Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt I OZ 779/13 odrzucił zażalenie A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 928/12 o odrzuceniu zażalenia A. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tego Sądu z dnia [...] kwietnia 2013 r. o pozostawieniu pisma z dnia [...] marca 2013 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Powyższe postanowienie A. N. uczynił przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie A. N. jest niedopuszczalne.
Stosownie do treści art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie wniesiono na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (zarówno wyroki, jak i postanowienia) nie podlegają zaskarżeniu, gdyż stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługuje od nich zwyczajny środek odwoławczy, jakim jest zażalenie. W tej sytuacji zażalenie A. N. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt I OZ 779/13, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu.
Dodatkowo wskazać należy, iż zażalenie jest również niedopuszczalne z innej przyczyny, bowiem skarżący nie uzupełnił jego braków formalnych i nie wykonał wezwania Sądu do własnoręcznego podpisania zażalenia, a jedynie opatrzył je podpisem elektronicznym. Podkreślenia wymaga, iż w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w prawomocnym postanowieniu z dnia 17 września 2013 r. przesądził, że stosowany przez skarżącego podpis elektroniczny nie jest wystarczający, aby uznać, że wniesione przez niego zażalenie zostało podpisane w rozumieniu przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.