Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 28 maja 2014 r., sygn. akt I OW 25/14

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący
Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski przewodniczący
starszy asystent sędziego Dorota Kozub-Marciniak protokolant
Rozpoznanie
w dniu 28 maja 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty M. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą M. a Wojewodą M. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Polskich Kolei Państwowych S.A. w Warszawie w przedmiocie zmiany decyzji
Sprawa
w sprawie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu

Sentencja

postanawia:

  1. 1. odrzucić wniosek;
  2. 2. zwrócić Staroście M., ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego, kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.

Uzasadnienie

Starosta Miński wniósł o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Wojewodą Mazowieckim w kwestii wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku Polskich Kolei Państwowych S. A. z dnia [...] maja 2013 r., znak [...] dotyczącego zmiany pkt III decyzji Wojewody Mazowieckiego nr [...] znak [...] z dnia [...] lutego 2000 r. ustalającego opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego gruntu.

W uzasadnieniu organ podał następujący stan sprawy: w dniu 20 stycznia 2014 r. do Starostwa Powiatowego w Mińsku Mazowieckim wpłynęło zawiadomienie Wojewody Mazowieckiego znak [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. o przekazaniu na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. wniosku Polskich Kolei Państwowych S.A. z dnia 29 maja 2013 r. znak N9 63w/2/2013 do rozpatrzenia zgodnie z właściwością przez Starostę Mińskiego. Wniosek ten dotyczył zmiany decyzji Wojewody Mazowieckiego nr [...] znak [...] z dnia 10 lutego 2000 r. w zakresie punktu III tej decyzji, w uzasadnieniu którego Polskie Koleje Państwowe S.A. wskazały, że na działce objętej decyzją znajduje się infrastruktura torowa i grunt ten nie powinien być objęty opłatą roczną z tytułu użytkowania wieczystego gruntu.

Decyzją nr [...], znak [...] z dnia 10 lutego 2000 r. Wojewoda Mazowiecki stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Przedsiębiorstwo Państwowe Polskie Koleje Państwowe w Warszawie, prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego stanowiącego własność Skarbu Państwa położonego w Mińsku Mazowieckim, oznaczonego na wyrysie z mapy ewidencyjnej Nr [...] z dnia 10 grudnia 1998 r. jako działka ewid. nr [...] o pow. 2926 m2. Oddanie gruntu nastąpiło na 99 lat do dnia 5 grudnia 2089 roku. W punkcie III decyzji ustalono cenę gruntu w wysokości 115 167 zł, a w punkcie IV ustalono, iż z dniem 1 stycznia 2001 r. opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego wyżej wymienionego gruntu będzie wynosić 3% ceny w wysokości 3 455 złotych. W wyniku podziału działki [...] (decyzja Burmistrza Miasta Mińska Mazowieckiego nr [...] z dnia [...] marca 2001 r.) na działki nr [...] stanowiącą szlak kolejowy i działkę nr [...] nie stanowiącą szlaku kolejowego oraz przeniesieniu na rzecz osób fizycznych prawa użytkowania wieczystego działki nr [...], kwota opłaty została zmniejszona proporcjonalnie do powierzchni nieruchomości i wynosiła do dnia 31 grudnia 2007r. kwotę 1 731,05 zł. Pismem nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. Starosta Miński zaktualizował opłatę za użytkowanie wieczyste działki nr 2672/7 i od dnia 1 stycznia 2008 r. opłata wynosiła 2 199 złotych.

Starosta Miński wskazał ponadto, że zgodnie z art. 155 K.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W związku z tym, że decyzję wydał Wojewoda Mazowiecki organem właściwym do jej zmiany jest Wojewoda a nie Starosta Miński.

Podniesiono także, iż Wojewoda Mazowiecki przekazując do rozpatrzenia Staroście Mińskiemu wniosek w trybie art. 65 § 1 K.p.a. potraktował go jako wniosek o zmianę stawki procentowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, wbrew literalnemu brzmieniu żądania Polskich Kolei Państwowych S.A.

Starosta Miński nie zgodził się ze stanowiskiem Wojewody Mazowieckiego, że w sprawie ma zastosowanie art. 73 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), zgodnie z którym jeżeli po oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nastąpi trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, powodująca zmianę celu, na który nieruchomość została oddana, stawkę procentową opłaty rocznej zmienia się stosownie do tego celu. Wysokość stawek procentowych opłat z tytułu użytkowania wieczystego wymieniona jest bowiem enumeratywnie w art. 72 ust. 3 ustawy i wynosi od 0,3 % do 3 %. Jest to katalog zamknięty i nie ma w nim zwolnienia z opłaty za użytkowanie wieczyste.

