Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę D. W. (zwany dalej: podatnikiem, wnioskodawcą) na decyzję Dyrektora Izby skarbowej w P. z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Po 270/12, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdującch pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. Wyrok ten został przez podatnika zaskarżony skargą kasacyjną z dnia 23 sierpnia 2012 r.
Pismem z dnia 5 lipca 2012 r. podatnik złożył wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 15 grudnia 2011 r.
W uzasadnieniu wskazał on, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę przez skarżącego płynności finansowej, czego następstwem będzie wypowiedzenie umów kredytowych i natychmiastowa egzekucja udzielonych kredytów. Spowoduje to niewywiązanie się przez wnioskodawcę z realizacji kontaktów, co narazi go na dodatkowe sankcje i kary finansowe. Zajęcie konta bankowego spowoduje brak możliwości regulacji zobowiązań wobec kontrahentów. Egzekucja majątku trwałego firmy doprowadzi natomiast do tego, że nie będzie posiadać środków do prowadzenia działalności. Natychmiastowa zapłata całości zaległości podatkowej wynikającej z decyzji w kwocie 183.991 zł oraz odsetek przekracza możliwości firmy podatnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie Sąd kasacyjny przypomina, że zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007, nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwana dalej: u.p.p.s.a. Przechodząc zaś do rozpoznania wniosku strony zacząć trzeba od uwagi, że z w/w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., wynika, iż wnioskodawca powinien uprawdopodobnić istnienie przesłanek w nim określonych. Stosownie bowiem do jego treści sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte więc w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.).
W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., wskazujących na zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w swoim wniosku słusznie podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować zagrożeniem interesów ekonomicznych i społecznych. Należy także zauważyć, że analiza akt sprawy, a także wniosku oraz dołączonych do niego załączników, jak również wysokość ciążących na skarżącym kosztów egzekucyjnych doprowadziły Naczelny Sąd Administracyjny do uznania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 u.p.p.s.a.
Przedstawione przez skarżącego okoliczności stanowią podstawę do udzielenia jej ochrony tymczasowej w toku postępowania kasacyjnego, obejmującej zaskarżoną do Sądu decyzję
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji