Uzasadnienie
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym – jak podnosi się w literaturze i orzecznictwie (zob. B. Dauter, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 416-417; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2013 r. o sygn. akt I OSK 176/10, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl) – mogą one dotyczyć zarówno sentencji orzeczenia, jak i jego uzasadnienia.
W niniejszej sprawie w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r. o sygn. akt I OSK 654/11 stwierdzono oczywistą omyłkę pisarską, polegającą na niezamierzonym i oczywiście błędnym wpisaniu na stronie trzynastej uzasadnienia wyroku jednostki redakcyjnej przepisu: "art. 23 ust. 3 i 4" ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.: Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), w sytuacji, gdy taka jednostka nie istnieje. Rzeczone zdanie uzasadnienia wyroku powinno zatem mieć prawidłowo następujące ujęcie: "Dlatego też, przyjąć należy, że przepisy art. 24 ust. 3 i 4 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne upoważniają do podejmowania wprost na ich podstawie decyzji administracyjnych o odmowie wydania wypisu z rejestru gruntów i wyrysu z mapy ewidencyjnej." Ten stan rzeczy spowodował konieczność wydania niniejszego postanowienia z urzędu.
Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.