Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 marca 2012 r. S. D. - zwany dalej "Skarżącym", wniósł o zwolnienie go od wpisu w postępowaniu z jego skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku bez nieuzasadnionej zwłoki sygn. akt I SA/Bk 129/11. Z uwagi na fakt, iż wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu, czego wymaga art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", pismem z dnia 14 marca 2012 r. wezwano Skarżącego do złożenia w terminie 7 dni urzędowego formularza tego wniosku oraz załączono doń formularz tego wniosku.
We wniosku złożonym na formularzu Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazał, iż prowadzi niewielkie gospodarstwo rolne o powierzchni 6,69 ha, posiada dom o powierzchni 40 m² (36 m² powierzchni użytkowej), ciągnik Zetor rok produkcji 1997 oraz samochód dostawczy Iveco rok produkcji 1996. Źródło miesięcznego utrzymania rodziny wnioskodawcy stanowi dochód uzyskiwany z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego w wysokości 250 zł oraz emerytura matki E. D. wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 850 zł.
W piśmie z dnia 6 marca 2012 r. Skarżący nadto podniósł, iż z powodu choroby padła jałówka o wadze 300 kg oraz załączył fakturę z utylizacji na kwotę 348,35 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., osobie fizycznej prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wskazany przepis stanowi odstępstwo od zawartej w art. 199 P.p.s.a. generalnej zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Ciężar dowodu spoczywa więc na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy i która ma wykazać, iż znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania. Aby przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej było możliwe sąd musi więc dokonać oceny, czy wskazane w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przesłanki rzeczywiście zaistniały. Przytoczone przez stronę okoliczności powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym przepisie.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż z danych zawartych we wniosku nie wynika, aby Skarżący nie był w stanie ponieść kosztów postępowania w sprawie ze skargi na przewlekłość, które na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, z późn. zm.) stanowią kwotę 100 zł. Nadto zauważenia wymaga, iż skoro Skarżący w niniejszej sprawie składa po raz kolejny skargę na przewlekłość postępowania, musi mieć świadomość, iż wiąże się to z koniecznością uiszczenia stosownej opłaty. Trzeba pamiętać, że instytucja prawa pomocy jest swoistą formą dotowania przez Skarb Państwa podmiotów, które ze względu na naprawdę nadzwyczaj trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść w pełni wymaganych prawem kosztów postępowania i brak środków finansowych stanowi przeszkodę uniemożliwiającą im dochodzenie swych praw przed sądem.
Następnie wskazać należy, iż w niniejszej sprawie referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 129/11 przyznał już Skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące ustanowienie adwokata, czyli przyznano już Skarżącemu fachową pomoc. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeśli Skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, to ponowny wniosek w tym przedmiocie jest bezzasadny.
Z tych też względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy.