Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 września 2018 r. sygn. akt I OZ 763/18 na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uwzględnił zażalenie J T. i uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1140/17 o odrzuceniu wniesionej przez niego skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 9 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1140/17 wydanego w sprawie z jego skargi na postanowienie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o zmianę ostatecznej decyzji.
Pismem z dnia 1 października 2018 roku J. T. zwrócił się z wnioskiem o uzupełnienie tego postanowienia poprzez przyznanie na jego rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania (tj. opłaty sądowej od zażalenia, opłaty za list polecony i za przelew). Wskazał, że podstawę jego żądania stanowią przepisy art. 157, art. 210 § 2 w zw. z art. 209, art. 208, art. 205 § 1 i art. 203 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest zasadny.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio do postanowień na mocy art. 166 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego niniejszą sprawę wniosek J. T. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2018 r. sygn. akt I OZ 763/18 w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego nie znajduje uzasadnienia prawnego. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują bowiem możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. W myśl art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają jednak zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, co wynika z zakresu odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania zażaleniowego jest zatem możliwy jedynie w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji, o ile pozwoli na to wynik sprawy determinujący rozstrzygnięcie o kosztach postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2018 r. sygn. akt II FZ 737/17, postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 857/17, postanowienie NSA z dnia 18 października 2018 r. sygn. akt I OZ 805/17).
W konsekwencji powyższego na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. oddalono wniosek o uzupełnienie postanowienia.