Postanowienie NSA z 10 czerwca 2016 r., I OZ 570/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 198/16 prostujące z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 198/16

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Skład

Sędzia NSA Iwona Bogucka przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 198/16, na podstawie art. 156 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu tegoż Sądu z dnia 15 marca 2016 r. o sygn. akt II SA/Wa 198/16 w ten sposób, że w sentencji postanowienia w miejsce: "przywrócić termin do wniesienia skargi" należy wpisać: "odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi".

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że błąd powstały w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2016 r. ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, z uzasadnienia postanowienia jednoznacznie wynika bowiem, że intencją Sądu była odmowa przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł D. W., reprezentowany w sprawie przez radcę prawnego, zarzucając naruszenie art. 156 § 1 p.p.s.a., poprzez jego błędną interpretację i zastosowanie. Podniesiono, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi § 2 powołanego przepisu. Natomiast stosownie do art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zaznaczyć należy, że z istoty instytucji sprostowania oczywistej omyłki oraz z utrwalonej linii orzeczniczej wynika, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia, co odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym. Przedmiotem sprostowania mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem (por. np. postanowienie NSA z dnia 8 lutego 2012 r. I OZ 68/12, z dnia 2 lutego 2012 r., I OZ 60/12, z dnia 16 września 2015 r., I OZ 1064/15).

W niniejszej sprawie zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu tegoż Sądu z dnia 15 marca 2016 r. o sygn. akt II SA/Wa 198/16 uznając, że w sentencji postanowienia w miejsce: "przywrócić termin do wniesienia skargi" należy wpisać: "odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi".

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka ingerencja w treść sentencji orzeczenia w rzeczywistości zmienia to postanowienie co do istoty. Tym samym zmiany te nie stanowią sprostowania oczywistej omyłki, ale dotyczą merytorycznej treści postanowienia, co należy uznać za niedopuszczalne. Wobec tego zażalenie uznać należy za uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.