Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 maja 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej R.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 września 2015 r. sygn. akt I SA/Go 657/14 w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 8 września 2014 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z dnia 15 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku o całości żądania w sprawie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z ugruntowanym poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast sąd orzekł o nich w jakimś zakresie, np. zasądził koszty postępowania, lecz w mniejszym rozmiarze niż żądała tego strona, to brak jest podstaw do uzupełnienia wyroku (zob. post. NSA z dnia 15 marca 2005 r., GSK 1334/04, 8 marca 2017 r. I FSK 700/15).
W zgłoszonym wniosku pełnomocnik Skarżącej kwestionuje w istocie nie tyle brak zwrotu kosztów postępowania (dodatkowego orzeczenia w tym przedmiocie), co samą wysokość zasądzonej kwoty. Wniosek ten zatem, zgodnie z przytoczonym poglądem, nie zasługuje na uwzględnienie. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że w wyroku z 9 maja 2018 r., II FSK 1132/16 NSA zawarł wymagane przepisami ustawy dodatkowe rozstrzygnięcie dotyczące zasądzenia na rzecz skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Okoliczność, że skarżąca nie zgadza się z przyznaną jej kwotą zwrotu nie daje podstaw do rektyfikacji zawartego w wyroku postanowienia w trybie art. 157 p.p.s.a.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 ww. ustawy.