynikających z przepisów niniejszej ustawy lub z ustaw odrębnych.
Ustawa o gospodarce nieruchomościami nie uzależnia przy tym podziału od tego, by roszczenie do części nieruchomości było uzasadnione. O zasadności zgłoszonych do takiej nieruchomości roszczeń orzeknie właściwy organ w postępowaniu prowadzącym do jego realizacji.
W rozpoznawanej sprawie podział nieruchomości posiadanej przez Uniwersytet [...] wystąpił wobec zgłoszenia przez spadkobierców byłego właściciela [...] żądania stwierdzenia nieważności orzeczenia odmawiającego im przyznania własności przedmiotowej nieruchomości, zgodnie z art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Na podstawie wymienionego przepisu roszczenia do przedmiotowej nieruchomości zgłosił też Bank [...]. Zgłoszenie tych roszczeń dawało organowi podstawę do wydzielenia spornej nieruchomości z gruntów posiadanych przez Uniwersytet [...] w drodze odpowiedniego podziału. Organy zatwierdzające ten podział nie mogły przy tym, w postępowaniu podziałowym, oceniać zasadność roszczeń zgłoszonych do wydzielonej nieruchomości, gdyż nie było to przedmiotem tego postępowania.
Podział nieruchomości może służyć w przyszłości dokładnemu określeniu danych geodezyjnych gruntu, co do którego zapadną orzeczenia rozstrzygające o zasadności zgłoszonych roszczeń. Nie narusza on jednak, sam w sobie, praw przysługujących skarżącemu Uniwersytetowi [...] do spornej nieruchomości. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie nie dopuścił się więc zarzucanego skargą kasacyjną naruszenia art. 95 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Również dostrzeżone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uchybienie proceduralne nie mogło mieć wpływu na treść tej decyzji, skoro z wywodów organu odwoławczego wynika w sposób bezdyskusyjny prawidłowość decyzji organu I instancji i brak podstaw do jej uchylenia.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 P.p.s.a.