Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 31 lipca 2012 r. (data wpływu 6 sierpnia 2012 r.) Skarżący T. L. reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata zwrócił się o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 14 kwietnia 2011r.,nr [...]. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnione jest ważnym interesem strony oraz interesem publicznym, który polega na tym, że strona pragnie dowieść słuszności swoich twierdzeń. Przedmiot postępowania dotyczy zaś istotnych zagadnień prawnych, odnosi się bowiem do konsekwencji podatkowych jakie wiązać się mogą dla strony postępowania wywłaszczeniowego z wyrażeniem przez nią zgody na ugodowe załatwienie sprawy.
Ponadto podkreślono, że sama wartość przedmiotu postępowania sięga 41.167,00 zł. Tymczasem organ podatkowy wraz z należnościami domaga się od Skarżącego kwoty 70.538,75 zł. Skarżący tymczasem nie dysponuje oszczędnościami odpowiadającymi takim środkom pieniężnym. Pracuje bowiem za niewygórowane wynagrodzenie i jego pensja stanowi główne źródło utrzymania dla jego rodziny. Wszczęcie egzekucji celem dochodzenia przedmiotowej należności, zanim sprawa zostanie rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny będzie wiązać się z niepowetowaną szkodą po stronie Skarżącego i wystąpieniem nieodwracalnych skutków nie tylko dla Skarżącego, ale również dla jego rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przepisie tym ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, ogranicza jednakże możliwość udzielenia jej ochrony tymczasowej od wystąpienia przynajmniej jednej z nich. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności wskazujących na poparcie przedmiotowych przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007r., II FZ 338-339/07, niepubl.). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. post.
NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06, niepubl.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazanie tylko ogólnie na trudną sytuację materialną Skarżącego bez udokumentowania powyższych okoliczności np. poprzez wykazanie jego sytuacji materialnej i majątkowej, nie może być uznane za przytoczenie okoliczności wyczerpujących przesłanki zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Tak sformułowany wniosek nie daje możliwości jego merytorycznej oceny. Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z poglądem zarówno doktryny (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 188), jak również orzecznictwa (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., I FSK 1693/10, CBOSA) uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wykazać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne.
Ponadto należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienia NSA: z dnia 13 maja 2010 r., II FZ 182/10, z dnia 15 września 2010 r., II FZ 417/10, z dnia 29 grudnia 2010 r., II FSK 1836/10, z dnia 18 kwietnia 2012 r., II FSK 528/12, publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd.
Kierując się zatem wyżej wymienionymi względami Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia