Uzasadnienie
W dniu 13 czerwca 2014 r. D. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA Ireny Kamińskiej w sprawie ze skargi kasacyjnej D. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 258/13 oddalającego skargę D. S. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 listopada 2012 r. w zakresie punktów 7, 9, 10 i 11.
W uzasadnieniu wniosku D. S. podniósł, że sędzia Irena Kamińska w dniu 20 maja 2014 r. w sprawach o sygn. akt I OZ 331/14 oraz I OZ 342/14 rozpoznała zażalenia: na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2014 r. o sygn. akt II SAB/Wa 240/13 oddalające wniosek z dnia 5 lutego 2014 r. o wyłączenie sędziów oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 1088/13 oddalające wniosek o wyłączenie sędziów. Zdaniem wnioskodawcy, Sędzia Irena Kamińska w podjętych postanowieniach nie odniosła się merytorycznie do argumentów podniesionych w zażaleniach i niesłusznie oddaliła ten środek zaskarżenia.
Jednocześnie D. S. wyraził pogląd, że sprawa I OSK 6/14 pod względem podmiotowym i przedmiotowym jest podobna do spraw o sygn. akt I OZ 331/14 oraz I OZ 342/14. Oznacza to zatem, że w sprawie występują tego rodzaju okoliczności, które wywołują, zdaniem D. S., uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie.
W dniu 13 czerwca 2014 r. sędzia Irena Kamińska złożyła pisemne oświadczenie, że po Jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako: "P.p.s.a."), wyłączające Ją od rozpoznania sprawy o sygn. akt I OSK 6/14 oraz, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do Jej bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 18 § 1 P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6); dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 18 § 1 pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).
Jednocześnie zgodnie z treścią art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Przepis art. 19 P.p.s.a. reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Ustawa nakłada również obowiązek na stronę postępowania, w postaci konieczności uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia.
W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2013 r. o sygn. akt II SAB/Wa 258/13 oddalający skargę D. S. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 12 listopada 2012 r. w zakresie punktów 7, 9, 10 i 11. Zarządzeniem z dnia 27 marca 2014 r. wyznaczono w tej sprawie termin rozprawy na dzień 13 czerwca 2014 r. oraz skład orzekający: sędziowie NSA Irena Kamińska, Joanna Banasiewicz oraz Małgorzata Pocztarek.
Z kolei w sprawach przywołanych przez D. S. we wniosku o wyłączenie sędziego, tj. w sprawie o sygn. akt I OZ 331/14 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie s. NSA Irena Kamińska oddaliła zażalenie D. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 240/13 oddalającego wniosek o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi D. S. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 lutego 2013 r. Natomiast w sprawie o sygn. akt I OZ 342/14 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie s. NSA Irena Kamińska oddaliła zażalenie D. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 1088/13 oddalającego wniosek o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.
Mając na uwadze ustalony stan faktyczny oraz treść zgłoszonego przez D. S. wniosku o wyłączenie sędziego, stwierdzić należy, że wniosek jest niezasadny. W sprawach I OZ 331/14 oraz I OZ 342/14 sędzia Irena Kamińska oceniała wyłącznie zasadność postanowień Sądu I instancji dotyczących wyłączenia sędziów, nie oceniała natomiast legalności działań podjętych przez Ministra Finansów, a związanych z wnioskami D. S. o udostępnienie informacji publicznej. Działania te bowiem zostały podjęte w odrębnych postępowaniach. Zatem w sprawie nie zachodzą podstawy do wyłączenia sędziego na podstawie art. 18 § 1 P.p.s.a.
Ponadto złożone przez sędziego Irenę Kamińską oświadczenie z dnia 13 czerwca 2014 r. pozwala przyjąć, że podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności tego sędziego (art. 19 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.