Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] września 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wystąpiło do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Szczecinie, a Zachodniopomorskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działającego w imieniu Wojewody Zachodniopomorskiego jako organu właściwego do rozpatrzenia zażalenia D.W. na postanowienie Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie zwrotu nienależnie uiszczonych opłat za czynności geodezyjnei kartograficzne.
W uzasadnieniu wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wskazało, że w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (ZWINGiK) wskazując na art. 65 kpa przekazał Kolegium zażalenie D.W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. G. z siedzibą w R. na postanowienie Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie zwrotu nienależnie uiszczonych opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne.
W powyższym piśmie ZWINGiK wyjaśnił, że zażalenie stosownie do pouczenia poczynionego przez organ I instancji, skierowane zostało do ZWINGiK co nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. W ocenie powyższego organu zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 127 § 2 w związku z art. 144 kpa, właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ. Skoro przepis art. 66 § 3 kpa, nie wskazuje żadnego innego organu odwoławczego - organem wyższego stopnia wobec starosty, stosownie do art. 17 pkt 1 w związku z art. 5 § 2 pkt 6 kpa oraz art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych jest samorządowe kolegium odwoławcze.
ZWINGiK wskazał także, że zwrot podania wnoszącemu, następujący postanowieniem wydanym w trybie art. 66 § 3 kpa jest czynnością stricte procesową, a nie rozstrzygnięciem o istocie sprawy, w związku z tym właściwość organu, do którego należy złożyć zażalenie na powyższe postanowienie, wynika bezpośrednio z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Powyższa czynność zwrotu podania, nawet jeżeli organ przekazujący podanie, bierze pod uwagę jego treść oraz stosowne przepisy prawa materialnego, nie jest załatwieniem sprawy (w rozumieniu art. 104 kpa) na podstawie przepisu prawa materialnego, dlatego dla ustalenia, który organ jest właściwy do rozpatrzenia zażalenia, nie mają znaczenia przepisy prawa materialnego.
W związku z powyższym, zwrot podania przez starostę na podstawie art. 66 § 3 kpa, nie jest działaniem starosty jako organu administracji geodezyjnej i kartograficznej (art. 7d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), co automatycznie wyklucza ZWINGiK z roli organu wyższego stopnia względem starosty, a to z uwagi na treść art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Rola ta przypada samorządowemu kolegium odwoławczemu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie nie podzieliło argumentacji przedstawionej w powyższym piśmie i nie znalazło podstaw do przypisywania sobie charakteru organu wyższego stopnia w sprawie zainicjowanej wnioskiem skierowanym do Starosty jako organu administracji geodezyjnej i kartograficznej, który pierwotnie pobrał opłatę będącą przedmiotem wniosku.
Wskazało, iż wnioskodawca w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. jasno określił zakres swojego żądania wskazując, że domaga się od starosty zwrotu nienależnie uiszczonych opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne. W toku dalszego rozpatrywania sprawy powstał spór o właściwość pomiędzy SKO w Szczecinie a ZWINGiK, który został wiążąco rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 2 marca 2016 r., sygn. akt I OW 243/15. Spór powyższy dotyczył podstaw do rozpatrzenia odwołania od pisma Dyrektora Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. z dnia [...] czerwca 2015 r., ale zdaniem SKO w Szczecinie elementem badania właściwości organów było ustalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, iż po pierwsze w sprawie toczy się postępowanie przewidziane w przepisach ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, a ponadto zostało ono wszczęte po wejściu w życie ustawy z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Organ administracji wyjaśnił, że akta sprawy przekazane przez Starostę wskazują nadto, że w dalszym toku powyższego postępowania ZWINGiK wydał w dniu [...] kwietnia 2016 r. postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, a następnie po rozpatrzeniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, uznał w dniu [...] kwietnia 2016 r. zażalenie za zasadne i wyznaczył Staroście S. dodatkowy termin załatwienia sprawy określając datę graniczną na wydanie zawiadomienia o wszczęciu postępowania albo postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.
W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie wydane w dniu [...] kwietnia 2016 r. postanowienie Starosty S. zapadło niewątpliwie w toku postępowania administracyjnego, regulowanego ustawą Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zdaniem Kolegium fakt, iż Starosta S. zignorował zarówno treść wniosku strony, jak i zapadłe rozstrzygnięcie organu wyższego stopnia a nawet sądu administracyjnego przesądzające w istocie o tym czego dotyczy wniosek i jak powinien być procedowany, nie daje podstaw do dokonywania odmiennej niż dotychczas oceny charakteru zainicjowanego przez wnioskodawcę postępowania i w konsekwencji doprowadzenia do sytuacji, w której oceny charakteru i przebiegu postępowania miałby dokonywać jeszcze inny organ administracji (tj. SKO).
