Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 413/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od 1 marca 2015 r. do 30 czerwca 2015 oraz przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od 1 lipca 2015 r. do 31 sierpnia 2015 r.
Pismem z 21 grudnia 2016 r. skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku, domagając się jego uzupełnienia: "o dodatkowe pouczenie orzeczenia sądu, jakie ten wydał w dniu 13 grudnia 2016 r. pod sygn. IV SA/Wr 413/15, o prawie do wniesienia pozwu do Sądu Cywilnego od takiego rozstrzygnięcia orzeczonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, którym Sąd znieważył mnie w celu pozbawienia mnie dochodu, mienia zdrowia i życia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 7 lutego 2017 r. odmówił uwzględnienia powyższego wniosku.
Sąd odnotował, że strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). A zatem uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a dotyczy sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania.
Sąd stwierdził, że w wyroku z 13 grudnia 2016 r., orzekł o całości skargi uznając, że jest ona niezasadna, stąd też podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. W takim przypadku przepisy ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia. Zatem zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że ogłoszony wyrok jest częściowy, stronniczy i całkowicie mija się z prawdą. Podniósł, że nie ma możliwości zaskarżenia go do NSA, gdyż nie rozstrzyga o całości skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W konsekwencji przyjąć należy, że nie można wnioskować o uzupełnienie treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, albowiem wniosek zgłoszony w trybie art. 157 P.p.s.a. może dotyczyć jedynie sentencji wyroku sądu, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 5 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 511/08). Na podstawie tego przepisu nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia przez zamieszczenie w nim żądanych przez stronę postępowania kwestii, albowiem takie działanie w istocie zmierza do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia NSA: z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I OZ 634/14; z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13 i z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, żadna z wymienionych okoliczności, która uzasadniałaby uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 413/15, nie występuje. Wskazanym wyrokiem orzeczono o całości skargi, a zakres uzupełnienia, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w katalogu określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. Natomiast jeżeli skarżący nie zgadzał się z wyrokiem Sądu, to winien go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.