Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, I SA/Kr 494/13, oddalił skargę W. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 24 czerwca 2009 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w kwocie 233.250,00 zł.
Powyższy wyrok skarżąca zaskarżyła w całości skargą kasacyjną, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonalności decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej: p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie
2. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże zgodnie z § 3 – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Jak wskazuje piśmiennictwo (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, str. 162), - warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnie wskazanych zdarzeń - nie wystarczy powtórzenie przepisu. Brak należytego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Skarżąca napisała jedynie, że wnosi o wstrzymanie wykonania w całości decyzji "z uwagi na fakt, iż w razie wykonania przedmiotowej decyzji zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody (ustalona kwota zobowiązania podatkowego jest kwota znaczącą) i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".
Orzecznictwo również podkreśla konieczność przedstawienia konkretnych okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie aktu lub czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2013 r., I SA/GL 7/13, wskazał, że sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania decyzji przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. To w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych, wystarczająco obrazujących jej sytuację. Brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania (podobnie: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347).
Z powyższego wynika, że prawidłowo sporządzony wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności powinien zawierać uzasadnienie, umożliwiające dokonanie oceny, czy ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zostały spełnione. To na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżąca nie sprecyzowała na czym ewentualna szkoda ma polegać - czy wiąże się ona z groźbą zakończenia działalności gospodarczej, czy koniecznością zwolnień wśród pracowników, czy koniecznością zmiany rodzaju działalności, a może będzie skutkowała nieterminowym uiszczaniem wierzytelności. Skarżąca nie poparła wniosku odniesieniem do konkretnie wskazanych sytuacji. Ponadto- poprzestała na użyciu sformułowań niedookreślonych. Co oznacza bowiem, że kwota zobowiązania podatkowego jest kwotą "znaczącą"? Słownik współczesnego języka polskiego (pod red. B. Dunaja, Warszawa 1996,str. 1368) podaje, że "znaczący" to nic innego, jak: "1. informujący o czymś niejawnie; porozumiewawczy, ważny, istotny".
Z uzasadnienia nie wynika jednak, czy kwota "znacząca" przerasta możliwości płatnicze skarżącej, czy jest na tyle duża, że skarżąca będzie zmuszona spieniężyć część środków trwałych w celu jej zgromadzenia.
Użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. Jednakże strona nie przedstawiła żadnych argumentów ani dokumentacji, mogących stanowić potwierdzenie dla podniesionych przez nią w tym zakresie okoliczności.
Na marginesie wskazać należy, że obowiązek uregulowania zaległości podatkowych w każdym przypadku, niezależnie od zamożności podatnika, łączy się z obniżeniem jego dochodu, ale nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. W niniejszej skarżąca nie wykazała w żaden sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
- 3. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.