W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie trudno nie dostrzec niekonsekwencji stanowiska ZWINGiK, który w toku przedmiotowego postępowania wydawał już przecież rozstrzygnięcia o charakterze procesowym. Taki bowiem charakter ma postanowienie uwzględniające zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Organ administracji nie zgodził się również z tezą, że brak w art. 66 § 3 kpa wskazania właściwego organu odwoławczego sprawiał, iż wydanie aktu administracyjnego w toku postępowania toczącego się przed organem geodezyjnym, powodował zmianę właściwości organu odwoławczego. Skoro ustalono w sposób nie budzący wątpliwości, że toczy się postępowanie w trybie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, właściwość organów winna być ocenia z uwzględnieniem jej szczególnych regulacji w tym w szczególności art. 7b ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.)
Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie w świetle przekazania w trybie art. 65 § 1 kpa zażalenia niewłaściwemu w sprawie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Szczecinie przez organ, który jest właściwy w sprawie, konieczne jest wskazanie przez Naczelny Sąd Administracyjny organu właściwego do jego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o wskazanie w ramach rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie jako organ właściwy do rozpatrzenia zażalenia D.W. na postanowienie Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu w trybie art. 66 § 3 kpa podania o zwrot nadpłaty w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu powyższego pisma ZWINGiK wskazał, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 127 § 2 w związku z art. 144 kpa, właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Przepis art. 66 § 3 zd. 2 kpa statuujący prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie zwrotu wniosku z uwagi na właściwość sądu powszechnego, nie zawiera szczególnego wskazania co do organu właściwego do rozpatrzenia tego zażalenia, co oznacza, że w tym przypadku zastosowanie znajduje ogólna reguła kompetencyjna, wynikająca z art. 17 pkt 1 w związku z art. 5 § 2 pkt 6 kpa oraz art. 1 ust. 1 i art. 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych. Reguła ta stanowi, iż organem wyższego stopnia w stosunku do starostów jest samorządowe kolegium odwoławcze.
Zwrot podania wnoszącemu, następujący postanowieniem wydanym w trybie art. 66 § 3 kpa, jest czynnością stricte procesową, a nie rozstrzygnięciem o istocie sprawy, w związku z tym właściwość organu, do którego należy złożyć zażalenie na powyższe postanowienie, wynika bezpośrednio z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Powyższa czynność zwrotu podania wnoszącemu, nawet jeżeli organ przekazujący podanie, bierze pod uwagę jego treść oraz stosowne przepisy prawa materialnego, nie jest załatwieniem sprawy (w rozumieniu art. 104 kpa) na podstawie przepisu prawa materialnego, dlatego dla ustalenia, który organ jest właściwy do rozpatrzenia zażalenia, nie mają znaczenia przepisy prawa materialnego.
ZWINGiK uznał, że zwrot podania przez starostę na podstawie art. 66 § 3 kpa, nie jest działaniem starosty jako organu administracji geodezyjnej i kartograficznej (art. 7d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), co automatycznie wyklucza wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego z roli organu wyższego stopnia względem starosty, a to z uwagi na treść art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W konsekwencji rola ta przypada samorządowemu kolegium odwoławczemu.
Zwrot podania przez starostę z uwagi na uznanie właściwości sądu do rozpatrzenia sprawy objętej tym podaniem nie jest sprawą należącą do kompetencji organów Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, określonych przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i dlatego też przy ustalaniu organu wyższego stopnia, nie może mieć tu zastosowania art. 7b ust. 2 pkt 2 powyższej ustawy. Przedstawioną argumentację organ administracji poparł postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2006 r., sygn. akt II OW 99/05 oraz wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 486/07 zastrzegając, że orzeczenia te dotyczą wprawdzie postanowień wydanych w oparciu o art. 65 § 1 kpa z uwagi jednak na rodzajowo tożsamy charakter postanowień podejmowanych w trybie art. 65 § 1 i 66 § 3 kpa, tezy płynące z tych orzeczeń rozciągają się w pełni na postanowienia o zwrocie podania.
Organ administracji wyjaśnił również, że w sprawie wywołanej wnioskiem D. W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. o zwrot nadpłaty w kwocie [...] zł doszło już do sporu kompetencyjnego pomiędzy ZWINGiK a SKO w Szczecinie, rozstrzygniętego przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt I OW 243/15. Spór ten dotyczył organu właściwego do rozpoznania odwołania od pisma Dyrektora PODGiK w S. z [...] czerwca 2015 r., mającego walor merytorycznego stanowiska wobec żądania wnioskodawcy. Postanowienie NSA odnosiło się do wskazania organu właściwego do rozpatrzenia środka zaskarżenia od aktu o charakterze merytorycznym. Tymczasem aktualnie wniesione zażalenie dotyczy postanowienia o zwrocie podania, a zatem orzeczenia o charakterze czysto procesowym, wydawanym w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie o przepisy prawa materialnego, w tym ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Ustalenia zapadłe w postanowieniu NSA z 2 marca 2016 r. nie dotyczą zatem właściwości do rozpatrzenia aktualnie wywiedzionego zażalenia na postanowienie z dnia 25 kwietnia 2016 r., tylko odmiennego środka odwoławczego o charakterze merytorycznym.
