Postanowienie NSA z 2 września 2016 r., I OZ 905/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.P. i E.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2515/14 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi E.P. i E.G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 3 grudnia 2014 r. E.P. i E.G. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków.

W dniu 6 sierpnia 2015 r. E.P. i E.G., powołując sygnaturę akt niniejszej sprawy, wniosły do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zażalenie "na postanowienie w odniesieniu do odwołania od decyzji [...] z dn. 10.11.2014r".

Wobec powyższego, skarżące zostały wezwane przez Sąd pierwszej instancji do usunięcia braku formalnego zażalenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia, przez wskazanie daty wydania i sygnatury zaskarżonego postanowienia oraz przedmiotu, w jakim zostało wydane. Jednocześnie poinformowano skarżące, że w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji nie wydał dotychczas żadnego postanowienia.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżące w piśmie z dnia 18 sierpnia 2015 r. wyjaśniły, że faktycznie w sprawie nie było wydane żadne postanowienie, nie mogły się dodzwonić do Wydziału Informacji Sądowej w celu wyjaśnienia sprawy oraz wniosły również skargę w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 363/15 i "prawdopodobnie doszło do omyłkowego przekazania pisma do innej sprawy IV SA/Wa 363/15".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 września 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2515/14 odrzucił zażalenie E.P. i E.G.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), zażalenie powinno zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia. Skarżące w piśmie z dnia 18 sierpnia 2015 r. nie wskazały zaskarżonego postanowienia. Niemożność dodzwonienia się do Sądu nie usuwa braku formalnego zażalenia. Ponadto z akt powołanej w tym piśmie sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 363/15 wynika, że wydano w niej postanowienie o odrzuceniu skargi, od którego wniesiono skargę kasacyjną. W ocenie Sądu pierwszej instancji, brak wskazania zaskarżonego postanowienia jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie biegu zażaleniu i na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. powoduje jego odrzucenie.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia E.P. i E.G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraziły niezadowolenie z zajętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stanowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a., zażalenie wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Zażalenie skarżących wniesione w dniu 6 sierpnia 2015 r. nie określało jego przedmiotu, a do tego momentu Sąd pierwszej instancji nie wydał w niniejszej sprawie żadnego orzeczenia. Wobec powyższego Sąd prawidłowo wezwał skarżące do usunięcia braku formalnego zażalenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez wskazanie przedmiotu zażalenia. Skarżące w wyznaczonym terminie nie wykonały wezwania w sposób prawidłowy, dlatego też Sąd pierwszej instancji zasadnie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., zażalenie odrzucił. Podkreślenia wymaga, że prawidłowe określenie zakresu żądania jest obowiązkiem strony skarżącej, zaś sąd administracyjny powinien jedynie poinformować o skutkach niewłaściwego wypełnienia tego obowiązku i wezwać do sprecyzowania zażalenia. Sąd pierwszej instancji nie mógł domniemywać intencji skarżących, zaś brak sprecyzowania zażalenia uniemożliwiał nadanie mu dalszego biegu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.