Uzasadnienie
Wyrokiem z 20 czerwca 2012 r., I OSK 698/12 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie sprawę ze skargi E. Ś. na decyzję Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o skreśleniu z listy studentów.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżąca odebrała 17 lipca 2012 r.
Pismem wniesionym do Sądu 26 lipca 2012 r. skarżąca wniosła o "przedstawienie podstaw niektórych ustaleń zapisanych w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2012 r.", w szczególności "wyjaśnienie następujących ustaleń zapisanych w punkcie 4. na str. 6 i 7 w uzasadnieniu wyroku". Skarżąca wniosła w szczególności o wyjaśnienie, w jaki sposób (np. w drodze unieważnienia) oraz na podstawie jakiego przepisu została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja Prodziekana Wydziału [...] UW z [...] lipca 2009 r. w sprawie skreślenia z listy studentów. Ponadto, na podstawie jakich przepisów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że to decyzja o wznowieniu studiów z [...] października 2010 r. wyeliminowała z obrotu prawnego decyzję z [...] lipca 2009 r.
Następnie, na podstawie jakiego przepisu Sąd ten uznał, że decyzja z [...] października 2010 r. o wznowieniu studiów funkcjonowała w obrocie prawnym w dacie wydania decyzji z [...] marca 2011 r., jak i [...] stycznia 2011 r. a także, na podstawie jakiego przepisu decyzja z [...] października 2010 r. została utrzymana w mocy decyzją z [...] marca 2011 r., skoro obie decyzje (z [...] października 2010 i [...] marca 2011 r.) zostały zaskarżone a postępowania sądowe w sprawie tych skarg są zawieszone (sygn. akt II SA/Wa 43/11 i II SA/Wa 1147/11).
Wniosek o wykładnię wyroku skarżąca uzasadniła potrzebą przygotowania do udziału w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek należało oddalić jako nieuzasadniony.
Art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Potrzeba dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku, jak i uzasadnienie zachodzi wówczas, gdy treść wyroku jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, czy też sposobu jego wykonania (por. postanowienie NSA z 20 czerwca 2008 r., II FSK 299/07). Potrzeba dokonania wykładni może być wyłącznie następstwem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Jeżeli zatem orzeczenie jest kompletne, zawiera rozstrzygnięcie i jego uzasadnienie, których treść ponadto, nie budzi wątpliwości, wniosek o jego wykładnię podlega oddaleniu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, art. 158, teza 4).
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku uznał zarzuty skargi kasacyjnej i uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji wskazując w uzasadnieniu w punkcie 4, s. 6 wyraźnie na wzajemną relację decyzji Dziekana Wydziału [...] UW z [...] października 2010 r. oraz decyzji: z [...] lipca 2009 r., z [...] marca 2011 r. i z [...] stycznia 2011 r. a także w przedmiocie pozostawania w obrocie prawnym decyzji z [...] października 2010 r.
Nie można przyjąć, że treść fragmentu uzasadnienia wyroku, której wyjaśnienia domaga się skarżący, sformułowana jest w sposób niejasny, utrudniający zrozumienie przedstawionego uzasadnienia.
Wskazać należy, że niedopuszczalne jest na mocy art. 158 p.p.s.a. uzupełnianie treści uzasadnienia wyroku, a do tego w istocie zmierza wniosek skarżącej. Wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia poprzez poszerzanie go o inne elementy. W ramach wykładni nie mieści się także żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania (por. też postanowienie NSA z 9 stycznia 2008 r., II OZ 1364/07).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał wniosek o wykładnię wyroku za niezasadny i na podstawie art. 158 w zw. art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.