Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 22 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1190/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska
Rozpoznanie
w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 czerwca 2016 r. sygn. akt III SAB/Kr 3/16 o odmowie uzupełnienia postanowienia tego Sądu z dnia 24 maja 2016 r.
Sprawa
w sprawie ze skargi K.J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił K.J. uzupełnienia postanowienia tego Sądu z dnia 24 maja 2016 r., którym odrzucono skargę strony. Skarżący domagał się uzupełnienia postanowienia z dnia 24 maja 2016 r. poprzez zobowiązanie Komendanta Powiatowego Policji do zebrania w sposób właściwy całości akt administracyjnych dotyczących jego sprawy; uznanie sądowego istnienia prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego; stwierdzenia bezskuteczności decyzji numer 42/09 Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w zakresie w jakim wywodzi się z niej możliwość pozbawienia skarżącego prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego; zobowiązanie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie do kontynuacji postepowania po prawomocnym Wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08; zobowiązanie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie do naliczenia i wypłacenia należności równoważnika za brak lokalu mieszkalnego od dnia 1 maja 2015 r. wraz z odsetkami; stwierdzenia niezgodności z prawem i okolicznościami faktycznymi stanowiska, iż Komendant Powiatowy Policji w Krakowie ponownie rozpoznawał sprawę po prawomocnym Wyroku WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodziły przesłanki uzupełnienia orzeczenia, bowiem Sąd orzekł o całości skargi, odrzucając ją jako niedopuszczalną, a zakres uzupełnienia, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w katalogu określonym w art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a."

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K.J., domagając się jego uchylenia i ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Art 157 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r., uzupełnienia którego domagał się K.J., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę strony, uznając ją za niedopuszczalną. Sąd nie miał obowiązku zawarcia w tym postanowieniu jakichkolwiek dodatkowych orzeczeń, rozstrzygnął także o całości skargi. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.