Uzasadnienie
UZASADNIENIE.
[...] października 2010 r. E. P. zwrócił się do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kazimierzy Wielkiej o przyznanie mu zasiłku celowego na zakup lekarstw. Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., M-GOPS w Kazimierzy Wielkiej przekazał wniosek do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Bejscach, zgodnie z właściwością.
Decyzją z dnia [...] października 2010 r., nr [...], Wójt Gminy Bejsce odmówił przyznania E. P. przyznania zasiłku celowego. Powołał się na art. 106 ust.1 ustawy o pomocy społecznej. Ustalił, że wnioskodawca przebywa w Domu Opieki dla Osób Starszych w M., poczta Bejsce, gdzie został umieszczony po przywiezieniu przez pracowników MGOPS w Kazimierzy Wielkiej. Skoro został skierowany do domu pomocy społecznej przez Gminę Kazimierza Wielka, to powinna ona dofinansować jego pobyt w Domu Opieki.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Kolegium stwierdziło, że organ mógł jedynie umorzyć postępowanie, a nie rozstrzygać sprawę merytorycznie.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Bejscach, na podstawie art. 65 § 1 K.p.a., przekazał sprawę do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kazimierzy Wielkiej w celu załatwienia zgodnie z właściwością. Wskazał, że właściwy do rozpatrzenia sprawy, zgodnie z art. 101 ust.6 ustawy o pomocy społecznej, jest Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Kazimierzy Wielkiej. Stwierdził, że nie zachodzą okoliczności określone w art. 101 ust.3 ustawy o pomocy społecznej.
W dniu [...] grudnia 2010 r. E. P. wniósł do Kierownika MGOPS w Kazimierzy Wielkiej podanie o pomoc w formie częściowej opłaty za koszty pobytu w Domu Opieki w M. Tego samego dnia złożył także wniosek do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Bejscach o przyznanie mu zasiłku celowego na zakup leków.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kazimierzy Wielkiej przekazał sprawę z wniosku o udzielenie pomocy na pokrycie opłaty za pobyt w Domu Opieki w M. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Bejscach.
Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kazimierzy Wielkiej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach pismo, wnosząc o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między wnioskodawcą a Kierownikiem Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Bejscach w sprawie, w której decyzją Kierownika GOPS w Bejscach odmówiono E. P. świadczenia w formie zasiłku celowego. Wnioskujący Kierownik wskazał, że skoro Kierownik GOPS w Bejscach, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...], przekazał sprawę do załatwienia Kierownikowi M-GOPS w Kazimierzy Wielkiej, to powstał spór kompetencyjny, który kierownik jest właściwy w sprawie.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., sygn. akt [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
W piśmie z dnia 28 lutego 2011 r., Kierownik M-GOPS w Kazimierzy Wielkiej sprecyzował, że właściwym do rozpatrzenia sprawy dotyczącej przyznania E. P. zasiłku celowego jest Wójt Gminy Bejsce. Argumentował, że zgodnie z art. 101 ust.1 ustawy o pomocy społecznej, właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. E. P., od [...] lutego 2010 r., zamieszkuje na terenie Gminy Bejsce. Zauważył, że SKO w Kielcach skierowało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez GOPS w Bejscach. Jednostka rozpatrująca sprawę jest właściwa aż do zakończenia postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy Bejsce wniósł o ustalenie, że organem właściwym do rozpoznania sprawy dotyczącej przyznania E. P. świadczenia na zakup leków i dofinansowanie kosztów pobytu w Domu Opieki dla Osób Starszych w Morawianach jest Burmistrz Miasta i Gminy Kazimierza Wielka. Wskazał, że E. P. jest zameldowany na pobyt stały na terenie Gminy Kazimierza Wielka i tam mieszkał. Do Domu Opieki został przywieziony i umieszczony przez pracowników socjalnych M-GOPS w Kazimierzy Wielkiej w dniu [...] lutego 2010 r. Zgodnie zaś z art. 101 ust.6 ustawy o pomocy społecznej, dla mieszkańca domu właściwa jest gmina, która skierowała go do domu pomocy społecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne rozpoznają, na podstawie art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), spory o właściwość oraz spory kompetencyjne. Przez takie spory należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do załatwienia sprawy (spór negatywny). Spór o właściwość może toczyć się między organami jednostek samorządu terytorialnego i samorządowymi kolegiami odwoławczymi (art. 22 § 1 K.p.a.), natomiast spór kompetencyjny między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej (art. 22 § 2 K.p.a.). Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, niemającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a.). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a.).
Jak wynika z przywołanych norm art. 22 ust.1 i 2 K.p.a., we wniosku błędnie określono spór do którego doszło po złożeniu przez E. P. podania o przyznanie zasiłku celowego. Jest to spór o właściwość, a nie spór kompetencyjny. Rozstrzygnięcie tego sporu przez Naczelny Sąd Administracyjny nie jest możliwe. Do rozstrzygnięcia sporu o właściwość, między organami jednostek samorządu terytorialnego może dojść tylko wtedy, gdy organy te nie mają wspólnego organu wyższego stopnia (art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a.). Stosownie do treści art. 17 pkt 1 K.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Od razu zauważyć trzeba, że ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz.728 ze zm.) nie zawiera przepisów ustanawiających inny, niż określony w art. 17 pkt 1 K.p.a., organ wyższego stopnia nad organami jednostek samorządu terytorialnego właściwymi w sprawach zasiłku stałego.
Obszary właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych zostały określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz.1925). Z przepisu § 1 pkt 13 tego rozporządzenia wynika, że obszar właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Kielcach obejmuje m. in. powiat kazimierski. Zarówno Gmina Kazimierza Wielka, jak i Gmina Bejsce należą do powiatu kazimierskiego (patrz: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie wykazu gmin i powiatów wchodzących w skład województw (M.P. Nr 48, poz.654). Wójt Gminy Bejsce i Burmistrz Miasta i Gminy Kazimierza Wielka mają więc wspólny organ wyższego stopnia, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach. Rozstrzygnięcie niniejszego sporu o właściwość należy zatem do tego organu, a nie do sądu administracyjnego.
W sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozstrzygnięcia sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, z powodu podlegania tego sporu właściwości samorządowego kolegium odwoławczego, jako wspólnego dla obu organów jednostek samorządu terytorialnego organu wyższego stopnia, nie ma podstaw do przekazania sprawy właściwemu kolegium. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., należy wówczas odrzucić wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 10 grudnia 2008 r., sygn. akt I OW 140/08, niepublikowane; postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OW 70/09, niepublikowane).
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 4