Organ administracji podkreślił, że wbrew stanowisku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie na sposób ustalenia organu właściwego do rozpatrzenia złożonego zażalenia nie może wpływać również fakt wydania przez ZWINGiK postanowienia uwzględniającego zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy wywołanej wnioskiem o zwrot nadpłaty. Po pierwsze Starosta S. zignorował to postanowienie i zaniechał dokonania nakazanych czynności, podejmując w ich miejsce zupełnie odmienne działania i wydając orzeczenie administracyjne niepodlegające kognicji organów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Po drugie w postanowieniu ZWINGiK Staroście S. termin do załatwienie sprawy wyznaczono w ten sposób, że dla dokonania czynności wstępnej weryfikacji wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r., wskazano termin do [...] kwietnia 2016 r.
Zdaniem ZWINGiK należy wyraźnie podkreślić, że w sprawie nie doszło do skutecznego wszczęcia postępowania przed organem I instancji, albowiem ten w ramach czynności wstępnej weryfikacji wniosku uznał, że nie jest właściwy do rozpatrzenia sprawy i wydał postanowienie o zwrocie podania z uwagi na właściwość sądu powszechnego. Za niezasadne uznał twierdzenie Kolegium, że postanowienie o zwrocie podania zostało wydane w toku postępowania prowadzonego w trybie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, albowiem postępowanie takie nie zdążyło jeszcze zaistnieć. Starosta S. przeprowadził jedynie wstępne badanie wniosku i wniosek ten zwrócił jego autorowi bez uruchamiania właściwej procedury jego rozpatrzenia. Za nietrafioną uznał koncepcję zakładającą, iż postanowienie, o którym mowa w art. 66 § 3 kpa, może być wydane w toku i w ramach jakiegokolwiek postępowania co do meritum, albowiem istota i charakter tego postanowienia wykluczają je z tej kategorii orzeczeń wydawanych w toku postępowania.
Organ administracji wskazał, że samo złożenie podania zawierającego żądanie wszczęcia postępowania nie jest równoznaczne z automatycznym wszczęciem tego postępowania. Wprawdzie w art. 61 § 3 kpa ustanowiono zasadę, że datą wszczęcia postępowania jest dzień doręczenia żądania organowi, zasada ta określa jednak wyłącznie datę, a nie fakt wszczęcia i odnosi się jedynie do postępowań skutecznie wszczętych - a zatem do tych, co do których organ uznał się za właściwy i co do których nie zachodzą przeszkody formalne do wszczęcia postępowania.
ZWINGiK nie podzielił wyrażonego przez Kolegium poglądu, że ustalenie organu wyższego stopnia właściwego do rozpatrzenia środka odwoławczego zależeć ma wyłącznie od treści wniosku zainteresowanego z pominięciem treści i trybu wydania orzeczenia, podlegającego zaskarżeniu tymże środkiem odwoławczym. Środki odwoławcze w postaci odwołania i zażalenia przysługują bowiem nie tyle ogólnie w sprawie wywołanej wnioskiem strony, co na konkretne orzeczenia wydawane przez organ. W przypadku zatem gdy organ zastosuje nieprawidłowy tryb załatwienia sprawy i wyda orzeczenie w nieprawidłowym trybie, to zażalenie czy odwołanie od takiego orzeczenia podlegać będzie rozpatrzeniu przez organ odwoławczy właściwy dla tego nieprawidłowego trybu, a nie przez organ "właściwy" ze względu na treść wniosku. Innymi słowy o właściwości organu wyższego stopnia decyduje treść zaskarżonego orzeczenia (jego podstawa prawna, istota rozstrzygnięcia), a nie treść podania.
Tym samym jeśli Starosta S. wydał postanowienie procesowe na podstawie art. 66 § 3 kpa (nawet jeśli jest niesłusznie) zamiast przeprowadzić postępowanie merytoryczne w trybie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (art. 40 f), to organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest zgodnie art. 17 pkt 1 w zw. z art. 66 § 3 zd. 2 w zw. z art. 127 § 2 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, nie zaś organ, o którym mowa w art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjnego i kartograficznego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne rozpoznają na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej "p.p.s.a.") spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Spór o właściwość między jednostkami samorządu terytorialnego, które nie mają wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 kpa). Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. właściwy w tych sprawach jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Przez spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). W niniejszej sprawie spór, jaki zaistniał pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Szczecinie, a Zachodniopomorskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest sporem negatywnym, gdyż żaden z tych organów nie uznaje się za właściwy do rozpoznania zażalenia D. W. na postanowienie Starosty S. z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie zwrotu nienależnie uiszczonych opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne.
