Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1762/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną.
Sąd I Instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 20 marca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną z uwagi na podpisanie zażalenia przez osobę do tego nieuprawnioną w świetle przepisu art. 175 p.p.s.a. Postanowienie z dnia 20 marca 2015 r. zostało doręczone skarżącemu 31 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), stąd termin do wniesienia zażalenia upłynął 7 kwietnia 2015 r. Wprawdzie skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie 7 kwietnia 2015 r., jednakże dokonał tego za pośrednictwem poczty elektronicznej i bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z adnotacji pracownika Sądu wynika zaś, że zażalenie wpłynęło dopiero 8 kwietnia 2015 r., a więc z uchybieniem terminu.
Sąd wyjaśnił, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. To samo dotyczy złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (art. 83 § 3 i 4 p.p.s.a.). W opisanych przypadkach o terminie wniesienia pisma nie decyduje data jego wpływu do sądu, ale data umieszczana na przesyłce w momencie przekazania jej wymienionym, właściwym podmiotom. Zgodnie z wykładnią a contrario ustawodawca nie przewidział takiego rozwiązania w stosunku do pism nadawanych przez stronę za pomocą poczty elektronicznej. Wobec pism wnoszonych w ten sposób należy więc przyjąć te same reguły, które dotyczą pisma składanego przez stronę osobiście w siedzibie sądu.
Z tego też względu to data prezentaty, a nie data nadania pisma, ma dla zachowania terminu decydujące znaczenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt I FZ 41/14 oraz z 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 176/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd powołał się również na stanowisko wyrażone w postanowieniu SN z dnia 29 stycznia 2003 r. sygn. akt I CZ 192/02 (OSNC 2004, nr 4, poz. 64), w którym Sąd zajął stanowisko, że w przypadku pism wnoszonych za pomocą telefaksu lub poczty elektronicznej, uważa się je za wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma poczynionej przez upoważnionego pracownika. Z uwagi zaś na treść art. 83 § 1 p.p.s.a., stanowiącego, że terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, uprawnione jest posiłkowanie się stanowiskiem Sądu Najwyższego w rozpoznawanej sprawie.
Wobec powyższego Sąd uznał, że zażalenie zostało wniesione po terminie i postanowił o jego odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że na gruncie obowiązującego prawa wniosek nadany drogą elektroniczną (e-mailem) należy uznać za wniesiony w dacie określonej przez upoważnionego pracownika sądowego, w adnotacji o wpływie tego pisma do sądu. Jak bowiem przyjmuje się w orzecznictwie i w doktrynie prawa, w wypadku nadania pisma za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej – pismo zostało wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma uczynionej przez upoważnionego pracownika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2015 r., I GZ 355/15; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2003 r., I CZ 192/02, OSNC 2004, Nr 4, poz. 64; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 62/11, LEX 1071335; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, Art. 83, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 455). Skoro zatem zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji z dnia 20 marca 2015 r. zostało wydrukowane i opatrzone prezentatą z datą 8 kwietnia 2015 r., to tym samym zażalenie zostało złożone z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.