Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2009 r. oddalił wniosek Zachodniopomorskiego Związku [...] o zwrot kosztów w sprawie ze skargi Zachodniopomorskiego Związku [...] z siedzibą w K. na bezczynność Polskiego Związku [...] z siedzibą w W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 15 października 2008 r. sygn. akt II SO/Wa 31/08 skarżący został zwolniony od kosztów sądowych w rozpoznawanej sprawie. Sąd wskazał jednocześnie, że skarżący nie stawił się na rozprawie, stąd nie poniósł kosztów z tego tytułu, a ponadto w żadnym z pism procesowych zawierających wniosek o zwolnienie z kosztów Zachodniopomorski Związek [...] nie wymienił, jakie inne koszty poniósł.
Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Zachodniopomorski Związek [...] wnosząc o uchylenie postanowienia sadu pierwszej instancji i zasądzenie poniesionych kosztów w wysokości 41,75 zł. Skarżący wskazał przy tym, że na powyższą kwotę składają się opłaty przesyłek pocztowych - w wysokości 25,90 zł, opłata przesyłki zawierającej przedmiotowe zażalenie - w wysokości 3,65 zł oraz koszty wydruku komputerowego pism procesowych - w kwocie łącznej 11,20 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a.
W sprawie bezspornym jest, że umorzenie postępowania w niniejszej sprawie nastąpiło w trybie przewidzianym w powyższym przepisie. Jak bowiem wynika z uzasadnienia postanowienia z dnia 21 stycznia 2009 r. o umorzeniu postępowania, organ przekazał wszelkie żądane przez skarżącego informacje już po wniesieniu skargi do sądu.
W tym miejscu wskazania wymaga jednak treść przepisu art. 205 § 1 P.p.s.a. zgodnie z którym do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego w skutek stawiennictwa w sądzie. Zaznaczyć przy tym należy, że wskazane przez skarżącego w zażaleniu koszty nie stanowią kosztów sądowych w rozumieniu art. 211 w zw. Z art. 212 oraz art. 213 P.p.s.a, zaś katalog przewidziany przepisem art. 205 § 1 P.p.s.a. ma charakter zamknięty.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji