Uzasadnienie
Zarządzeniem z 21 sierpnia 2014 r. Przewodniczący w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu wezwał T. Ł., jako pełnomocnika skarżącej, do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie tego sądu z dnia 11 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 742/13 w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia od wyroku wydanego w sprawie ze skargi jego żony A. Ł. w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Od tego zarządzenia T. Ł. wniósł zażalenie, podnosząc, że żąda się od niego wpisu dwukrotnie od tej samej czynności oraz że wypowiedział pełnomocnictwo 23 kwietnia 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone zarządzenie podlegało uchyleniu.
Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Podmiotami uprawnionymi do wnoszenia pism, a zatem zobowiązanymi do uiszczenia opłaty są strony i uczestnicy postępowania (art. 32 i 33 p.p.s.a.) lub ich pełnomocnicy (Rozdział 3. Działu II p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie stronami postępowania byli tylko: skarżąca oraz organ - SKO. W postępowaniu tym co prawda T. Ł. występował jako pełnomocnik skarżącej, lecz pismem z 23 kwietnia 2014 r. poinformował sąd, że jeżeli jego wniosek o odroczenie terminu rozprawy nie zostanie uwzględniony, wypowiada pełnomocnictwo. Wniosek ten postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. został oddalony.
Sąd powinien był zatem przyjąć, że od tej chwili skarżąca działa samodzielnie, nie jest zaś reprezentowana przez tego pełnomocnika. Wypowiedzenie pełnomocnictwa procesowego odnosi względem sądu skutek od chwili zawiadomienia go o tym (w rozpoznawanej sprawie zastrzeżono jeszcze dodatkową okoliczność tego wypowiedzenia, która nastąpiła 6 maja 2014 r.). Rozpoznawanie pism T. Ł. składanych w postępowaniu po tej dacie było zatem wadliwe. Tym samym sąd nie miał podstaw do wzywania T. Ł. w dniu 21 sierpnia 2014 r. do uiszczenia wpisu od zażalenia. Trzeba również wskazać, że nie występuje on w tym postępowaniu sądowym jako jego uczestnik, co wynika nie tylko z pism procesowych T. Ł. (w których przedstawia siebie tylko jako pełnomocnika skarżącej i wskazuje na nieprawidłowe doręczanie mu pism procesowych po wypowiedzeniu pełnomocnictwa), ale także z zarządzenia Przewodniczącego z 25 września 2014 r., którym został on poinformowany, że nie jest on informowany o przebiegu postępowania ze względu na to, że nie jest jego uczestnikiem, czego T. Ł. nie kwestionuje.
Zaskarżone zarządzenie zostało zatem skierowane do podmiotu niebędącego uczestnikiem postępowania ani też pełnomocnikiem uczestnika postępowania, a więc podlegało uchyleniu. W związku z tym, zażalenie na postanowienie z 11 lipca 2014 r., wniesione 14 sierpnia 2014 r., jako nie pochodzące od osoby uprawnionej do jego złożenia, podlegało odrzuceniu. W tych okolicznościach, w drodze odpowiedniego stosowania art. 189 p.p.s.a. ("jeżeli skarga ulegała odrzuceniu albo istniały podstawy do umorzenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę lub umarza postępowanie") NSA zmuszony był uchylić zaskarżone zarządzenie i odrzucić zażalenie na postanowienie z 11 lipca 2014 r.
Nadto, prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 945/14 zażalenie skarżącej na takie samo zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 742/13 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 11 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 742/13 w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku zostało oddalone. Mając na uwadze równoczesne wniesienie przez skarżącą samodzielnie zażalenia na to samo zarządzenie, NSA nie wzywał skarżącej do potwierdzenia zażalenia wniesionego przez T. Ł. W związku z powyższym. NSA na podstawie art. 189 ppsa oraz art. 197 w związku z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.