Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2019 r. sygn. akt II SAB/Kr 214/18 (dalej postanowienie z 8 lutego 2019 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi K. J. (dalej skarżący) na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej: 1. odrzucił zażalenie skarżącego na wezwanie z 24 stycznia 2019 r. do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi;
- 2. odrzucił skargę.
Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem z 16 listopada 2018 r. II SAB/Kr 214/18 wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł [k. 10-13 akt sądowych].
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 stycznia 2019 r. [I OZ 1242/18] oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie [k. 24-25 akt sądowych].
Pismem z 24 stycznia 2019 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego z 16 listopada 2018 r. i uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł należnego od skargi [k. 32, 36 akt sądowych].
Na pismo to skarżący wniósł zażalenie [z 30 stycznia 2019 r.], nie uiszczając wpisu od skargi [k. 38 akt sądowych].
WSA wskazał, że brak jest przepisu, który przyznawałby prawo do zaskarżenia wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie. Zażalenie to, jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ppsa.
Skarga mimo wezwania nie została opłacona w terminie. Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (k. 41-42 akt sądowych).
Zażalenie na postanowienie z 8 lutego 2019 r. wywiódł K. J. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania [Sądowi I instancji] (k. 51-52, 53-55 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd I instancji prawidłowo uznał, że nie przysługuje zażalenie na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, wobec czego zażalenie z 30 stycznia 2019 r. odrzucił jako niedopuszczalne.
Niedopuszczalne jest wywodzenie kolejnych środków zaskarżenia skierowanych przeciw prawomocnemu orzeczeniu (zarządzeniu). W niniejszej sprawie zachodzi powaga rzeczy osądzonej (res iudicata). Skutkuje ona odrzuceniem każdego środka prawnego wniesionego w celu podważenia prawomocnego rozstrzygnięcia, którym - w niniejszej sprawie - jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 16 listopada 2018 r. (odpowiednio - postanowienie NSA z 26.9.2018 r. I OZ 818/18, cbosa).
Próbą jego podważenia było wywiedzenie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 16 listopada 2018 r. Taką samą próbą, choć podjętą przed Sądem II instancji, jest zaskarżenie postanowienia z 8 lutego 2019 r., ponieważ zmierza ono - w swojej istocie - do podważenia prawomocnego zarządzenia 16 listopada 2018 r.
Na tę ocenę nie ma wpływu to, że Sąd I instancji, doręczając stronom postępowania zaskarżone postanowienie, pouczył je o prawie do złożenia zażalenia. Okoliczność taką należy rozpatrywać jedynie w kategoriach błędnego pouczenia, co z kolei nie ma wpływu na wynikającą z przepisów prawa niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia (postanowienie NSA z 28.2.2019 r. I OZ 160/19, cbosa).
Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, odrzucił zażalenie na punkt 1 postanowienia z 8 lutego 2019 r. odrzucający zażalenie skarżącego na wezwanie z 24 stycznia 2019 r. do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, o czym orzeczono w punkcie I. Sąd I instancji zasadnie uznał, że skoro skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi (do czego był obowiązany), to skarga podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 ppsa).
Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, oddalił zażalenie na pkt 2 postanowienia z 8 lutego 2019 r. odrzucający skargę, o czym orzeczono w punkcie II.