Wyjaśnić należy przede wszystkim, że D. W. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. G. z siedzibą w R. złożył do Starosty S. wniosek z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie zwrotu nienależnie uiszczonych opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne pobranych przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.
Dyrektor Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. w piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. poinformował, że zapłacona opłata był należna i odmówił zwrotu żądanej kwoty. Powyższe pismo zostało uznane przez D. W. za decyzję, od której wniósł on odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie w piśmie z dnia 18 września 2015 r. przesłało odwołanie do Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który wystąpił z wnioskiem do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Szczecinie, a Zachodniopomorskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania odwołania D. W. od decyzji Starosty S. odmawiającej zwrotu nadpłaty opłat geodezyjnych.
Postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt I OW 243/15 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jako organ właściwy w sprawie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że po zmianie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne dokonanej ustawą z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - (Dz.U. z 2014 r. poz. 897), wysokość należnej opłaty oraz sposób jej wyliczenia za udostępnianie materiałów zasobu oraz za sporządzanie i wydawanie wypisów i wyrysów z operatu ewidencji gruntów i budynków utrwala się w Dokumencie Obliczenia Opłaty (art. 40e ust. 1 w zw. z art. 40a ust. 1 i art. 40b ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne). Dopiero w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty, zgodnie z art. 40f ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej wydaje decyzję administracyjną. Ustawa, zatem wskazuje, że organami które rozstrzygają w formie decyzji administracyjnej o opłatach za udostępnienie materiałów z zasobu geodezyjnego i kartograficznego są właściwe organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej
Natomiast ww. nowelizacja ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, obowiązująca od dnia 12 lipca 2014 r., nie znajduje zastosowania do spraw rozstrzygniętych uprzednio decyzją ostateczną wydaną na podstawie ustawy o finansach publicznych w zakresie ustalenia opłaty określonej w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne. W art. 12 ustawy z dnia 5 czerwca 2014 r. wskazano bowiem, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, związanych z koniecznością poniesienia opłaty, jeżeli zachodzi różnica pomiędzy wysokością opłaty wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, a opłatą wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pobiera się opłatę niższą. Cytowany przepis dotyczy, więc jedynie spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem 12 lipca 2014 r. (por. postanowienia NSA z dnia 19 czerwca 2015 r., sygn. akt I OW 44/14 oraz z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt I OW 61/15).
O właściwości organów administracji w zakresie wydawania decyzji o opłatach za udostępnianie materiałów zasobu oraz za sporządzanie i wydawanie wypisów i wyrysów z operatu ewidencji gruntów i budynków decyduje data wszczęcia postępowania w sprawie. Datą wszczęcia postępowanie jest data złożenia podania. Jak wynika z akt sprawy podanie o zwrot opłaty D. W. złożył w dniu [...] kwietnia 2015 r., a więc po wejściu w życie ustawy z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Oznacza to, że postępowanie zostało wszczęte już pod rządami Prawa geodezyjnego i kartograficznego w nowym brzmieniu, wedle którego, zgodnie z art. 40f ust. 1 w sprawach opłat za udostępnienie materiałów z zasobu oraz za sporządzanie i wydawanie wypisów i wyrysów z operatu ewidencji gruntów i budynków decyzje wydają organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej.
Wskutek wskazania przez Naczelny Sąd Administracyjny jako właściwego w sprawie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, powyższy organ administracji wydał w dniu [...] kwietnia 2016 r. postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania D. W. Ponadto Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydał w dniu [...] kwietnia 2016 r. postanowienie uznające za zasadne zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie i wyznaczył Staroście S. termin załatwienia sprawy.
Starosta S. ponownie rozpatrywał pierwotny wniosek D. W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. i wydał na podstawie art. 66 § 3 kpa postanowienie w dniu [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie zwrotu wniosku. Na powyższe postanowienie D. W. złożył zażalenie do Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. przesłał zażalenie D. W. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie, które wystąpiło z wnioskiem do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Szczecinie, a Zachodniopomorskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania zażalenia D. W. od postanowienia Starosty S. w przedmiocie zwrotu wniosku w sprawie zwrotu nienależnie uiszczonych opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższy wniosek należało oddalić ponieważ zarówno dla organów administracji, jak i Sądu wiążące jest postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt I OW 243/15 wskazujące jako organ właściwy w sprawie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który jest organem odwoławczym od rozstrzygnięć wydanych przez Starostę S. w zakresie rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu nienależnie uiszczonych opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne, niezależnie czy jest to rozstrzygnięcie procesowe, czy też merytoryczne.
Z powyższych względów i na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu wniosku.