Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt I OSK 797/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 379/12 oraz zasądził od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz T. K. kwotę 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Skarżący, reprezentowany przez r.pr. A. K., wniósł o sprostowanie sentencji tego wyroku NSA w zakresie punktu II zasądzającego koszty postępowania, wskazując na błąd rachunkowy przy ich wyliczeniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 341) Wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00). Za błąd rachunkowy zaś uznaje się błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04 oraz postanowienie NSA o sygn. akt I GSK 709/11).
Zgodnie z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę.
Zgodnie natomiast z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie z art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Stosownie do art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 r., sygn. akt III CZP 2/03 do niezbędnych kosztów postępowania należy również wydatek związany z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa radcy prawnemu (17 zł).
Przenosząc te rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że wysokość kwoty przyznanej przez Naczelny Sąd Administracyjny skarżącemu T. K. stanowi oczywistą omyłkę. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 490) kwota wynagrodzenia w postępowaniu przed NSA wynosi: za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. R.pr. A. K. reprezentował skarżącego na rozprawie, a skargę kasacyjną sporządziła i wniosła r.pr. A. L. W tej sytuacji przysługuje skarżacemu 75 % stawki w wysokości 240 zł, określonej zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1c ww. rozporządzenia, czyli 180 zł. Do pozostałych kosztów sądowych należą w tej sprawie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz opłata kancelaryjna za sporządzenie i doręczenie wyroku sądu wojewódzkiego wraz z uzasadnieniem w wysokości 100 zł. Wydatki oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony nie zostały w sprawie poniesione. Łączna kwota niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego wynosi zatem 397 zł. Sąd przyznał skarżącemu natomiast 280 zł.
Nie ulega wątpliwości, że zaistniały błąd stanowił w istocie oczywistą omyłkę, dlatego na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować go z urzędu.