Uzasadnienie
W dniu 15 maja 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił o odroczeniu rozprawy w sprawie ze skargi kasacyjnej B. N. i K. M. z uwagi na nieprawidłowe zawiadomienie uczestniczki postępowania J. R. Pismem z dnia 28 maja 2009 r. B. N. i K. M., reprezentowane przez radcę prawnego, wniosły o uzupełnienie protokołu powyższej rozprawy wobec ich stanowiska w zakresie zasadności udziału w rozprawie uczestniczki postępowania J. R. Pełnomocnik skarżących domagał się uzupełnienia protokołu o stwierdzenie" Udział w sprawie tak J. R. jak też Miasta S. jest całkowicie nieuzasadniony, ponieważ tak J. R. jak też Miasto S. nie mogą być stroną w niniejszym procesie z uwagi na fakt, że sprawa dotyczy rozstrzygnięcia czy określony majątek podpada pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu z 6.09.1944 r. o przeprowadzeniu reformy, a w związku z tym w procesie mogą uczestniczyć jedynie byli właściciele majątku lub ich spadkobiercy, przy czym drugą stroną tego procesu mógł być początkowo Wojewódzki Urząd Ziemski, a obecnie właściwy wojewoda, a w postępowaniu odwoławczym Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, co znajduje także uzasadnienie w § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1.03.1945 r., który to przepis wprowadził możliwość ubiegania się jedynie byłych właścicieli majątków przejętych na cele reformy rolnej o rozstrzygnięcie czy dany majątek podpada pod działanie w/w art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu z 6.09.1944 r.".
Ponadto podkreślono, iż pełnomocnikowi skarżących postawiono na rozprawie pytanie: "Kto w takim razie w imieniu Skarbu Państwa powinien występować w niniejszym procesie?". Na pytanie to pełnomocnik strony odpowiedział, iż jego zdaniem reprezentantem Skarbu Państwa powinien być Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Powyższe wypowiedzi nie znalazły odzwierciedlenia w protokole rozprawy, co zdaniem wnoszącego uzasadnia żądanie uzupełnienia tego protokołu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 101 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż protokół powinien zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności;
- 2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;
- 3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Zgodnie z przyjętą w orzecznictwie i doktrynie tezą przepis ten nie może być rozumiany w ten sposób, że protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu. Wystarczy, jeżeli protokół zawiera jedynie istotne wnioski i stwierdzenia. Jak wynika z zapisu protokołu rozprawy z dnia 15 maja 2009 r. oświadczenie pełnomocnika skarżących co do – jego zdaniem – braku przymiotu strony w odniesieniu do J. R. oraz Miasta S. zostało odnotowane, przy czym nie zachodziła potrzeba dosłownego zapisu wypowiedzi pełnomocnika. Za odmową uzupełnienia protokołu przemawia także okoliczność, iż strona złożyła do sprawy pisma procesowe zawierające rozwinięcie stanowiska wyrażonego na rozprawie w dniu 15 maja 2009 r.
Ponadto podkreślenia wymaga, iż na rozprawie w dniu 15 maja 2009 r. Sąd oceniał jedynie skuteczność doręczenia zawiadomienia o rozprawie uczestniczce postępowania J. R. i w związku z tym możliwość prowadzenia rozprawy w tym dniu. Kwestia posiadania przymiotu strony zarówno przez nią jak i pozostałych uczestników, jako związana z merytorycznym rozpoznaniem skargi, będzie przedmiotem oceny na rozprawie, na której rozpoznana zostanie skarga kasacyjna i znajdzie odzwierciedlenie w końcowym orzeczeniu Sądu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 103 i art. 151 w zw. z art. 64 § 3 i art. 167 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.