Postanowienie NSA z 16 maja 2017 r., I OZ 852/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 136/17 odrzucające skargę T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania dokumentu prawa jazdy postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Elżbieta Kremer przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 136/17 (dalej postanowienie z 6 marca 2017 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę T. K. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] grudnia 2016 r. (dalej decyzja z [...] grudnia 2016 r.) nr [...] w przedmiocie zatrzymania dokumentu prawa jazdy.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 grudnia 2016 r. Skarżący pismem z dnia 12 stycznia 2017 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym 18 stycznia 2017 r.) wniósł bezpośrednio do WSA w Gliwicach, skargę na decyzję z dnia [...] grudnia 2016 r. Sąd przekazał skargę SKO w Częstochowie w dniu 23 stycznia 2017 r., celem nadania jej dalszego biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 p.p.s.a.

W ocenie Sądu I instancji przedmiotowa skarga została złożona z uchybieniem przewidzianego terminu, który upłynął 13 stycznia 2017 r.

Zażalenie na postanowienie z dnia 6 marca 2017 r. złożył skarżący zarzucając naruszenie art. 53 § 1 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skargę wniesiono po upływie terminu podczas gdy skargę wniesiono w terminie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że argumentacja WSA w Gliwicach, zgodnie z którą za datę wniesienia skargi należy uznać dzień nadania skargi przez sąd do organu administracji, jest błędna i prowadzi do nieuprawnionych wniosków. Samo mylne oznaczenie organu nie powinno stanowić podstawy uznania, że skarga nie została wniesiona w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. By zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne strona winna złożyć skargę bezpośrednio do organu, bądź nadać ją w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu w zakreślonym terminie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz piśmiennictwie ukształtowany został pogląd, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu albo do organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien przekazać skargę organowi, o którym mowa w art. 54 § 1 p.p.s.a. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub wspomniany organ na adres organu właściwego. Wprawdzie żaden z przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewiduje obowiązku Sądu lub organu przekazania do organu właściwego, w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a., skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadania jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy. Podkreślone zostało także, że dla oceny zachowania tego terminu nie można przyjąć daty nadania skargi do sądu lub do organu niewłaściwego w rozumieniu przywołanego przepisu, gdyż na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie przepisów procedury administracyjnej w tym trybu przewidzianego w art. 65 k.p.a. (por. m. in.: A. Kabat [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, komentarz do art. 54 pkt 3; a także: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2017 roku, sygn. akt I OZ 573/17, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2016 roku sygn. akt I OZ 1313/16 oraz postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r. IV SA/Gl 647/04, ONSA WSA 2005, nr 6, poz. 116). Do trybu wniesienia skargi mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W niniejszej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego i jednoznacznie brzmiącego pouczenia doręczonego mu wraz z zaskarżoną decyzją w dniu 14 grudnia 2016 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. - akta administracyjne), pismem z dnia 12 stycznia 2017 r. - nadanym w Urzędzie Pocztowym 18 stycznia 2017 r.- wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga została przekazana organowi właściwemu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. - tj. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Częstochowie w dniu 23 stycznia 2017 r., a więc już po upływie 30-dniowego terminu (który zakończył swój bieg w dniu 13 stycznia 2017 r.).

Tym samym Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę powołując się na brzmienie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. z art. 53 § 1 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.