Uzasadnienie
Prezydent Miasta Ś. działający jako Starosta Powiatowy Miasta na prawach Powiatu Ś. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą Powiatowym Miasta na prawach Powiatu C. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku B. R., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" z siedzibą w C. o zwrot kosztów usunięcia oraz kosztów przechowywania na prowadzonym przez ww. parkingu przy ul. [...] w C., w okresie od 14 lutego 2015 r. pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...], usuniętego przez Policję w trybie art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz do wystąpienia do sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku na rzecz powiatu przedmiotowego pojazdu.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 14 lutego 2015 r., na podstawie art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym, doszło do usunięcia pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...] znajdującego się na ul. [...] w Ś. przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w Ś., Pojazd ów został następnie odholowany na parking strzeżony przy Ul. [...] w C. prowadzony przez B. R. działającą pod firmą "[...]".
Przedsiębiorca ten w okresie od 26 sierpnia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. na podstawie umowy zawartej w trybie zamówienia publicznego świadczył na rzecz gminy Ś. usługę, której przedmiotem było usuwanie pojazdów usuniętych na podst. art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym z dróg na obszarze Miasta Ś. oraz ich przechowywanie na prowadzonym przez siebie parkingu całodobowym położonym przy ul. [...] w C..
Począwszy od dnia 19 marca 2015 r. do Urzędu Miejskiego w Ś. doręczane były faktury VAT wystawiane przez B. R. tytułem kosztów od holowania ww. pojazdu i jego postoju na parkingu przy ul. [...] w C. w okresie od 14 lutego 2015 r. W odpowiedzi gmina Ś. odsyłając kolejne faktury VAT sygnalizowała brak podstaw w dochodzeniu wynikających z nich kwot, a to z uwagi na brak związania obowiązującą do dnia 31 grudnia 2014 r. umową w chwili odholowania usuniętego z drogi pojazdu na parking w C.. Natomiast od dnia 27 lutego.2015 r. podmiotem obsługującym Miasto Ś. w tym zakresie jest Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej w Ś. Sp. z o.o.
Ponadto zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym B. R., jako podmiot prowadzący parking, na którym znajduje się pojazd usunięty z drogi na zlecenie Policji, w razie jego nieodebrania w terminie 3 miesięcy, zobowiązana była w ciągu 3 kolejnych dni powiadomić o powyższym właściwego miejscowo starostę. Przy czym, z uwagi na to, że pojazd parkowany jest w C., jako właściwego należało powiadomić Prezydenta Miasta C., który to powinien wystąpić do sądu o przejęcie pojazdu na rzecz Miasta C.. Następnie zaś to Prezydent Miasta C. powinien wszelkimi kosztami obciążyć właściciela pojazdu i rozliczyć się z prowadzącą parking strzeżony z tytułu odholowania i parkowania rzeczonego pojazdu. Przyjmując to stanowisko Starosta Powiatowy Miasta na prawach Powiatu Ś. oparł się na orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w myśl którego "organem powołanym do wniesienia do sądu wniosku o orzeczenie przepadku usuniętego z drogi pojazdu właściwym jest starosta miejsca przechowywania pojazdu(...)" - czyli w niniejszym przypadku miejscem przechowywania pojazdu jest miasto C. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2012 r., sygn. I OW 37/12) oraz stwierdzającym, iż "skoro w myśl art 130a ust 10 omawianej ustawy ustawodawca postanowił, że to jednostka prowadząca parking strzeżony, w przypadku nieodebrania pojazdu z parkingu w terminie określonym w ust. 10, powiadamia o tym fakcie właściwego miejscowo starostę oraz podmiot, który wydał dyspozycję usunięcia pojazdu (...), należało wnosić, iż "właściwym miejscowo" starostą jest w takiej sytuacji starosta powiatu, na obszarze którego przechowywany jest pojazd." (postanowienie NSA z 15 maja 2012 r. sygn. I OW 38/12).
Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe stanowisko judykatury oraz fakt, iż parking prowadzony przez B. R. położony jest w C. i pojazd przechowywany jest na parkingu w C. przy ul. [...], wnioskodawca uznał, iż podnoszony przez B. R. w wezwaniu do zapłaty zarzut niewystąpienia do sądu z wnioskiem o przepadek pojazdu powinnien zostać skierowany do Prezydenta Miasta C. będącego jednocześnie Starostą Miasta na prawach Powiatu, nie zaś do Prezydenta Miasta Ś..
Dalej wnioskodawca wskazał, że w dniu 7 stycznia 2016 r. skierował stosowne pismo do wiadomości Miasta C., przesyłając jednocześnie kserokopię dokumentów zgromadzonych w sprawie w celu przekazania mu sprawy zgodnie z właściwością w oparciu o art. 65 k.p.a. Jednakże w odpowiedzi pismem z dnia 26 stycznia 2016 r. Prezydent Miasta C. działający jako Starosta Powiatowy C. poinformował, iż nie jest on organem właściwym do rozpoznania i załatwienia przedmiotowej sprawy, lecz właściwym organem jest Prezydent Miasta Ś. działający jako Starosta Powiatowy Ś..
Tym samym, w ocenie wnioskodawcy koniecznym stało się złożenie wniosku o rozwiązanie negatywnego sporu o właściwość poprzez wskazanie Starosty Powiatowego Miasta na prawach Powiatu C. jako organu właściwego w sprawie.
W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta C. wniósł o wskazanie Prezydenta Miasta Ś. jako organu właściwego do rozpoznania wniosku.
Postanowieniem z dnia 4 maja 2016 r., sygn. akt II SO/Gl 4/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania ww. wniosku i przekazał sprawę według właściwości do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W myśl zaś art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. spory o właściwość rozstrzygają między organami jednostek samorządu terytorialnego wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny. Przepis art. 5 § 1 pkt 6 k.p.a. stanowi natomiast, że ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o organach jednostek samorządu terytorialnego – rozumie się przez to m.in. starostę.
W rozpoznawanej sprawie organami jednostek samorządu terytorialnego, w rozumieniu powołanego przepisu są zarówno wnioskodawca Prezydent Miasta Ś. działający jako starosta jak i organ pozostający w sporze Prezydent Miasta C. działający jako starosta.
W myśl art. 17 pkt 1 k.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. W zakreślonym przedmiotem sprawy zakresie takich szczególnych przepisów brak.
Obszary właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych zostały określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925). Z § 1 pkt 12 lit. c tego rozporządzenia wynika, że w województwie śląskim obszar właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. obejmuje m.in. miasta na prawach powiatu – C. i Ś..
Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zarówno Prezydent Miasta Ś. jak i Prezydent Mista C. posiadają wspólny dla nich organ wyższego stopnia w postaci Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K..
W konsekwencji sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.