Postanowienie NSA z 28 marca 2018 r., I OZ 259/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 listopada 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 67/17 o oddaleniu wniosku K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2017 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 23 listopada 2017 r., II SAB/Kr 67/17, oddalił wniosek K. J. o uzupełnienie wyroku tego Sądu z 26 września 2017 r. oddalającego skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że w rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Jednakże, Sąd w wyroku z 26 września 2017 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona oddaleniu. Podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowiły zdaniem Sądu merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym jeszcze jedno, dodatkowe, poza przewidzianymi przez Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie kontrolne. Zmianie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., Poz. 1369; dalej jako: "p.p.s.a.") katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł K. J., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego i właściwego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Art. 157 § 1 p.p.s.a. stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W konsekwencji przyjąć należy, że nie można wnioskować o uzupełnienie treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, albowiem wniosek zgłoszony w trybie art. 157 p.p.s.a. może dotyczyć jedynie sentencji wyroku (postanowienia) sądu, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 5 czerwca 2008 r., I OSK 511/08). Na podstawie tego przepisu nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia przez zamieszczenie w nim żądanych przez stronę postępowania kwestii, albowiem takie działanie w istocie zmierza do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia NSA: z 2 października 2014 r., I OZ 634/14; z 24 października 2013 r., II GZ 476/13; z 30 sierpnia 2012 r., II GSK 465/11).

W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z 23 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K. J., uznając ją za niezasadną. Sąd nie miał obowiązku zawarcia w tym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo oddalił wniosek o jego uzupełnienie. Natomiast jeżeli skarżący nie zgadzał się z wyrokiem Sądu, co wynika z treści wniosku jak i z zażalenia, to winien je zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej, o czym został z resztą pouczony (k-19 akt sąd.), bowiem wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.