W związku z tym – zdaniem Starosty Mińskiego – nie ma możliwości zmiany przez starostę stawki procentowej z uwzględnieniem treści art. 8 ustawy z dnia 28 marca 2003 roku o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1594) i zwolnienia Polskich Kolei Państwowych S. A. z opłaty za użytkowanie wieczyste. Podniesiono jednocześnie, że z wniosku nie wynika, iż nastąpiła zmiana korzystania z nieruchomości, gdyż zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy grunt ten zajęty był pod infrastrukturę kolejową w dacie wydania decyzji nr [...] przez Wojewodę Mazowieckiego.

Wobec tego Starosta Miński stwierdził, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku Polskich Kolei Państwowych S. A. winien pozostać Wojewoda Mazowiecki.

W odpowiedzi na wniosek Wojewoda Mazowiecki wniósł o wskazanie Starosty Mińskiego jako właściwego w sprawie.

Wojewoda Mazowiecki wyjaśnił, że Polskie Koleje Państwowe S.A. we wniosku wskazały, że decyzją z dnia [...] maja 2013 r. decyzją nr [...] została ustalona opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego gruntu działki nr [...]. Na podstawie decyzji Burmistrza Miasta Mińsk Mazowiecki z dnia [...] marca 2001 r. działka ta uległa podziałowi na działki nr [...] o pow. 0.1466 ha i nr [...] o pow. 0.1460 ha, przy czym działka nr [...] została wydzielona z przeznaczeniem na poszerzenie zabudowanej nieruchomości sąsiedniej (działki nr [...]) i została następnie sprzedana, natomiast działka nr [...] stanowi nieruchomość resztującą, na której znajdują się czynne tory linii kolejowej Nr 2. W związku z powyższym działka nr [...] nie powinna być objęta opłatą roczną z tytułu użytkowania wieczystego gruntu.

Zdaniem Wojewody nie ma podstaw do zmiany decyzji natomiast wniosek użytkownika wieczystego powinien być rozpatrzony przez Starostę Mińskiego w trybie art. 73 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w związku z art. 11 ust. 1 tej ustawy, przy uwzględnieniu treści art. 8 ustawy o transporcie kolejowym, zgodnie z którym grunty zajęte pod infrastrukturę kolejową, obejmującą zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, linie kolejowe, są zwolnione od opłat z tytułu użytkowania wieczystego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 powołanej ustawy należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, niemające wspólnego organu wyższego stopnia, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Chodzi tu więc nie o każdą sprawę, którą upoważniony jest załatwić organ administracji publicznej, ale indywidualną sprawę należącą do jego właściwości, a więc nie tylko rozstrzyganą przez organ administracji publicznej.

Podkreślić należy, że organy są w sporze wtedy, gdy kwestia wymagająca wyjaśnienia dotyczy tej samej sprawy administracyjnej i prowadzonej w tym samym trybie. Tymczasem w niniejszej sprawie różnica zdań dotyczy nie kwestii właściwości organu a tego, jaki tryb zastosować przy rozstrzygnięciu wniosku Polskich Kolei Państwowych S.A.

Wskazać należy, że użytkowanie wieczyste było ustanowione decyzją Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2000 r., która w pkt III określała również opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego gruntu. Polskie Koleje Państwowe S.A. wniosły o zmianę tej decyzji w trybie art. 155 K.p.a., który stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony (...). Sprawa, zgodnie z wnioskiem Polskich Kolei Państwowych S.A. ma być prowadzona w trybie art. 155 K.p.a., a zatem właściwy do wydania decyzji w tej sprawie jest organ, który wydał decyzję. Natomiast Wojewoda Mazowiecki ma wątpliwości co do trybu załatwienia sprawy i wskazuje art. 73 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Taką ocenę Wojewoda Mazowiecki może zaprezentować po merytorycznym rozpatrzeniu sprawy w decyzji, od której stronie będzie służyło odwołanie.

W tym stanie rzeczy nie ma podstaw do przyjęcia, że strony pozostają w sporze kompetencyjnym.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.